ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΙΚΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ

Δημοσιεύουμε σε συνέχειες άρθρο της εφημερίδας New York Times που γράφτηκε το 1975 για τη Σκούρα. Η εφημερίδα μας, λόγω της σχέσης της με τη Βαρβίτσα τη γενέτειρα του Καπετάν Ζαχαριά, δημοσιεύει εδώ και καιρό θέματα που αφορούν την περιοχή και τους κατοίκους της νοιώθοντας τους Βαρβιτσιώτες αδέλφια της. Αυτό εξάλλου το αποδείξαμε αμφότεροι τα τελευταία δύο χρόνια. Από την επανάσταση του 1821 και μετά για διάφορους λόγους άρχισαν οι Βαρβιτσιώτες να μετακομίζουν στη Σκούρα που με το χρόνο αποτέλεσε τη δεύτερη πατρίδα τους. Το καλοκαίρι έμεναν στη Βαρβίτσα και το χειμώνα στη Σκούρα πράγμα το οποίο οι Σκουροβαρβιτσιώτες συνεχίζουν μέχρι σήμερα.

Το άρθρο αυτό μας το προμήθευσε ο Αντρέας Παγώνης, πρόεδρος των Σκουροβαρβιτσιωτών Αμερικής, συνεργάτης της εφημερίδας μας και εμείς με τη σειρά μας δημοσιεύουμε το κείμενο με ελληνική ελεύθερη μετάφραση. Ν.Μ.

 

ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΦΤΩΧΟ

Από την εφημερίδα New York Times (26/11/75)

Τρίτο Μέρος

Δεν είναι το Ίδιο

«Κάποιος που παντρεύεται απ έξω, δεν τον βλέπεις πολύ τακτικά» είπε ο Πέτρος Κουρτσούνης, εγώ είμαι του Κουρτσούνη ο μικρός αδελφός. «Παντρεύονται ωραίες γυναίκες, γίνονται καλές σύζυγοι, αλλά δεν είναι το ίδιο. Εμείς έχουμε την δική μας μουσική και γλώσσα. Μαθαίνουμε τα παιδιά μας από νωρίς» Οι Έλληνες μετανάστες στο Φρήπορτ είναι μια απο τις πιο δυνατές εθνιότητες σε ολόκληρο το Λονγκ Αιλαντ. Τουλάχιστον 180 οικογένειες είναι μέλη της εκκλησίας Άγιος Δημήτριος το οποίο 45 τοις εκατό είναι απο την Σκούρα και άλλο 45 τοις εκατό είναι απο τη Χίο. Η λειτουργία και το Κυριακάτικο σχολείο είναι στα Ελληνικά απο τον πάτερ Νικόλαο Ρετσέλα, που κατάγεται απο τη Θεσσαλονίκη. Επίσης, υπάρχουν διάφορα σωματεία και πολιτιστικοί σύλλογοι που κρατάνε γερά τις ρίζες και τα έθιμα απο τη μητέρα πατρίδα.

Ο Ελληνισμός δεν είναι και η πιο ισχυρή εθνότητα εδώ στο Φρήπορτ, ένα χωριό με περίπου 40.000 κατοίκους. Υπάρχει ανθοπωλείο, κουρείο και άλλες επιχειρήσεις που έχουν οι Έλληνες, αλλά την καλύτερη Ελληνική ατμόσφαιρα θα τη βρείτε στο Ιταλο-Αμερικάνικο Ντέλι που βρίσκεται στο Φρήπορτ στη Λεωφόρο Μέρρικ. Ιδιοκτήτης είναι ο Νίκος Σκουτάκης από τη Σκούρα. «Αυτό ήταν το παλιό όνομα, δεν υπήρχε λόγος να το αλλάξω» τόνισε ο κύριος Σκουτάκης. Τα διάφορα προϊόντα στο μαγαζί είναι Ιταλικά και Ελληνικά, με δέκα λογιών ελαιόλαδο και πέντε λογιών ελιές. Επίσης, θα βρείτε και σύκα από την Ελλάδα, καλαμάρια, ντολμάδες, καφέ, μακαρονάδα, χαλβά και φέτα τυρί.

