ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ

Όταν το κανάλι Star της τηλεόρασης έκανε διακοπή για έκδοση έκτακτου δελτίου ειδήσεων, κάτι δε μου άρεσε. Είχα το προαίσθημα ότι θα ακούσω κάτι που θα με στενοχωρούσε. Ανήγγειλε λοιπόν το κανάλι ότι βόμβες τοποθετήθηκαν σε δύο διαφορετικά σημεία της Αθήνας (μία στο γραφείο της υπουργού Βάσως Παπανδρέου και μία στα γραφεία της TVX) και ότι πυροτεχνουργοί της αστυνομίας έσπευδαν για έρευνα και εξουδετέρωσή τους. Δε πρόλαβε να τελειώσει τη φράση της η εκφωνήτρια και αναλογίστηκα, “έχει γούστο να έχει βάρδια ο Πιέρρος και να πηγαίνει αυτός”. Τι ήθελα να το σκεφτώ. Ύστερα από ώρα όλοι ξέραμε ότι ο Πιέρρος ήταν αυτός που πήγε και στη συνέχεια τραυματίσθηκε. Τα υπόλοιπα τα ξέρουμε.

Πολύς κόσμος συμπαραστάθηκε στον αγαπητό Πιέρρο και πάμπολλοι ήταν αυτοί που τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο.

Σε αυτό το άρθρο, που είναι αφιερωμένο όχι μόνο στον Πιέρρο αλλά και σε όλους τους συναδέλφους του, περιγράφουμε αφ ενός τις προσωπικές στιγμές που έζησε ο Πιέρρος εκείνη την ώρα και αφ ετέρου παρουσιάζουμε αποσπάσματα από το βιβλίο του αδελφού του Αλέξιου “Εκρηκτικές Ύλες. Εκρηκτικοί μηχανισμοί”, που δε κυκλοφορεί στο εμπόριο, αλλά αποτελεί πολύτιμο εγχειρίδιο των αστυνομικών σχολών.

Η μέρα είχε κυλήσει κανονικά. Ήταν 10 Δεκεμβρίου 1997. Το σούρουπο άρχισε να πέφτει, το μικρό κλειστό φορτηγάκι τύπου van της Ελληνικής Αστυνομίας με οδηγό τον αστυφ. πυροτεχνουργό Κώστα Παπαγεωργίου και συνοδό, αρχηγό πληρώματος τον αστυφ. πυροτεχνουργό Πιέρρο Ξανθάκο εκινείτο από το διεθνές αεροδρόμιο προς το κέντρο της πρωτεύουσας. Τίποτα δεν έδειχνε τι θα επακολουθούσε. Η φωνή που ακούστηκε από τη “μοτορόλα” τάραξε την ησυχία που επικρατούσε στο εσωτερικό του αυτοκινήτου.

“Κατευθυνθήτε προς την οδό Ομήρου αριθμ. 15, έχουμε ύποπτο, αντικείμενο”.

Η απάντηση του αρχηγού πληρώματος ήταν λακωνική:

“Ελήφθη κέντρο, κατευθυνόμαστε”.

Το μικρό van με τον σύγχρονο εξοπλισμό του ξεχύθηκε με αναμμένα τα φώτα και τη σειρήνα για την ανωτέρω διεύθυνση. Όταν έφθασαν εκεί η ώρα ήταν 17.20. Γνωρίζοντας τον κίνδυνο, οι εντολές ήταν ρητές προς τις άλλες εμπλεκόμενες δυνάμεις (τροχαία, άμεση δράση),

“Κόψτε την κυκλοφορία των οχημάτων, εκκενώστε το κτίριο, απομακρύνετε τους ανυποψίαστους πολίτες”.

Χωρίς χρονοτριβή, ο έμπειρος πυροτεχνουργός Πιέρρος Ξανθάκος, προέβη στην αναγνώριση του χώρου και στην εκτίμηση της απειλής του ύποπτου αντικειμένου προκειμένου να έχει σαφή εικόνα και να ενημερώσει τους εκεί ευρισκόμενους προϊστάμενους του (Γενικό Δ/ντή, Δ/ντή Ασφαλείας, Εισαγγελέα) και να αποφασίσει με πιο τρόπο θα επιχειρήσει εναντίον του ύποπτου αντικειμένου που βρισκόταν στον 6ο όροφο του κτιρίου μπροστά στην είσοδο του πολιτικού γραφείου της υπουργού Βιομηχανίας, Ανάπτυξης της Κυβέρνησης, Βάσως Παπανδρέου.

