Φωτογραφίες


Στιγμιότυπα από την επιμνημόσυνη δέηση για τον Καπετάν Ζαχαριά στη  Βαρβίτσα

1999_26_02.JPG (37859 bytes)
Ο Άγιος Δημήτριος στη Βαρβίτσα
1999_26_03.JPG (31438 bytes)
Σκουφομυτιώτες, κρατάνε περήφανα τη σημαία του Ζαχαριά και τη σημαία του Συλλόγου Λυγερέα
1999_26_04.JPG (27806 bytes)
Ο προσωρινός Πρόεδρος του Συλλόγου Βαρβιτσιωτών Κυριάκος Στρίφας, εκφωνεί λόγο
1999_26_05.JPG (35117 bytes)
Ο Γεν. Γραμ. του Συλλόγου Λυγερέα Γεώργιος Τσουκτάκος δωρίζει στον Κυριάκο Στρίφα, προσωρινό πρόεδρο Συλλόγου Βαρβίτσας, την σημαία του Καπετάν Ζαχαριά.
1999_26_06.JPG (36224 bytes)
Η σημαία του Καπετάν Ζαχαριά ξεδιπλώνεται και πάλι για πρώτη φορά στη Βαρβίτσα μετά από 200 περίπου χρόνια
1999_26_07.jpg (29128 bytes)
Με πρηφάνεια ο Δήμαρχος Θεραπνών Σπύρος Φλώρος και ο Κυριάκος Στρίφας που είναι και Δημοτικός Σύμβουλος Οινούντος επιδεικνύουν τη σημαία του Καπετάν Ζαχαριά
1999_26_08.jpg (30521 bytes)
Βαρβιτσιώτες, κρατάνε με συγκίνηση τη σημαία του Συλλόγου Λυγερέα που περήφανα φέρει τη μορφή του Καπετάν Ζαχαριά
1999_26_09.JPG (39750 bytes)
Στιγμιότυπο από το γεύμα που προσεφέρθη στους Λυγεριώτες από τους αδελφούς Βαρβιτσιώτες, στην πλατεία του χωριού
1999_26_10.JPG (41120 bytes)
Αναμνηστική φωτογραφία. Από αριστερά προς τα δεξιά. Γεώργιος Λυμπέρης – δικηγόρος, Ντόναλντ Μακφαίηλ – πρόεδρος Συλλόγου Λυγερέα και εκδότης τηε εφημερίδας «Καπετάν Ζαχαριάς», Δημήτρης Μανιατάκος – δημοσιογράφος, Κυριάκος Στρίφας – προσωρινός πρόεδρος Συλλόγου Βαρβίτσας και δημοτικός σύμβουλος Δήμου Οινούντος, Ντία Τζανετά – Νομαρχιακή Σύμβουλος, Ευάγγελος Βαλιώτης – Δήμαρχος Οινούντος, Γεώργιος Τσουκτάκος – Γεν. Γραμ. Συλλόγου Λυγερέα

ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΙΚΑ

Η ΒΑΡΒΙΤΣΑ ΚΑΙ Ο ΛΥΓΕΡΕΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λέει μία λαϊκή ρήση και πράγματι αυτό συνέβη στην κυριολεξία στη Βαρβίτσα.

Ήταν Κυριακή πρωί στις 17 Οκτωβρίου όταν ένα κομβόι αυτοκινήτων με 25 περίπου Λυγεριώτες μπήκε αθόρυβα και με σεβασμό στην πλατεία της Βαρβίτσας.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Βαρβίτσας σε συνεργασία με το Τοπικό Συμβούλιο τέλεσε για πρώτη φορά, μνημόσυνο στη μνήμη του Καπετάν Ζαχαριά με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 240 χρόνων από τη γέννησή του. Το μνημόσυνο οργανώθηκε και υπέρ υγείας των απογόνων της ένδοξης αυτής οικογένειας, των κατοίκων της Βαρβίτσας και της Σκούρας καθώς επίσης και των κατοίκων των χωριών που έζησε και έδρασε ο προεπαναστατικός μεγάλος αυτός ήρωας.