Υπάρχουν πολλοί συνέταιροι στα εστιατόρια. Ο κύριος Βάκκας και ο αδελφός του μαζί με τον πατέρα του αγόρασαν το Beier’s Restaurant που βρίσκεται στο 30 Ουέστ Μέρρικ Ροντ το 1962. Σερβίρουν καλό φαγητό χωρίς όμως Ελληνικά πιάτα στο κατάλογο. Οι πελάτες λένε τα καλύτερα λόγια για το φρέσκο παγωτό που φτιάχνουν. Οι άντρες στο εστιατόριο του κύριο Βάκκα μιλούν με περηφάνια για τους φίλους και συγγενείς που είναι τώρα γιατροί, δικηγόροι και φοιτητές. Θυμούνται πολύ καλά όταν ο δικαστής της Νέας Υόρκης Κωνσταντίνος Χολάκη που κατάγεται απο την Σκούρα, τον είχαν διαλέξει για να δικάσει τον Μάτιν Γκίνσμπερκ από το Λονγ Αιλαντ πέρσι. «Τον φέρανε εδώ στο Λονγ Αιλαντ μόνο για αυτήν την δίκη» είπε ο κύριος Βάκκας. Υπάρχουν περίπου 12.000 Έλληνες στο Λονγ Αιλαντ και οι περισσότεροι από αυτούς έχουν συγχωνευτεί με την Αμερικανική κοινωνία. Παρόλο αυτό το γεγονός, ακόμα κρατάνε γερά τη θρησκεία τους και συμμετέχουν σε διάφορες Ελληνικές εκκλησίες, όπως στο Άγιο Παύλο στο Χέμστεντ.

Όμως οι Έλληνες στο Φρήπορτ δεν έχουν συγχωνευτεί και έτσι η ταυτότητα τους μένει Ελληνική. Υπάρχει ένα μπακάλικο, ανθοπωλείο, κουρεία και άλλες επιχειρήσεις με Ελληνική ταυτότητα. Οι άνθρωποι από τη Σκούρα έχουν και ένα δικό τους σύλλογο που ονομάζεται Αδελφότητα Σκούρας-Βαρβίτσας (η Βαρβίτσα είναι το καλοκαιρινό ορεινό μέρος που πάνε). Ο σύλλογος έχει συνδέσμους στο Μόντρεαλ, Τορόντο, Στάνφορντ και εδώ. Η Αδελφότητα Σκούρας-Βαρβίτσας οργανώνει μία χοροεσπερίδα κάθε χρόνο. Τα μέλη χορεύουν συρτάκι, τσάμικο και τρώνε σουβλάκια, κεφτέδες και διασκεδάζουν μαζί με φίλους και συγγενείς. Οι κάτοικοι της Σκούρας άρχισαν να μεταναστεύουν στο Φρήπορτ το 1919 όταν ο Δημήτριος Μπουλούκος μετακινήθηκε απο το Νέα Υερσέη και άνοιξε ενα καφενείο στην οδό Τσέρτς. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο κύριος Μπουλούκος βοήθησε πολλούς συμπατριώτες απο τη Σκούρα να έρθουν στο Φρήπορτ.

«Έδινε χρήματα, συμβουλές και βοηθούσε πολύ με τα διαβατήρια» είπε ο ανιψιός του ο Ουίλιαμ που αγόρασε το καφενείο μετά το θάνατο του θείου του το 1960. «Εάν κάποιος ήθελε χρήματα, ο θείος μου πάντα θα δάνειζε μέχρι χίλια δολάρια, ή θα πήγαινε στην τράπεζα για να δώσει το δάνειο στον συμπατριώτη του. Ήταν ένας σημαντικός άντρας στο Φρήπορτ». Εκατοντάδες Έλληνες απο τη Σκούρα άρχισαν να ζουν εδώ στο Φρήπορτ και ασχολήθηκαν με διάφορα πράγματα στην Αμερικανική κοινωνία αλλά δεν ξεχάσανε ποτέ το χωριό τους στην Ελλάδα που δυστυχώς δεν μπόρεσαν να βρουν συμπαράσταση. Ενα βράδυ οι εννιά άντρες που ήταν γύρω στο τραπέζι μέσα στο εστιατόριο του κυρίου Βάκκα, θυμόντουσαν τα παιδικά τους χρόνια και τις δύσκολες στιγμές που πέρασαν. «Θυμάμαι καλά τον εμφύλιο πόλεμο με τους αντάρτες,» είπε ο κύριος Βακκας. «Κοίταζα από το παράθυρο όταν είδα τους δικούς μας στρατιώτες που ερχόντουσαν στη Σκούρα. Είδα δυσάρεστα πράγματα.»

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

It’s not the Same

Somebody who marries outside, you don't see them as much, said Petros (Pete) Kourtsounis, I am Kourtsounis’s younger brother. “They marry nice women, good wives, but it's not the same. We’ve got our own music, our own language. We teach our children early”. The Greek settlement in Freeport is one of most sturdy ethnic groups in the Long Island suburbs. At least 180 families belong to St. Demetrios Greek Orthodox Church – perhaps 45 percent from Skoura and 45 percent from the island of Chios. Services and Sunday school are conducted in Greek by the pastor, the Rev. Nicholas Retselas, a native of Salonika. There are also social and cultural clubs, conducted in Greek, maintaining the tradition of the old country.

