ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΙΚΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ

Δημοσιεύουμε σε συνέχειες άρθρο της εφημερίδας New York Times που γράφτηκε το 1975 για τη Σκούρα. Η εφημερίδα μας, λόγω της σχέσης της με τη Βαρβίτσα τη γενέτειρα του Καπετάν Ζαχαριά, δημοσιεύει εδώ και καιρό θέματα που αφορούν την περιοχή και τους κατοίκους της νοιώθοντας τους Βαρβιτσιώτες αδέλφια της. Αυτό εξάλλου τον αποδείξαμε αμφότεροι τα τελευταία δύο χρόνια. Από την επανάσταση του 1821 και μετά για διάφορους λόγους άρχισαν οι Βαρβιτσιώτες να μετακομίζουν στη Σκούρα που με το χρόνο αποτέλεσε τη δεύτερη πατρίδα τους. Το καλοκαίρι λοιπόν έμεναν στη Βαρβίτσα και το χειμώνα στη Σκούρα πράγμα το οποίο οι Σκουροβαρβιτσιώτες συνεχίζουν μέχρι σήμερα.

Το άρθρο αυτό μας το προμήθευσε ο Αντρέας Παγώνης, πρόεδρος των Σκουροβαρβιτσιωτών Αμερικής, συνεργάτης της εφημερίδας μας.

Δημοσιεύουμε λοιπόν το αγγλικό κείμενο με ελληνική ελεύθερη μετάφραση με στόχο να το δημοσιεύσουμε σε τρεις συνέχειες. Ν.Μ.

ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΦΤΩΧΟ

Από την εφημερίδα New York Times (26/11/75)

Η Σκούρα απέχει περίπου δέκα μίλια από την Σπάρτη, αλλά είναι σαν ένα εξοχικό μέρος της Νέας Υόρκης. Ο Πέτρος Καρλάφτης ήταν σερβιτόρος στο Holiday Inn της Νέας Υερσέης για έξη χρόνια. Ο Θεόδωρος Μπουλούκος ήταν μάγειρος στο εστιατόριο του γιου του στη Νέα Υερσέη πριν πάρει σύνταξη εδώ. Ο Γιώργος Πανούκας ήρθε λαθραίος και έμεινε στην Αμερική για πέντε χρόνια. Τώρα έχει τα κατάλληλα χαρτιά, και όταν ξαναγυρίσει θα φέρει καρυδόπιτα που έκανε η Βούλα Κουρτσούνη για τα τρία παιδιά της στο Φρήπορτ του Λονγκ Αιλαντ.

Το μικρό πέτρινο σπίτι της Κας Κουρτσούυνη, διαθέτει εντοιχισμένα ντουλάπια κουζίνας, αλουμινένιο νεροχύτη και μια καινούργια τουαλέτα, αγορασμένα για αυτήν από την Αμερική. Περήφανα πρόσφερε καφέ στον επισκέπτης της Αμερικάνικο καφέ και είπε: «Έχουμε αρκετό ψωμί, αλλά δεν έχουμε παιδιά. Όταν είχαμε τα παιδιά δεν είχαμε καθόλου ψωμί.». Αυτό είναι ένα φαινόμενο στην αγροτική Ελλάδα. Η μετανάστευση τα τελευταία χρόνια έχει βελτιώσει πολύ τη ζωή τους, αλλά από την άλλη πλευρά, έχει «δημιουργήσει κενό» στη ζωή του χωριού που δυστυχώς δεν μπορεί να καλυφθεί.

«Όταν τα παιδιά ήταν εδώ το καλοκαίρι, έκλαιγα όλη την ώρα» είπε η κύρια Κουρτσούνη, μία ζωντανή γυναίκα που φωτίζει ένα δωμάτιο σαν το τζάκι σε μία …. ημέρα. «Όταν με ρώτησε ο γιος μου γιατί κλαίω, είπα ότι πάντα σε σκέφτομαι που θα ξαναφύγεις.» Ο κ. Μπουλούκος που φύλαξε 10.000 δολάρια σε 12 χρόνια στη Νέα Υερσέη, τα χρησιμοποίησε για να φτιάξει το πατρικό του σπίτι, εδώ. Ο πληθυσμός της Σκούρας έχει πέσει από τους 2.000 στους 500, και από τα 300 σπίτια, περισσότερα από τα 100 είναι ακατοίκητα. Μόνο δυο καφενεία έχουν μείνει από τα 20 που ήταν κάποτε. «Πρώτα έβλεπες ένα παιδί στο δρόμο και του ζήταγες να σου πάρει ένα πακέτο τσιγάρα» είπε ο κ. Μπουλούκος, που είναι 73 χρόνων. «Τώρα δεν υπάρχουν παιδιά τριγύρω».