Την επιμνημόσυνη δέηση στον Άγιο Δημήτριο τέλεσε αρχιμανδρίτης συνεπικουρούμενος από τον εφημέριο του ναού Παναγιώτη Παπουλάκο.

Παρευρέθηκαν, απόγονοι του Καπετάν Ζαχαριά, οι Δήμαρχοι Οινούντος Βαγγέλης Βαλιώτης και Θεραπνών Σπύρος Φλώρος, η Νομαρχιακή Σύμβουλος Ντία Τζανετέα, οι Τοπικοί Σύμβουλοι Σκούρας Θεόδωρος Δελφίνης, Καρυών Θεόδωρος Σταθάκης, Λυγερέα Βλάμης Βασιλούνης, και πολλοί Βαρβιτσιώτες, Σκουριώτες, Λυγεριώτες και άλλοι.

Μετά την επιμνημόσυνη δέηση εκφωνήθηκαν σύντομες ομιλίες από τους Προέδρους των Συλλόγων, Βαρβίτσας Κυριάκο Στρίφα και Λυγερέα Ντόναλντ Μακφαίηλ. Στη συνέχεια προσφέρθηκε από τον Σύλλογο του Λυγερέα στο Σύλλογο της Βαρβίτσας το «μπαϊράκι» του Καπετάν Ζαχαριά (πιστό αντίγραφο).

Μετά την εκδήλωση παρετέθη γεύμα που οργάνωσε ο Σύλλογος της Βαρβίτσας και χρηματοδοτήθηκε από τα μέλη του και από φίλους του χωριού. Η εκδήλωση έκλεισε αργά το απόγευμα με τραγούδια του Ζαχαριά και άλλα κλέφτικα τραγούδια που προκάλεσαν ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα στα μάτια. Μεταξύ των δύο Συλλόγων συμφωνήθηκε, η καθιέρωση σε ετήσια βάση παρόμοιων και άλλων εκδηλώσεων στη Βαρβίτσα και στο Σκουφομύτη Λυγερέα καθώς επίσης και η διερεύνηση της δυνατότητας αδελφοποίησης.

Η αρχή έγινε.

Με τη δύναμη του Θεού και την ακλόνητη θέληση της Βαρβίτσας και του Λυγερέα, Ο Καπετάν Ζαχαριάς θα πάρει τη σωστή του θέση στην Ελληνική Ιστορία.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΤΡΙΦΑ
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΙΩΤΗ

"Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή"

Αυτά τραγουδούσε ο Ρήγας Φεραίος.
Αυτά ρίζωσαν στα σωθικά του σκλαβωμένου νέου και του κάθε ηλικίας διωγμένου Έλληνα της δύσκολης εκείνης εποχής.

Το 1759 εδώ σε τούτο τον άγριο και όμορφο τόπο, γεννήθηκε και μεγαλούργησε ο Καπετάν Ζαχαριάς ο Μπαρμπιτσιώτης. Από πολύ μικρός πρωτοστάτησε, προετοίμασε και αναπτέρωσε το φρόνημα του σκλαβωμένου Έλληνα κατά του δυνάστη Τούρκου κατακτητή.

Μικρόσωμος αλλά δυνατός, γρήγορος και γενναίος, ομορφάντρας και λεβέντης, με νου και μεγαλεπήβολα σχέδια για την εποχή του, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, με πάθος και ορμή έκανε πράξη το Ελευθερία ή Θάνατος!

Σε λίγα χρόνια κάνει τη Μπαρμπίτσα κέντρο της Μοραΐτικης κλεφτουριάς. Η φήμη του και το "διψάει ο Ζαχαριάς για Τούρκικα κεφάλια" απλώνεται απ' άκρη σ' άκρη και γίνεται θούριος και εμβατήριο του σκλαβωμένου γένους.

Σήμερα καίτοι καθυστερημένα ύστερα από τη γέννησή του, μαζευτήκαμε εδώ, να μνημονεύσουμε, να τιμήσουμε και να δοξάσουμε το πρωτοπαλίκαρο της κλεφτουριάς Καπετάν Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη.