Ο χρόνος ασφαλείας που εκρατήθει ήταν αρκετός. Οι δείκτες στο ρολόι του έδειχναν 17.50 ενώ ο επικίνδυνος χρόνος ήταν μέχρι 17.30. Χωρίς να διστάσει ο γενναίος πυροτεχνουργός Πιέρρος Ξανθάκος άρχισε να φορά τη βαριά αντιβομβιστική στολή, ενώ ο συνάδελφός του Κώστας Παπαγεωργίου ετοίμαζε τον ειδικό εξοπλισμό που θα έπαιρνε μαζί του για να εξουδετερώσει τη βόμβα. Ενα χαμόγελο λεβεντιάς και αυτοπεποίθησης μέσα από το ειδικό κράνος ήταν η απάντησή του στις παραινέσεις των προϊστάμενων του και των συναδέλφων του για “καλή τύχη”. Αγέρωχος όπως είναι και χωρίς δισταγμό πήρε τον εξοπλισμό του και άρχισε να ανεβαίνει τις σκάλες για να φθάσει στον 6ο όροφο και να έρθει αντιμέτωπος με τον θάνατο. Οι Μανιάτικες καταβολές του δεν του επέτρεπαν να διστάσει ούτε στιγμή. Ήξερε πολύ καλά πού πήγαινε, όπως πολύ καλά ήξερε ότι ο χρόνος που έπρεπε να ενεργήσει ήταν ελάχιστος. Το μόνο πράγμα που στριφογύριζε δαιμονισμένα στο μυαλό του όσο ανέβαινε τις σκάλες και όσο πλησίαζε στον κίνδυνο ήταν τα δύο κοριτσάκια του και η γυναίκα του. Έπρεπε να τελειώσει τη δουλειά του γρήγορα και με ασφάλεια για να γυρίσει κοντά τους. Φθάνοντας στον 6ο όροφο πλησίασε προσεκτικά, τοποθέτησε το ειδικό μηχάνημα δίπλα στην αυτοσχέδια βόμβα και ετοιμάσθηκε να φύγει.

Ήταν μόνος του στον 6ο όροφο αλλά αισθανόταν πολύ δυνατός. Γύρω του η Θεία δύναμη και όλοι οι αναρίθμητοι αγαπημένοι του συγγενείς και φίλοι είχαν φτιάξει μία αδιάσπαστη ασπίδα προστασίας, γι αυτό δε φοβόταν. Ο Πιέρρος έβαλε το κανονάκι απέναντι στο μηχανισμό όταν άκουσε ένα “φσσσ”. Με την τεράστια εμπειρία του κατάλαβε ότι ο εκρηκτικός μηχανισμός τέθηκε σε λειτουργία και το σιγανό σφύριγμα ήταν το φυτίλι που είχε αρχίσει να καίγεται. Αυτομάτως έστρεψε το σώμα του για να φύγει. Πρόλαβε να μισογυρίσει τη πλάτη του και να περάσει τα γυμνά χέρια του, πάνω από τη βόμβα, μπροστά του, αποφεύγοντας έτσι τον σίγουρο ακρωτηριασμό τους.

Δεν πρόλαβε όμως να απομακρυνθεί περισσότερο γιατί όλα αυτά έγιναν μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα. Ένας εκκωφαντικός θόρυβος συγκλόνισε το οικοδομικό τετράγωνο της οδού Ομήρου 15. Τζάμια, πόρτες, παράθυρα, σοφάδες, και ο Πιέρρος πεταγμένος στην άκρη του διαδρόμου με το κεφάλι κάτω από τις σκάλες, συνδύαζαν την εικόνα του 6ου ορόφου μετά την έκρηξη. Ενα ρίγος διαπέρασε τα κορμιά όλων των παρευρισκομένων αστυνομικών-δημοσιογράφων και πολιτών που παρακολουθούσαν από μακριά την επιχείρηση εξουδετέρωσης της βόμβας από τον πυροτεχνουργό Πιέρρο Ξανθάκο. Ιδιαίτερα του συναδέλφου του συνοδού Κώστα Παπαγεωργίου που βρισκόταν έναν όροφο πιο κάτω σύμφωνα με τους κανονισμούς ασφαλείας της υπηρεσίας τους.