Το Κυπριακό πρόβλημα έχει φέρει μια ένταση μεταξύ ΗΠΑ και την Ελλάδα. αλλά οι προσωπικές και χρηματοδοτικές ρίζες παραμένουν γερές. Περίπου 19,000 Έλληνες παίρνουν σύνταξη από την Αμερική. Για αυτούς που μένουν στη Σκούρα, η τράπεζα από την Σπάρτη, στέλνει ειδικό φορτηγό για να εξαργυρώνουν τις επιταγές. Οι Ελληνο-Αμερικάνοι στέλνουν στην Ελλάδα 200 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο. Οι τουρίστες από την Αμερική, μεταξύ και αυτών οι Ελληνικής καταγωγής που έρχονται στην Ελλάδα για καλοκαιρινές διακοπές αφήνουν άλλα 200 εκατομμύρια δολάρια.

«Δεν αισθανόμαστε καμία αγανάκτηση με την Αμερική, γιατί έχουμε τα αδέλφια μας εκεί» είπε ο Κώστας Αναγνωστόπουλος, που έχει τρία αδέλφια και μια αδελφή στο Λονγκ Αιλαντ. «Ζούμε από την Αμερική». Η πραγματική έξοδος από τη Λακωνία ξεκίνησε στη δεκαετία του 50, μετά το τέλος του εμφύλιου πολέμου. Η οικογένεια Κουρτσούνη είναι τυπική. Ο Παρασκευάς Κουρτσούνης έχει μερικές ελιές, και πορτοκαλιές, αλλά δεν ήταν αρκετά για να τραφεί όλη η οικογένεια. Ο μεγαλύτερος γιος τους πήγε στην Αμερική και έμεινε με το θείο του. Όταν το δεύτερο παιδί, ένα κορίτσι έφτασε σε ηλικία για «παντρειά» ακολούθησε τη διαδρομή για Αμερική, όπως έκανε ο αδελφός της.

Όταν οι πρώτοι μετανάστες γύρισαν πίσω να επισκεφτούν την Ελλάδα με τα μεγάλα αυτοκίνητα και τα ωραία τους ρούχα, υπήρξε μια ανησυχία στους ντόπιους. Η οικογένεια Κουρτσούνη είχε άλλο ένα γιο, στον οποίο πρόσφεραν το μεγαλύτερο και καλύτερο κομμάτι γης εάν καθόταν στην Ελλάδα, αλλά το 1967 έφυγε. Η Ελλάδα είναι μια μικρή και φτωχή χώρα, που την κυβερνάει ……….. και υπάρχουν περιορισμένες ευκαιρίες προαγωγής για τους νέους ακόμα και στην Αθήνα …………………………. Οι Έλληνες ακόμα βλέπουν την Αμερική σαν μια χώρα για μια καλύτερη ζωή.

Συνεχίζεται

A GREEK VILLAGE IS RICHER BUT POORER

The New York Times (November 26 1975)