Από τούτο το βήμα δεν μπορούμε να περιγράψουμε, ούτε ακριβώς γνωρίζουμε όλους τους αγώνες, τις θυσίες και τα κατορθώματα του. Γνωρίζουμε όμως ένα: Ολόκληρη τη ζωή του κλέφτη και ότι επί 19 ολόκληρα χρόνια ήταν αρχηγός της Πελοποννήσου.

Το οξύ πνεύμα του και η σβελτάδα του, τον έκαμαν να μη φοβάται ποτέ τις συνέπειες για την ζωή του. Δεν μοιρολόγησε, ούτε κακομοίριασε το αύριο. Γνήσιος επαναστάτης με όραμα και πιστεύω. Στο λάβαρό του χαραγμένος ο Σταυρός, το έμβλημα της χριστιανοσύνης και δίπλα οι λέξεις "Ελευθερία ή Θάνατος".

Τα παλικάρια του διαλεχτά. Τα όρκιζε στον Αϊ Θόδωρο, εκκλησάκι που ο ίδιος είχε κτίσει. Οι νίκες του πολλές. Είχε γίνει φόβος και τρόμος στους εχθρούς και στους κατακτητές. Έκτισε πύργους πρώτα στη Βαρβίτσα και μετά στο Σκουφομύτη της Μάνης.

Ακόμη είχε έλθει σ' επαφή και με τον Ναπολέοντα για να τον βοηθήσει να γίνει η Ελλάδα ελεύθερη. Δυστυχώς όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του. Να δει την Πατρίδα ελεύθερη! Με μιας όλα έσβησαν για τον Καπετάν Ζαχαριά.

Του εχθρού το βόλι έκοψε το νήμα της ζωής του σε ηλικία 46 χρόνων. Ο ιερός τόπος και η ώρα τούτη δεν επιτρέπουν λεπτομέρειες για την δολοφονία του. Ήταν όμως αδελφικό χέρι που παρέδωσε το κεφάλι του Καπετάν Ζαχαριά στους εχθρούς. Κατάρα έχει τούτος ο λαός….

Οι αγώνες όμως, τα οράματα και οι ιδέες φύτρωσαν και κάρπησαν. Τα παλικάρια του όσα επέζησαν μετά το μεγάλο κυνηγητό από τη δολοφονία του, πολέμησαν αντάξια. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διωγμένος και κυνηγημένος σε εφηβική ηλικία φθάνει στη Μπαρμπίτσα.

Το αναγνωρίζει ο Καπετάν Ζαχαριάς."Εσύ ορέ θα είσαι ο Κολοκοτρώνης του φώναξε". Στα απομνημονεύματά του ο Κολοκοτρώνης αποκαλεί τον εαυτό του μαθητή του Καπετάν Ζαχαριά. Ο Πέτρος Βαρβιτσιώτης, τέκνο της Μπαρμπίτσας και παλικάρι του Καπετάν Ζαχαριά, πολέμησε και δοξάστηκε για τη λευτεριά της Πατρίδος.

Η μικρή Ελλάδα του Πέτρου Βαρβιτσιώτη, τον τίμησε με τον τίτλο του στρατηγού. Έχουμε πολλούς επώνυμους και ανώνυμους, όλα παλικάρια της Μπαρμπίτσας που πολέμησαν και δοξάστηκαν. Ο Καπετάν Ζαχαριάς κάπου στην πορεία ξεχάστηκε. Γιατί; Τελικά η Ελλάδα γίνεται ανεξάρτητη.

Μερικοί αγωνίστηκαν για τη Λευτεριά της Πατρίδας πήραν την πρέπουσα θέση, άλλοι όχι, άλλοι βασανίστηκαν και διώχθηκαν. Μεταξύ αυτών που δεν τιμήθηκαν, ούτε δοξάστηκαν είναι και ο Καπετάν Ζαχαριάς. Δεν γνωρίζουμε γιατί η Ελεύθερη Ελλάδα, τον αγνόησε παντελώς.

Η Πελοπόννησος και ιδιαίτερα η Λακωνία γνώριζε τους αγώνες του. Δυστυχώς ο φόβος, τα μίση και η αντιζηλία σταματούν τα πάντα. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο μαθητής και παλικάρι του Καπετάν Ζαχαριά γιατί αγνόησε τους αγώνες και τις θυσίες του; Ο Κολοκοτρώνης ελευθέρωσε την Ελλάδα. Και αυτός αγνοήθηκε από τις Εθνικές συνελεύσεις. Δικάστηκε, φυλακίστηκε, σαν ένας κοινός ληστής.