Όλοι τον είχαν δει όταν αγέρωχος έμπαινε στο κτίριο και όλοι περίμεναν ότι έτσι θα έβγαινε. Δεν τα κατάφερε, πάλεψε με το χρόνο και νικήθηκε, πάλεψε όμως με το θάνατο και τον νίκησε. Η είδηση στα έκτακτα δελτία όλων των Μ.Μ.Ε. ήταν άμεση. “Κτυπήθηκε ο πυροτεχνουργός της Αστυνομίας Ξανθάκος Πιέρρος”. Στο μικρό όμορφο χωριό του στα Κονάκια η είδηση έπεσε σαν κεραυνός. Τα πρώτα άσχημα συναισθήματα διαδέχθηκε η ανακούφιση, όταν τα συνεχή έκτακτα δελτία ειδήσεων ανέφεραν ότι η ζωή του δεν κινδυνεύει και ότι τα πολλαπλά θλαστικά τραύματα στα πόδια και στα χέρια αντιμετωπίζονται από τους εξαίρετους χειρούργους ιατρούς του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου όπου μετεφέρθει. Η υψηλή εκπαίδευση που έχει κάνει στην Αμερική και η διαρκής ενημέρωση στην υπηρεσία του, η 10χρονη εμπειρία του στο συγκεκριμένο αντικείμενο και η ετοιμότητά του ήταν τα στοιχεία που συνηγόρησαν ώστε ο γενναίος συμπατριώτης μας γλίτωσε τη ζωή του και χωρίς σοβαρές απώλειες των χεριών και των ποδιών του.

Είμαστε υπερήφανοι για σένα και σε τιμούμε εν ζωή, έτσι όπως τιμήσαμε και τον άλλο συμπατριώτη μας Αντ/χο Π. Βλαχάκο. Και περιμένουμε να κάνει το ίδιο η πολιτεία και για σένα, την οποία με τον όρκο που έδωσες προστατεύεις και διαφυλάττεις από τους εχθρούς της Εθνικής και Δημόσιας ασφάλειας.

(Μαθαίνουμε ότι πολύ σύντομα ο Πιέρρος θα προαχθεί ”Επί ανδραγαθία”. Του αξίζουν πολλά περισσότερα, γιατί τι θα γινόταν εάν θρηνούσαμε ένα ακόμα θύμα της τρομοκρατίας;)

Οι Μανιάτες είναι πανταχού παρόντες, ιδιαίτερα σε επικίνδυνες εθνικές αποστολές. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι κυβερνήτης ενός από τα ελικόπτερα του πολεμικού ναυτικού (τύπου Σινόρσκι - παντός καιρού) που επί τρεις ημέρες στα φαράγγια και τα βουνά της Πιερίας έψαχναν να βρουν το σύντριβαν αεροσκάφος των Ουκρανικών γραμμών τύπου Γιάκοβλεφ, ήταν ο σημαιοφόρος (Χ.Ε) Χάρης Δαμιανάκος από το Σιδηρόκαστρο.

Για μία ακόμα φορά οι Μαλευριώτες μάς κάνουν υπερήφανους.

ΑΝΤΙΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΣΤΟΛΗ
(Από το βιβλίο του Αλέξιου Ξανθάκου “Εκρηκτικές Υλες. Εκρηκτικοί Μηχανισμοί”.

Πρόκειται για μίας ειδικής κατασκευής στολή, που σκοπό έχει να προστατέψει τον πυροτεχνουργό από τις συνέπειες της έκρηξης. Η ειδική ύφανση και οι αλεξίσφαιρες πλάκες που έχει, προστατεύουν ικανοποιητικά τον πυροτεχνουργό από τα θραύσματα που εκτοξεύονται από την έκρηξη. Δεν παρέχει όμως ικανοποιητική προστασία από το εκρηκτικό κύμα. Τούτο συμβαίνει γιατί αν και ζυγίζει 30 περίπου κιλά, δεν μπορεί να αποκλείσει πλήρως τις υψηλές πιέσεις που αναπτύσσονται στο κέντρο της έκρηξης. Οι πιέσεις αυτές είναι εύκολο να προσβάλλουν τα ευαίσθητα όργανα και τα αγγεία του ανθρώπου και να προκαλέσουν το θάνατό του.