An Ethnic Division

The Greek influence is not dominant in this aging waterfront village of 40.000. There is a florist shop, a barbershop and various other businesses owned by Greeks, but the most identifiable Greek, atmosphere is found at the Freeport Italian - American, Deli –on Merrick Avenue-. It is run by Nick Scutakes, also a native of Skoura. “That "was the old name, no reason to change it.” Said Mr Scutakes. The products are about evenly divided between, Italian and Greek, with I0 brands of olive and five varieties of fresh olives. There are also copius supplies of Greek figs, squid, stuffed grape leaves, coffee, macaroni, halva and feta cheese. Many men have bought partnerships in diners and restaurants. Mr Vakkas, his brother and their father took over Beier’s Restaurant.

At 30 West Merrick Road in 1962. They serve good basic luncheonette food with no Greek specialties on the menu. Patrons say, however, that the homemade ice cream would rate a few cheers in any language. The men in the Vakkas restaurant speak proudly of friends and relatives who are now doctors, lawyers and college students. They eagerly recall how a Skoura native. Judge Con G. Cholakis of Rensselaer County Court, was chosen to hear the perjury trial of Judge Martin Ginsberg of Nassau Family Court last. year. “They brought him all the way down to Long Island to hear that trial”, Vakkas said. While there are perhaps 12,000 Greek natives living in Nassau and Suffolk, many of them have been more or less assimilated into the sprawl of suburbia, although maintaining regular ties to St. Paul's Cathedral in Hempstead or other Greek churches. But the enclave in Freeport, without being assertive or defensive about it, is still identifiably Greek. There is a delicatessen, a barbershop, a florist's and other businesses that make a point of their Greek owner ship. And the people from Skoura even have their own Skoura-Barbitsa Brotherhood (Barbitsa is a mountain summer retreat) with major Branches in Montreal, Toronto Stanford. Conn, and here. The association will hold its annual party next Saturday at Union Temple, on Brookside Avenue Freeport. Its members will dance the sirtaki and tsamiko and snack on souvlaki or meatball and meet friends from scattered communities The Skoura settlement in Freeport goes back to around 1919, when James Boulukos moved here from New Jersey and established a tea room that still does business on Church Street. After World War II Mr Boulukos encouraged many Skoura men to come over here. "He would advance the money, give advice, help with passports”, recalled his nephew, William, who bought the; shop after his uncle died in 1960: "If someone needed money, my uncle would lend them, a thousand, or talk the bank into doing it. He was a big man in Freeport.

Before long, there were several hundred Skoura people living in the village, involved in American patterns but always remembering the village that could not support all of them a generation ago. On a recent evening the nine men around the table in Mr. Vakkas's restaurant shared impressions of their childhood. They spoke in accents, but their memories were vivid.

“I can remember the war against the...guerrillas," said Mr Vakkas, who is in his late 30’s. “I could look out the window and see our militia descending on Skoura. I saw bad things”.

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΑΣ

Αξιόλογη εφημερίδα εξέδωσε ο Σύλλογος Βαρβίτσας «Το Μετερίζι του Πάρνωνα» και ήδη κυκλοφόρησε το δεύτερο τεύχος της. Ο τίτλος της εφημερίδας, Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΜΠΑΡΜΠΙΤΣΑΣ. Συγχαίρουμε τον Σύλλογο για την πρωτοβουλία αυτή και περιμένουμε να ξεφυλλίσουμε μέσα από αυτήν την ιστορία, τα γεγονότα και τα νέα του ιστορικού αυτού χωριού.

                                   


Εφημερίδα Μανιάτικη Αλληλεγγύη ] Η Ελληνική Γλώσσα ] Νέα Συλλόγων και Ομογένειας ] Ο Παπά Γιώργης Θεάκος ] Σπηλιά Ζαχαριά ] Βαρβιτσιώτικα ] Αναστατώσαμε τη Κύπρο ] Εφημερίδες της Λακωνίας ] Καινούργιο Βιβλίο για το Ζαχαριά ] Ιωάννα Ροζάκη - Γιατράκου (Α) ] Βαρβιτσιώτικα ] Εφημερίδες της Λακωνίας ] Τιμήθηκε ο Τύπος της Λακωνίας ] Ιωάννα Ροζάκη - Γιατράκου (Β) ] [ Βαρβιτσιώτικα ]