Ο Μακρυγιάννης, που ήταν στρατηγός επί Όθωνα, στα απομνημονεύματά του γράφει χαρακτηριστικά:
"Παραιτούμαι Μεγαλειότατε. Δεν μπορώ να βλέπω τα ορφανά, τις χήρες να πεινάνε και να διώκονται και τους κλέφτες και τους αγωνιστές να σαπίζουν στη φυλακή".

Ο αδέκαστος όμως λαός, που δεν ξεχνά, τίμησε με λόγια και τραγούδια πολλές φορές τον Καπετάν Ζαχαριά. Έχουν γραφτεί πολλά τραγούδια και βιβλία από Μπαρμπιτσιώτες, Μανιάτες, Λάκωνες και άλλους.

Πέρυσι εδώ σ΄αυτό το όμορφο χωριό, της Παναγίας, συναντήθηκαν νοερά και πάλι ένα άξιο παιδί της Βαρβίτσας, ο Νίκος Ματθαίος (Πατακέλας) και ο Καπετάν Ζαχαριάς. Ο πρώτος με το βιβλίο του που κυκλοφόρησε για τον Καπετάν Ζαχαριά. Τούχε γίνει βίωμα και σκοπός της ζωής του.

Διαβάζοντάς το, ξεπροβάλλει η μεγάλη μορφή του Καπετάν Ζαχαριά, που με τη δράση του και τους αγώνες του, μας έκανε για άλλη μια φορά να αισθανόμεθα υπερήφανοι, ως ταπεινοί απόγονοί του.

Αξίζει να το διαβάσουμε όλοι για να μάθουμε για τους προγόνους μας και την ιστορία του τόπου μας. Όντως η συμβολή του Καπετάν Ζαχαριά στην Εθνική υπόθεση και τον αγώνα της Λευτεριάς ήταν μεγάλη. Τα τελευταία χρόνια έχουμε μια Ελεύθερη και Δημοκρατική Ελλάδα. Δεν έχουμε ούτε διωγμούς, ούτε συλλήψεις, ούτε φυλακές, ούτε μίση, ούτε πάθη.

Θα παλέψουμε όλοι μαζί να μην ξαναγυρίσουμε ποτέ στο παρελθόν. Να μην χυθεί άλλο αδελφικό αίμα, να μην κλάψουμε άλλες πατρίδες.

Σήμερα ενωμένοι, Βαρβιτσιώτες, Σκουραίοι, Λυγεριώτες της Μάνης, όλη η Λακωνία αλλά και όλη η Ελλάδα, να φέρουμε στο προσκήνιο τον Καπετάν Ζαχαριά το Μπαρμπιτσιώτη, ώστε να πάρει την πρέπουσα θέση που του ανήκει.

Ζήτω η Ελλάδα!!!
Ζήτω ο Καπετάν Ζαχαριάς ο Μπαρμπιτσιώτης!!!

 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΜΑΚΦΑΙΗΛ
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΙΩΤΗ

Λέγεται ότι ένα μνημόσυνο είναι επώδυνο. Επώδυνο γιατί αναπαρίσταται η αλήθεια. Και αλήθεια είναι ότι μετά από 240 χρόνια από τότε που γεννήθηκε ο Καπετάν Ζαχαριάς Μπαρμπιτσιώτης και 194 χρόνια από τότε που πέθανε δεν έχει γίνει κανένα μνημόσυνο στη μνήμη του ενώ η σύγχρονη ιστορία δεν τον έχει τοποθετήσει εκεί που του αξίζει.

Το να ανακαλούμε σήμερα στη μνήμη μας τη γιγάντια μορφή του, αποτελεί μία ελάχιστη υποχρέωσή μας σε αυτόν, στους απογόνους του, στους συμπατριώτες του και σε αυτούς που τον περιέβαλαν με σεβασμό.