Αν ο πυροτεχνουργός είναι κοντά ή πάνω απο την εκρηκτική ύλη, ακόμα και ποσότητας 1 λίβρας ΤΝΤ, τότε είναι σίγουρος ο θάνατος. Ομως η στολή βοηθάει στο γεγονός ότι τη στιγμή της εκκίνησης του πυροτεχνουργού προς τη βόμβα, αυτός αγνοεί δύο βοσκά πράγματα. Πόση ποσότητα εκρηκτικής ύλης περιέχει η βόμβα και πότε θα εκραγεί. Αν η βόμβα είναι μικρής ισχύος και εκραγεί όταν ο πυροτεχνουργός είναι 10 ή 8 ή 6 μέτρα μακριά, τότε η στολή μπορεί να τον σώσει. Τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν ότι έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται νέες αντιβομβιστικές στολές που προσφέρουν μεγάλη προστασία, ακόμα και από το εκρηκτικό κύμα. Σύντομα πάντως η τεχνολογία αναμένεται να δώσει μία πιο ολοκληρωμένη απάντηση σ αυτό το πρόβλημα.

 

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Υποσχεθήκαμε στο προηγούμενο φύλλο, να παρουσιάζουμε στις βιβλιοπαρουσιάσεις μας, τη γνωστή ή άγνωστη πνευματική δουλειά των Μαλευριωτών είτε αφορά τον τόπο μας ή αναφέρεται σε γενικότερα θέματα. Με αφορμή την έκρηξη της τρομοκρατικής βόμβας και τον τραυματισμό του Πιέρρου Ξανθάκου και σαν συνέχεια του αφιερώματός μας για τη δύσκολη αυτή δουλειά του πυροτεχνουργού, παρουσιάζουμε τα βιβλία του Αλέξιου Ξανθάκου από τα Κονάκια (Αστυνόμου Β, Πυροτεχνουργού, Καθηγητή των Σχολών της Ελληνικής Αστυνομίας, υποδιοικητή Τμήματος εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών) δημοσιεύοντας λόγω της φύσης των πληροφοριών, επιλεγμένα αποσπάσματα από το ένα μόνο βιβλίο.

Το βιβλίο που έχει τίτλο “ΕΚΡΗΚΤΙΚΕΣ ΥΛΕΣ. ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ” αποτελείται από 250 σελίδες και είναι χωρισμένο σε 20 ενότητες. Το βιβλίο “ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΥΨΗΛΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ” αποτελείται από 255 σελίδες.

Η πολυετής πείρα του Αλέξιου και τα εξειδικευμένα στοιχεία που χρησιμοποίησε για τη συγγραφή των βιβλίων αυτών, τα κατέστησαν σαν τα πολυτιμότερα εξειδικευμένα εγχειρίδια στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, όχι μόνο στην Ελληνική Αστυνομία αλλά και στο στρατό.

 

“ΕΚΡΗΚΤΙΚΕΣ ΥΛΕΣ. ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ”

ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΟΙ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται σ όλο τον κόσμο έξαρση των βομβιστικών επιθέσεων. Από την Ισπανία ως την Ιρλανδία, από τη Μέση Ανατολή ως το Πακιστάν και από την Αμερική ως την Ελλάδα, δεν περνάει μέρα που τα ειδησεογραφικά πρακτορεία να μη μεταδώσουν την είδηση κάποιας έκρηξης, που συνήθως ακολουθείται από ανθρώπινα θύματα και σημαντικές υλικές ζημιές. Δε θεωρείται σκόπιμο να αναλυθούν τα αίτια που προκαλούν τις βομβιστικές επιθέσεις. Όχι βέβαια γιατί τα αγνοούμε, αλλά γιατί αποτελούν ένα άλλο αντικείμενο με το οποίο καταπιάνονται αρκετοί επιστήμονες και αναλυτές. Για μάς υπάρχει μία ηχηρή πραγματικότητα και αυτή δεν είναι τίποτα άλλο από τη βόμβα που εκρήγνυται. Ανεξάρτητα από τους λόγους που υποκινούν τους βομβιστές και ανεξάρτητα από τους σκοπούς στους οποίους αποβλέπουν (πολιτική ή εδαφική αυτονομία, αντεκδίκηση ή απλή αγανάκτηση) οι βόμβεςυπάρχουν και θα συνεχίσουν να εκρήγνυνται μέχρις ότου οι άνθρωποι καταλάβουν πως τα προβλήματα δε λύνονται με τη βία και μέχρις ότου οι κατασκευαστές βομβών αντιληφθούν ότι το μόνο που δεν μπορούν να προβλέψουν είναι τα αποτελέσματα που θα φέρει η έκρηξη που προετοιμάζουν.