SKOURA, Greece—Skoura is less than 10 miles from Sparta, in the Laconia region of southern Greece, but it is virtually a suburb of New York. Peter Karlaftis was a waiter at the Holiday Inn in East Orange, N. J., for six years. Theodore Bouloukas worked as a cook in his son's restaurant in Ridgewood, N.J., before retiring here on Social Security. George Panoukas jumped ship and lived illegally in the United States for five years. Now he has collected the proper papers, and when he returns he will take a package of almond cakes that Stavroula Kourtsounis baked for her three grown children in Freeport L. I. Mrs. Kourtsounis’s small stone house has built-in kitchen cabinets an aluminum sink and a new bathroom, all brought to her from America. She proudly poured her visitor a cup of American coffee and said: "We have lots of bread, but we don’t have the children. When we had the children, we didn't have any bread." That is the painful paradox of rural. Greece. The vast migration of recent years has contributed much to higher living standards, but it has torn a hole in the fabric of village life that cannot be mended. "When the children were here last summer I was crying all the time,» said Mrs. Kourtsounis, a lively woman who brightens up a room like a wood fire on a gloomy day. “When my son asked me why I was crying, I said, I’m thinking about the time you’re going to leave me again”. Mr. Bouloukas who saved $10.000 during 12 years in New Jersey, used it to renovate the old family house here. I’ve sat in the sun in a natty sports jacket and talked about Skoura. The population has dropped from 2.000 to 500, of 300 houses more than 100 are empty. Only two cafes are left out of 20. “Before, you’d see a young child in the street and ask him to get you a pack of cigarettes” said Mr. Bouloukas, who is 73 years old. “Now I have to do it myself. There are no children around”.

The Cyprus issue has caused considerable tention between Greece and the United States, but the personal and financial ties remain strong. About 19.000 Greeks receive Social Security and other American pensions. For those here in Skoura, an enterprising bank dispatches a special truck from Sparta to cash the checks. Greeks in America send home more than $200 million a year. American tourists, including many of Greek origin who summer here, leave another $200 million. “We have no resentment against America because our people are there”, said Costas Anagnostopoulos who has three brothers and a sister on Long Island. “We live from America”. The real exodus from Laconia started in the early 1950’s after the region was ravaged by Communist guerillas during the Civil War. The Kourtsounis family is typical. Paraskevas Kourtsounis’s small slice of rocky soil produced a few olives and oranges but there was seldom enough to go around. The oldest son went to live with an uncle in the United States. When the second child, a girl, reached marrying age, there was no money for a dowry, so she followed. As the early emigrants made good, coming back to visit with good clothes and big cars, restlessness spread. The Kourtsounis family had one more child, a son, to whom they offered the best land if he would stay, but in 1967 he left. This is a small poor country, still governed by a traditional elite, and a young person has only a limited chance to get ahead even in Athens. The recession might have dimmed the luster of America, but around here it is still the land of opportunity.

To be continued

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΥΡΩΤΑΣ (29/5/1876)
Η καλλιέργεια του χασίς από Αργους και Τριπόλεως μετεφέρθη ενταύθα, ένθα κατά το χωρίον Σκούρα του Δήμου Θεραπνών εκαλλιεργήθησαν και εσπάρησαν περί τα τριακόσια στρέμματα. Η επιτυχής αναβλάστησις του φυτού τούτου και η ταχεία ανάπτυξίς του επαγγέλλονται καλήν και την εσοδείαν εάν η ακρίς φεισθή του φυτού αυτού.

22/7/1880
Προχθές μετά μεσημβρίαν, έξωθεν του χωρίου Σκούρας, συμπλακέντες οι φυγόδικοι Νικ. Ηλ. Αγγελάκος εκ του χωρίου Πετρίνης και Κ. Παναγιωτόπουλος εκ Καλογωνιάς, ο πρώτος εφόνευσε τον δεύτερον δις πυροβόλου όπλου. Ο φονεύς συλληφθείς παρά των αγροφυλάκων της Σκούρας, παρατυχόντων εκεί, ωδηγήθη ενταύθα και παραδοθείς εις τας αρμοδίας αρχάς, εφυλακίσθη.

                                             


Εφημερίδα Μανιάτικη Αλληλεγγύη ] Η Ελληνική Γλώσσα ] Νέα Συλλόγων και Ομογένειας ] Ο Παπά Γιώργης Θεάκος ] Σπηλιά Ζαχαριά ] [ Βαρβιτσιώτικα ] Αναστατώσαμε τη Κύπρο ] Εφημερίδες της Λακωνίας ] Καινούργιο Βιβλίο για το Ζαχαριά ] Ιωάννα Ροζάκη - Γιατράκου (Α) ] Βαρβιτσιώτικα ] Εφημερίδες της Λακωνίας ] Τιμήθηκε ο Τύπος της Λακωνίας ] Ιωάννα Ροζάκη - Γιατράκου (Β) ] Βαρβιτσιώτικα ]