  • Πανοσιολογώτατε,

  • Αιδεσιμότατε,

  • Κύριοι Δήμαρχοι,

  • Κυρία Νομαρχιακή Σύμβουλος

  • Τιμημένοι Βαρβιτσιώτες

  • Αγαπητοί Σκουροβαρβιτσιώτες

  • Σεβαστοί απόγονοι

  • Γείτονες των όμορων χωριών,

  • Σπαρτιάτες και Γυθεάτες που ήρθατε εδώ σήμερα

  • Κυρίες και κύριοι

Ξεκινήσαμε από τα κακοτράχαλα αγκωνάρια του Σκουφομύτη της τ. Κοινότητας Λυγερέα, και ήρθαμε εδώ, στο μετερίζι του Πάρνωνα, την Βαρβίτσα, για να αποτίσουμε όλοι μαζί φόρο τιμής στον Καπετάν Ζαχαριά Βαρβιτσιώτη.

Εδώ που η ψυχή του πήρε την πρώτη του πνοή, εδώ που πρωτολειτουργήθηκε στον Αη Δημήτρη, εδώ που γαλουχήθηκε με την Βαρβιτσιώτικη σοφία εδώ που πρωτόμαθε τι θα πει λεβεντιά.

Ο Καπετάν Ζαχαριάς. δεν έκανε μόνον αγώνα κατά ενός βάρβαρου λαού αλλά αγώνα υπέρ ελευθερίας, αγώνα υπέρ θρησκείας, αγώνα υπέρ πολιτισμού. Πολέμησε για όλη την Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν πολέμησε για τον Ζαχαριά. Δεν τον τοποθέτησε εκεί που έπρεπε.

Το σημερινό μνημόσυνο εκτός από την τυπική του ιδιότητα είναι μία ζοφερή ελπίδα, είναι μία απαρχή, είναι ένα καθήκον, για να άρουμε την αδικία των σύγχρονων νεοελλήνων που φρόντισαν να μην αναφέρεται ούτε στα σχολικά βιβλία έστω και επιγραμματικά για τη μορφή του και την προπομπό επαναστατική του δραστηριότητα.

Από τα όρια της Αρκαδίας, εδώ λίγο πιο πάνω, μέχρι το Διρό της Μάνης, κανένας ήρωας δεν τιμάται επίσημα από το κράτος. Αγνοείται ακόμα και ο μεγαλύτερος ήρωας της Λακωνίας, ο Καπετάν Ζαχαριάς. Είναι καιρός λοιπόν, εμείς, εσείς, όλοι μας με ότι μέσα διαθέτουμε, να απαιτήσουμε τον επίσημο εορτασμό του, για να γιορτάζεται και για να μνημονεύεται η μνήμη του μια φορά το χρόνο, εναλλάξ, τη μια χρονιά στην ηρωοτόκο Βαρβίτσα και την άλλη χρονιά στο Σκουφομύτη του Λυγερέα, μια χρονιά στον Πάρνωνα και μια χρονιά στον Ταύγετο, μια χρονιά στο μέρος που γεννήθηκε και μια χρονιά στο μέρος όπου έζησε τόσα χρόνια.

Είναι καιρός να απαιτήσουμε να μη λείπει από τα σχολικά βιβλία η συμβολή του πρωτοκλέφτη της λευτεριάς στους απελευθερωτικούς αγώνες της πατρίδας μας.

Είναι καιρός να φροντίσουμε να στηθεί άγαλμα ή προτομή στο μέρος που γεννήθηκε και στο μέρος που έζησε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του. Στη Βαρβίτσα και στο Σκουφομύτη του Λυγερέα. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν σημεία αναφοράς με γλυπτά, δύο στη Σπάρτη και ένα στα Τσέρια χωρίς να υπάρχει ένα στη Βαρβίτσα και ένα στο Σκουφομύτη.

Ο Καπετάν Ζαχαριάς επεδίωκε την Ομοσπονδιοποίηση των Ελλήνων. Μας ήθελε ενωμένους. Ας το κάνουμε πράξη εμείς και ας τοποθετήσουμε τον Καπετάν Ζαχαριά εκεί που του αρμόζει.

