Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

Προηγούμενη

Επικοινωνία

Ελληνική χλωρίδα
Η ελληνική φύση, με τη μεγάλη ποικιλία βιοτόπων και το μεγάλο αριθμό ειδών πανίδας και χλωρίδας, κίνησε το ενδιαφέρον των ερευνητών ήδη από την αρχαιότητα. Πρώτος ο Αριστοτέλης προσπάθησε να περιγράψει τα είδη των φυτών και των ζώων που υπήρχαν κατά την εποχή του στον ελληνικό χώρο. Ειδικά για τη χλωρίδα έγραψε το σύγγραμμα "Περί φυτών", που όμως δεν διασώθηκε.

Ο μαθητής του Αριστοτέλη, Θεόφραστος, καταπιάστηκε ειδικά με τη χλωρίδα στα έργα του "Περί φυτών ιστορίαι" και "Περί φυτών αιτίαι", όπου περιγράφει περίπου 550 είδη. Αργότερα, τον 1ο μ.Χ. αιώνα, ο γιατρός και φυσιοδίφης Διοσκουρίδης κατέγραψε περίπου 600 είδη φυτών, που παρουσιάζουν κυρίως φαρμακευτικό ενδιαφέρον, στο έργο του "Περί ύλης ιατρικής". Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 512 μ.Χ. σε έγχρωμη εικονογραφημένη μορφή, με τον τίτλο "Codex vindobonensis".

Μετά τους μεγάλους αρχαίους έλληνες ερευνητές ακολούθησε μια μακρά σκοτεινή περίοδος χιλίων περίπου χρόνων, ως την ευρωπαϊκή Αναγέννηση, οπότε αρχίζει και πάλι να αναπτύσσεται το ενδιαφέρον για τη φύση, αυτή τη φορά στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.

Το ενδιαφέρον των ευρωπαίων επεκτείνεται και στον ελληνικό χώρο. Μεγάλοι επιστήμονες και ερευνητές αρχίζουν να καταφθάνουν στη σκλαβωμένη από τους Οθωμανούς Ελλάδα, για να μελετήσουν, εκτός από τις αρχαιότητες, και τη φύση της, δημοσιεύοντας αξιόλογες εργασίες. Από τότε ασχολήθηκαν με την ελληνική χλωρίδα πολλοί και μεγάλοι ερευνητές. Με τον ερχομό του 20ου αιώνα η χλωριδική έρευνα του ελληνικού χώρου συνεχίζεται με πολλές εργασίες ελλήνων και ξένων ερευνητών, όπως και Πανεπιστημίων.

Το κενό πληροφοριών που αναμφισβήτητα υπάρχει για πολλά ελληνικά είδη, προσπαθεί να καλύψει το «Πρόγραμμα Δημιουργίας Τράπεζας Στοιχείων για το Ελληνικό Φυσικό Περιβάλλον» του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, το οποίο ξεκίνησε το 1990 και τελείωσε το 1994. Συγκεντρώνοντας και αξιοποιώντας τις μέχρι τότε πληροφορίες έγινε δυνατή η καταγραφή των ειδών και υποειδών, που ανέρχονται σε 5.514 taxa, εκ των οποίων για περισσότερα από 1.000 είδη δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες.

Τα ενδημικά είδη ανέρχονταν σε 1.063 είδη και υποείδη, πολλά από τα οποία είναι σπάνια και υπάρχουν μόνο σε μια περιορισμένη περιοχή. Ο αριθμός των ενδημικών φυτών της χώρας μας, αλλά και γενικότερα των φυτών της ελληνικής χλωρίδας, είναι βέβαιο ότι θα αυξηθεί και άλλο, καθώς ανακαλύπτονται και περιγράφονται, συνεχώς νέα για την επιστήμη είδη.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα ενδημικά είναι η ανεξέλεγκτη βόσκηση και η ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού, παράγοντες που επηρεάζουν την σπάνια ορεινή χλωρίδα, με τη διάνοιξη δρόμων, το χτίσιμο ξενοδοχειακών μονάδων, τα χιονοδρομικά κέντρα κλπ.

Από το βιβλίο «Τα ενδημικά φυτά της Ελλάδος», Γιώργος Σφήκας, έκδοση «Οργάνωση Μέσων Ερμηνείας Περιβάλλοντος ΕΠΕ», Αθήνα 1997.


Κλίμα & Βλάστηση ] [ Ελληνική χλωρίδα ] Βοτανικοί Παράδεισοι ]