Χιλιάδες είναι τα θύματα των βομβιστικών επιθέσεων. Για τα τέσσερα άτομα που εκτινάχτηκαν από το αεροπλάνο της TWA πάνω από το Αργος το 1985 ή τα θύματα της έκρηξης στο αεροπλάνο της PAN AM πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας το 1988, ο ανθρώπινος πόνος είναι ο ίδιος και μάλιστα ούτε καν ακριβός. Συνήθως στοιχίζει όσο ένα πακέτο τσιγάρα και ένας καφές. Ούτε 500 δρχ. δε δαπανώνται για μία ομαδική δολοφονία αθώων και ανύποπτων ανθρώπων.

Οι Αυτοσχέδιοι Εκρηκτικοί Μηχανισμοί (Α.Ε.Μ.) οφείλουν τη διάδοσή τους στη μεγάλη ευκολία κατασκευής τους και στο γεγονός ότι προσφέρονται γι αυτό τον ιδιόμορφο και περίεργο αγώνα για τον οποίο φτιάχνονται. Έχοντας κάποια δυσκολία στην απόκτηση στρατιωτικού υλικού και μεταφέροντας την τέχνη του ανορθόδοξου πολέμου στις πόλεις, οι βομβιστές βρήκαν πλήθος υλικών που τους ικανοποιούν, τα οποία μάλιστα είναι εφάμιλλα των προϊόντων της πολεμικής βιομηχανίας. Από τη δυσκολία να αποκτήσουν τα κατάλληλα υλικά που απαιτούνται για τις κατασκευές τους, άρχισαν να αυτοσχεδιάζουν. Άρχισαν να σκέπτονται πώς θα ξεπεράσουν την έλλειψη των εκρηκτικών, την έλλειψη του ηλεκτρικού πυροκροτητή και την έλλειψη των πυροδοτικών μηχανισμών.

Σε χώρες όπου οι βομβιστικές επιθέσεις έχουν κρατήσει πολλά χρόνια και οι όποιες επιδιώξεις των βομβιστών συνεχίζονται, έχουν βρεθεί αυτοσχέδια υποκατάστατα εκρηκτικών υλών και πυροδοτικών μηχανισμών που δεν υστερούν σε τίποτα απέναντι στην τυποποιημένη βιομηχανική παραγωγή. Η δυσκολία των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών, έγκειται ακριβώς στο γεγονός της Αυτοσχεδίασης. Δεν μπορεί κανείς να υπολογίσει τι ακριβώς επιδιώκει, τι υπολογισμούς κάνει και τι υλικό λείπει από έναν κατασκευαστή αυτοσχέδιων βομβών και σε τι αυτοσχεδιασμό προέβη για να ξεπεράσει τις ελλείψεις του. Οι επιλογές που έχει να κάνει είναι απεριόριστες, όπως και οι δυνατότητες της ανθρώπινης σκέψης. Κάθε τι είναι πραγματοποιήσιμο αρκεί να το επιδιώξει. Αυτό το διαρκώς βελτιούμενο παιχνίδι του θανάτου δεν μπορούν οι αστυνομικές δυνάμεις να το παρακολουθούν σαν απλοί θεατές μίας επικίνδυνης συναυλίας, που ο ήχος των βομβών θα σκεπάζει κάθε άλλη δραστηριότητα.