Με μια σειρά ποικιλόμορφων αγώνων, οργανωμένα, χωρίς δόλιους σύγχρονους παρεμβατισμούς, μπορούμε να αναβαθμίσουμε τη μνήμη του, να αξιοποιήσουμε το μνημειακό υλικό που υπάρχει και να διεκδικήσουμε αυτό που δικαιούμαστε.

Κυρίες και κύριοι. Τι να προσθέσει η γλώσσα μου;

Είμαι σίγουρος ότι εκεί ψηλά που βρίσκεται ο Καπετάν Ζαχαριάς, δίπλα στον Πανάγαθο Θεό, μας βλέπει μας χαμογελάει. Χαμογελάει από ευχαρίστηση που οι Βαρβιτσιώτες και οι Λυγεριώτες οι άνθρωποι που έζησε κοντά τους όλη τη ζωή του, μαζί με τους σεβαστούς απογόνους του και όλους τους άλλους παριστάμενους, ανταμώσαμε ξανά, μετά από 200 περίπου χρόνια και τελούμε μνημόσυνο στη μνήμη του.

Και θα χαμογελάει ακόμα περισσότερο όταν εμείς οι Λυγεριώτες και εσείς οι Βαρβιτσιώτες, αδελφοποιηθούμε όχι μόνο ουσιαστικά αλλά και τυπικά και όλοι μαζί πλέον προχωρήσουμε στο δρόμο που θα είναι μεν δύσβατος αλλά όχι αδιάβατος.

Αιωνία σου η μνήμη Καπετάν Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη και καλή δύναμη και υγεία σε όλους

 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΟΥΚΤΑΚΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΟΥ ΛΑΒΑΡΟΥ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΤΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΑΣ

Στο Σκουφομύτη του Λυγερέα, στο μέρος όπου ο Καπετάν Ζαχαριάς κατάφυγε και έζησε περίπου 20 χρόνια, η μνήμη του και η παρουσία του η ολοζώντανη, ακόμα ζει σαν θρύλος. Πολλές γενεές Λυγεριωτών μεγάλωσαν με το θρύλο του προεπαναστατικού αυτού ήρωα. Ο Αντώνης Τσαρπαλής που το σπίτι του είναι δίπλα στους πύργους του Καπετάν Ζαχαριάς περήφανα κρατάει σήμερα το μπαϊράκι του Καπετάν Ζαχαριά.

Το μπαϊράκι αυτό, πιστό αντίγραφο του γνήσιου, ο Σύλλογός μας δωρίζει σήμερα στον Σύλλογο της Βαρβίτσας και παρακαλώ τον Κυριάκο Στρίφα να έρθει να το πάρει.

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΓΩΝΗ
ΑΠΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑ - ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Φέτος γιορτάζουμε τα 240 χρόνια από την γέννηση του Καπετάν Ζαχαριά. Αυτός ο μεγάλος ήρωας και ηγέτης που άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση της Ελλάδος από τον Τουρκικό ζυγό.

Το σημερινό μνημόσυνο θα μας κάνει να αποδείξουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας το μεγάλο ρόλο που έπαιξε ο Ζαχαριάς στην Ελληνική ιστορία, ώστε να μην ξεχαστεί ποτέ και το πνεύμα του Ζαχαριά να μείνει πάντα αθάνατο. Όχι μόνο δεν πρέπει εμείς ποτέ να ξεχάσουμε τον Ζαχαριά, αλλά πρέπει να φωτίσουμε και να ανοίξουμε τα μάτια σε όλους τους Έλληνες, όπου και να βρίσκονται, για την μεγάλη ιστορία του Καπετάν Ζαχαριά. Όπως ο Ζαχαριάς ένωσε την κλεφτουριά, έτσι και εμείς πρέπει να ενωθούμε για αυτό το μεγάλο σκοπό.

Η ένωση φέρνει δύναμη. Με την πραγμάτωση του σημερινού μνημόσυνου, κάνουμε και πάλι ένα σημαντικό βήμα που θα μας οδηγήσει στο σωστό δρόμο.

Σας χαιρετώ πατριωτικά.
Ανδρέας Παγώνεις
Νέα Υόρκη, Η.Π.Α.

