Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

 

Επικοινωνία

Καζαντζάκης και Πραστοβά

pr_spiti.JPG (41411 bytes)
Τα γραφεία του λιγνιτορυχείου

Ο Καζαντζάκης περί το 1917 ήταν ιδιοκτήτης μεγάλου λιγνιτορυχείου στην Στούπα της Έξω Μάνης, στη θέση Πραστοβά, όπου υπεύθυνος ήταν ο Ζορμπάς. Στο γνωστό βιβλίο του «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» που διαδραματίζεται στα Κρητικά ακρογιάλια και αναφέρεται στο Ζορμπά, ο οποίος δεν βρέθηκε ποτέ στη Κρήτη, έχει να κάνει αποκλειστικά με τη σχέση του Καζαντζάκη με το Ζορμπά στη Μάνη.

«1917. Το 1917 έχουμε τον Ζορμπά. Τον Ζορμπά και το μεταλλείο του λιγνίτη, που βρισκόταν όχι στην Κρήτη παρά στην Πραστοβά της Μάνης. Σ' ένα χαριτωμένο λιμανάκι, όπου ανάβλυζαν πηγές δροσερό νερό μέσα στη θάλασσα. Ο Νίκος μου μιλούσε συχνά για τα κοπάδια, τις κατσίκες και τα πρόβατα που χτυπούσαν με τη χηλή τους την άμμο κι ανάβλυζε γλυκό δροσερό νερό να πιουν να ξεδιψάσουν.

orihio02.JPG (38608 bytes)
Στοά ορυχείου

Οι γέροντες στη Μάνη θυμούνται ακόμα τον Ζορμπά και τον Καζαντζάκη και μου έδειξαν το ερειπωμένο τώρα καλύβι τους. Μου έδειξαν και τη σπηλιά, όπου ο Νίκος έβρισκε καταφύγιο, για να διαβάσει και να γράψει. Θυμούνται ακόμα πολύ καλά τον Άγγελο Σικελιανό, τη βαριά μελωδική φωνή του, όταν απάγγελλε στίχους του, και πώς κοιμόταν σε μιαν εξέδρα, που είχαν ξεπίτηδες φτιάξει πάνω από τα κύματα.

kal06.JPG (29619 bytes)
Παραλία

Όπως μου την είχε περιγράψει ο Νίκος τη μικρή του την ακρογιαλιά της Πραστοβάς, έτσι τη βρήκα. Μονάχα - και νιώθω μεγάλη ντροπή να το ομολογήσω - η Στούπα, το χωριουδάκι δίπλα στην ακρογιαλιά, δεν είχε μήτε μια φέτα ψωμί να μας φιλέψει. Ελιές και ντομάτες και μερικά σύκα. Ξεχασμένοι από την πολιτεία οι Μανιάτες, έχουν δίκιο να παραπονιούνται πως ζουν «πίσω από τον ήλιο»...

Το μεταλλείο πάει κατά διαβόλου. Ζορμπάς και Καζαντζάκης το παρατούν, ο ένας φεύγει στη Χαλκιδική κι ύστερα στη Σερβία, ο άλλος στην Ελβετία...».

(Από το βιβλίο της Ελένης Καζαντζάκη «Νίκος Καζαντζάκης - ο ασυμβίβαστος», (1983) που αναφέρεται στη βιογραφία τον Καζαντζάκη, βασισμένη σε ανέκδοτα γράμματα και κείμενά του).