Κεντρική Σελίδα
Προηγούμενη

Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά χαιρετίζουμε σήμερα τη σύναξη της Πανελλήνιας Ένωσης Γυναικών Μάνης για τον εορτασμό της επετείου των μαχών της Βέργας, του Διρού και του Πολυαράβου.

Επίσης, με ιδιαίτερη χαρά χαιρετίζουμε τους εκπροσώπους της Κυβέρνησης, της Βουλής των Ελλήνων, της Νομαρχιακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης και οπωσδήποτε το Μανιάτη Δήμαρχο Αθηναίων κ. Θεόδωρο Μπεχράκη.

Η επέτειος είναι ιστορική μνήμη και αλοίμονο στους λαούς που δεν έχουν ιστορία.

Είναι καταδικασμένοι αργά ή γρήγορα με αφανισμό.

Ναι στις εορτές των επετείων και γενικά στην ιστορία.

Όμως η σκληρή καθημερινή πραγματικότητα είναι το παρόν και το μέλλον ενός τόπου.

Και αυτά (το παρόν και το μέλλον) της Μάνης μας δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορους.

Θέλει επαγρύπνηση πάντων των αρμοδίων εκπροσώπων της, γιατί η Μάνη απειλείται, αργά αλλά σταθερά, με ερήμωση σε μεγάλη έκταση.

Δεν αρκεί η ιστορία του παρελθόντος, χρειάζεται και ιστορική προσπάθεια για ν’ ανατραπεί η ανωτέρω πορεία και να θεμελιωθεί σταθερά το παρόν και το μέλλον του τόπου.

Επιτρέψτε μου ν’ αναφερθώ λεπτομερώς σ’ αυτό το μελλοντικό γίγνεσθαι της Μάνης, άνευ του οποίου… φιλολογούμε.

Η Μάνη μπορεί να κρατήσει τους Μανιάτες στον τόπο τους εάν και εφόσον θεμελιωθεί η πρόοδος και η ανάπτυξη της περιοχής. Του τόπου που προσέφερε πολλά και εισέπραξε ολίγα.

Η Μάνη με δύο λόγια θέλει υποδομή.

Τι είναι υποδομή ; Απλά πράγματα.

Υποδομή είναι δημόσιες επενδύσεις τις οποίες ακολουθούν οι ιδιωτικές και έτσι θεμελιώνεται η πρόοδος και η ανάπτυξη του τόπου.

Τότε θα μπορέσουν οι Μανιάτες να έχουν απασχόληση και να μην εγκαταλείπουν τον τόπο τους.

Οι δημόσιες επενδύσεις είναι ένα πλέγμα δημοσίων έργων που απαιτούν πιστώσεις και εδώ ξετυλίγεται ο ρόλος των πολιτικών εκπροσώπων μας.

Αγαπητοί φίλοι Μανιάτες και Μανιάτισσες, συμβαίνει να έχω υπηρετήσει τη Δημόσια Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση επί 36 ολόκληρα χρόνια και έχω μακρά εμπειρία πώς ένας τόπος που βρίσκεται στο Α μπορεί να φθάσει στο Ω της ανάπτυξης, της προόδου, της ευημερίας και όπως άλλως μπορεί να λεχθεί.

Μερικά από τα βασικά έργα που χρειάζεται η Μάνη είναι:

  • Κεντρικός δρόμος Καλαμάτα – Αρεόπολη – Γύθειο, σύγχρονων απαιτήσεων.

  • Δρόμους σύνδεσης του κάθε χωριού με τα γειτονικά του χωριά και όχι αυτό που συμβαίνει σήμερα, να πρέπει να προσπεράσεις 4 ή 5 χωριά για να πας στο διπλανό σου.

  • Χωροθέτηση των παραλιακών οικισμών που παρουσιάζουν έντονη τουριστική δραστηριότητα. Γνωστό ότι στην Ελλάδα η βαριά βιομηχανία είναι ο τουρισμός και συμβαίνει δυστυχώς το απαράδεκτο, να προβαδίζει η ανοικοδόμηση της ρυμοτόμησης, ενώ πρέπει να συμβαίνει το αντίστροφο, ώστε να εξασφαλίζονται επαρκώς οι απαιτούμενοι δημόσιοι χώροι (ευρύχωροι δρόμοι, πλατείες, πάρκα κλπ.).

  • Βελτίωση του δικτύου ύδρευσης.

  • Συντήρηση και ανάδειξη των αρχαιολογικών μνημείων, κάστρων, πύργων, εκκλησιών, σπηλαίων και τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους του Ταϋγέτου.

  • Διατήρηση της ταυτότητας του Μανιάτη με πετρόκτιστες οικοδομές, με πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ. που να διδάσκουν τη νεολαία μας και τους πολυπληθείς αλλοδαπούς για την ιστορία του τόπου.

  • Ήδη προείπαμε ότι, λαοί χωρίς ιστορία είναι καταδικασμένοι με αφανισμό. Είναι δυνατό η σύγχρονη γενιά να μη γνωρίζει το πρωταγωνιστικό ρόλο των προγόνων μας ; Μάλιστα και για τις Μανιάτισσες που έδωσαν μάχη στο Διρό με όπλο τα δρεπάνια τους;

Παρακαλούμε και ζητούμε από τους πολιτικούς μας να βάλουν ένα λιθαράκι στον τόπο μας, τη Μάνη μας.

Επιτρέψτε μου να πω κάτι, που έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία και που δεν μπορώ να ξεχάσω ποτέ.

Είχε έλθει στην Καλαμάτα ένας Μακεδόνας Υπουργός σαν εκπρόσωπος της Κυβέρνησης για μια ιστορική επέτειο. Στον πρωινό καφέ λίγο πριν την έναρξη της τελετής είπε στους συναδέλφους του πολιτικούς της περιοχής: «Κύριοι συνάδελφοι, η Μακεδονία απελευθερώθηκε 100 χρόνια περίπου αργότερα από την Πελοπόννησο, τέτοιο δρόμο … δεν έχει».

Ελπίζουμε στη κατανόηση του όλου θέματος από τους αρμοδίους.

Έργα κύριοι και άνευ αυτών ουδέν γενέσθαι των δεομένων.