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑΚΟΥ
ΑΠΟΓΟΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑ - ΠΟΥ ΕΣΤΕΙΛΕ ΑΠΟ ΤΟ FAYETIVILLE ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Αγαπητοί Συμπατριώτες,
Στην ιστορία της ανθρωπότητας, πολλές φορές ένα φανάρι φώτιζε τους λαούς να αντιμετωπίσουν την σκλαβιά. Στη σύγχρονη Ελληνική ιστορία, ο Καπετάν Ζαχαριάς ήταν ένα από αυτά τα φανάρια. Όταν οι Τούρκοι σκότωσαν τον αδελφό του τον Παντελή Παντελάκο, ο Ζαχαριάς βγήκε στο βουνό να πολεμήσει τους Τούρκους για να ξεσκλαβώσει την Ελλάδα. Αυτός ο ήρωας είχε μεγάλη δύναμη και γενναιότητα, σαν τους προγόνους του, τους αρχαίους Σπαρτιάτες.

25 χρόνια πολέμησε τους Τούρκους, και ποτέ δεν μπόρεσαν να τον νικήσουν. Οι Τούρκοι έτρεμαν από το φόβο τους μπροστά στο σπαθί του, η μόλις άκουγαν το όνομα του. Είχαν όμως και σεβασμό για τον Ζαχαριά. Αφού έλεγαν για τον Ζαχαριά, «νε γκελντί, νε γκελεντζέκ», δηλαδή ούτε ήρθε, ούτε θα ξανάρθει ένας σαν τον Ζαχαριά.

Πόσοι αρχηγοί και ηγέτες ξέρετε να έχουν αναγνώριση από τους εχθρούς τους σε τέτοια μορφή. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία να τιμήσουμε έναν μεγάλο ήρωα τις Ελλάδος και του Κόσμου, τον Καπετάν Ζαχαριά.

Φιλικούς χαιρετισμούς.
Κωνσταντίνος Παντελακος
Fayetville, Η.Π.Α.

 

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΑΡΒΙΤΣΑΣ
ΒΑΡΒΙΤΣΑ 20/10/99

Μέσα από την έγκριτη και αξιόπιστη εφημερίδα "Καπετάν Ζαχαριάς" θέλουμε να εκφράσουμε από τα βάθη της καρδιάς μας, τις θερμές ευχαριστίες μας στον αξιότιμο κύριο και αγαπητό φίλο Ντον Μακφαίηλ, για την πρωτοβουλία του να έρθει στη Βαρβίτσα με τις καλές του διαθέσεις, στόχους και οράματα για τον Καπετάν Ζαχαριά.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και ένα εγκάρδιο εύγε στα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Λυγερέα της Μάνης που ήρθαν στη Βαρβίτσα να προσκυνήσουν στον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Καπετάν Ζαχαριάς.

Επίσης ευχαριστούμε τους Δημάρχους, Ευάγγελο Βαλιώτη του Δήμου Οινούντος, τον Σπύρο Φλώρο του Δήμου Θεραπνών, τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Σκούρας Θεόδωρο Δελφίνη, τον Πρόεδρο των Καρυών Θεόδωρο Σταθάκη, τον Πρόεδρο του Λυγερέα Βλαδίμηρο Βασιλούνη, τους απογόνους του Καπετάν Ζαχαριά, τον ιερέα Παν. Παπουλάκο, τον αρχιμανδρίτη αντιπρόσωπο της Μητρόπολης Μονεμβασίας και Σπάρτης, τους Σκουροβαρβιτσιώτες, τους Μανιάτες και όλους όσους παρευρέθησαν και τίμησαν με την παρουσία τους την μνημόσυνη δέηση στη μνήμη του Καπετάν Ζαχαριά του Μπαρμπιτσιώτη.

Με φιλικούς χαιρετισμούς
Ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου
Κυριάκος Στρίφας

 

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΒΑΡΒΙΤΣΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΕΣ

…"Από τη Μάνη έρχομαι
και στη Μπαρμπίτσα πάω"…
(απόσπασμα από κλέφτικο τραγούδι που τραγουδήθηκε στις 17/10/99)

Αγαπητέ Κυριάκο, αγαπητοί Βαρβιτσιώτες
Με αυτή την επιστολή θα ήθελα εκ μέρους του Δ.Σ. του Συλλόγου μας και όλων των Λυγεριωτών να σας συγχαρώ για την οργάνωση του μνημόσυνου του Καπετάν Ζαχαριά και να σας ευχαριστήσουμε για την φιλοξενία που μας παρείχατε στη Βαρβίτσα.

Είναι αλήθεια ότι εμείς οι Λυγεριώτες που ήρθαμε στη Βαρβίτσα, νοιώσαμε ανατριχίλα μπαίνοντας στο χωριό σας εκείνο το πρωινό της 17/10/99. Ήταν σαν να σας φέρναμε τον Ζαχαριά πίσω, στο τιμημένο μέρος που γεννήθηκε. Με δέος ξετυλίξαμε τις σημαίες μας, που φέρνουν την μορφή του και με σεβασμό ανηφορίσαμε προς τον Άγιο Δημήτριο για το μνημόσυνο επ ευκαιρία των 240 χρόνων από τότε που γεννήθηκε.

Οι ώρες που ακολούθησαν μείνανε χαραγμένες παντοτινά μέσα μας.

Εμείς οι Λυγεριώτες, που επί 20 περίπου χρόνια φιλοξενήσαμε και αγαπήσαμε τον Ζαχαριά στο Σκουφομύτη, νοιώσαμε ότι είστε αδέλφια μας.

Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι όλοι μαζί, εσείς οι Βαρβιτσιώτες και εμείς οι Λυγεριώτες, με τις ευλογίες της εκκλησίας, τη συμπαράσταση των απογόνων του Ζαχαριά, την αρωγή της πολιτείας και την ακλόνητη θέληση όλων μας θα αναβαθμίσουμε το πνεύμα και τις αξίες του Ζαχαριά Μπαρμπιτσιώτη.

Γιατί του το χρωστάμε!!!
Γιατί…
Ήταν Κολώνα στον Μοριά

και φλάμπουρο στη Μάνη

Σας ευχαριστούμε όλους.
Ντον Μακφαίηλ

ΣΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΓΟΥΝΗ

Πριν από δύο μήνες περίπου είχα την ευκαιρία να περπατήσω και να μιλήσω με τον ομογενή Γιώργο Γούνη που 6 μήνες ζει στη Βαρβίτσα και 6 μήνες στον Καναδά. Ο ωραίος αυτός άνθρωπος μετανάστευσε στον Καναδά το 1955 όπου δημιούργησε σεβαστή περιουσία δημιουργώντας το εστιατόριο «Harmony». Είναι παντρεμένος με την Βασιλική Σμυρνιού από την Παλαιοπαναγιά και έχει δύο παιδιά, τον Παναγιώτη και την Μαρία. Πιστός στο Ελληνικό στοιχείο και την Ελληνική Κοινότητα του Καναδά δώρισε στο παρελθόν λάβαρο στο Σύλλογο Σκουροβαρβιτσιωτών Τορόντο. Στη Βαρβίτσα έχει βάλει ένα σκοπό που σχεδόν τον έχει πραγματοποιήσει. Στη θέση Αλουμπανόραχη έκτισε ωραιότατη πετρόκτιστη εκκλησία που λέγεται «Τα Γενέθλια του Ιωάννη Προδρόμου και των Προφητών Ζαχαρία και Ελισάβετ». Το κτήμα αυτό που βρίσκεται σε καταπληκτική πρανή θέση, διαθέτει και ένα σπιτάκι που απ ότι μας είπε ο ίδιος κατοικεί εκεί οποιοσδήποτε ιερέας επιθυμεί. Σε αυτό το κτήμα θαυμάσαμε τον εύφορο μπαξέ και ευεργετηθήκαμε από την πατροπαράδοτη Βαρβιτσιώτικη "γαλαντομιά" του Κου Γούνη. Του ευχόμαστε όλα να πάνε καλά και του χρόνου το καλοκαίρι να κάνουμε μαζί τα εγκαίνια του Ιερού Ναού.

Ν.Μ.

                                        


 Δημητρακαριάνικο Καρβελά ] [ Βαρβιτσιώτικα ]