 

ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΩΝ ΕΚΡΗΚΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

Η εξουδετέρωση των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών είναι αποστολή και καθήκον του εξειδικευμένου προσωπικού, που κατέχει την ειδικότητα του εξουδετερωτού Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών βάσει του Π.Δ. 357/86 και των μετέπειτα εκδοθέντων υπουργικών αποφάσεων που το υλοποιούν. Πρόκειται για μία ειδικότητα, που εκτός από τυπικά προσόντα απαιτεί και ουσιαστικά. Εκτός από την επίπονη και μακρά εκπαίδευση που πρέπει να υποστεί ένας εξουδετερωτής-πυροτεχνουργός, θα πρέπει να διακρίνεται για τη συγκροτημένη και ισορροπημένη ψυχοδιανοητική του κατάσταση και για τη δύναμη να επιβάλλεται στον εαυτό του. Είναι πρόδηλο πως η επιλογή αυτού του επαγγέλματος δεν μπορεί να είναι απόρροια της τύχης. Κανείς πυροτεχνουργός στον κόσμο δεν είναι και δεν παραμένει πυροτεχνουργός παρά τη θέλησή του. Αντίθετα μάλιστα, η κατά διαδοχικά στάδια επιλογή του σε κάθε επίπεδο, νοητικό, ψυχολογικό, σωματικό, υποδηλώνει πως δεν είναι όλοι κατάλληλοι γι αυτή την αποστολή. Αντίθετα με την αντίληψη που έχει το ευρύ κοινό, οι πυροτεχνουργοί δεν έχουν καμία διάθεση να πεθάνουν.

Είναι γνωστή από παλαιότερα η άποψη πως οι στρατιώτες που πάνε στη μάχη για να πεθάνουν, δεν κάνουν για στρατιώτες. Γι αυτό το λόγο επιλέγονται σαν πυροτεχνουργοί, άτομα που διακατέχονται από μία ισχυρότατη δύναμη επιβολής και επιβίωσης. Σ αυτό το γεμάτο ιδιαιτερότητες επάγγελμα, δεν μπορεί να έχουν θέση μοιρολατρικές, υποχωρητικές και διστακτικές προσωπικότητες. Αποκλείονται επίσης όσοι έχουν έντονα και μόνιμα οικογενειακά προβλήματα ή τραυματικές εμπειρίες, που προδικάζουν ένα εσωτερικό φοβισμένο κόσμο.

Σε μία τέτοια επιλογή επαγγέλματος θα πρέπει κανείς να είναι ξεκάθαρος και αποφασισμένος για τις αξίες που θα διέπουν στο μέλλον τη ζωή του. Πρέπει να είναι αποφασισμένος να εργαστεί σκληρά και να μάθει. Αποφασισμένος να επιβιώσει και να διακριθεί. Αποφασισμένος να διακινδυνεύει κάθε ανύποπτη στιγμή για να προσφέρει αυτό που μόνο λίγοι - οι συνάδελφοί του - μπορούν. Αποφασισμένος τέλος να νοιώθει μετά από κάθε επιτυχία ξεχωριστός και μοναδικός, όπως ταιριάζει σε καθένα που νικά - έστω και πρόσκαιρα - το θάνατο.

Η αποστολή που ανατίθεται στους πυροτεχνουργούς είναι η εξουδετέρωση των Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών. Μία αποστολή πέρα για πέρα δύσκολη, που για τους πυροτεχνουργούς αποτελεί μία ιδιαίτερα επικίνδυνη τέχνη. Για να φέρουν σε πέρας αυτή την αποστολή χρησιμοποιούν κάθε προσφερόμενο από την τεχνολογία μέσο και υλικό, προκειμένου να εξαλειφτεί ένας κίνδυνος που απειλεί την ανθρώπινη κοινωνία. Αυτή η τέχνη της εξουδετέρωσης διαδίδεται και διδάσκεται μέσα σ ένα στενό κύκλο μυημένων ατόμων.

Η δυσκολία που έχει έγκειται στο γεγονός, ότι σε κάθε περίπτωση ο πυροτεχνουργός λειτουργεί και σκέπτεται αντίστροφα απ ότι ο κατασκευαστής της βόμβας. Μέσα απ αυτή την αντίστροφη κατεύθυνση σκέψης, ο πυροτεχνουργός μαθαίνει να αντιμετωπίζει τα εκρηκτικά σαν εχθρό, σαν ένα εν δυνάμει κίνδυνο, που μπορεί από λεπτό σε λεπτό να εκδηλωθεί. Μαθαίνει επίσης να χειρίζεται και να προορίζει τα εκρηκτικά τελείως αντίστροφα και από άλλη σκοπιά απ αυτή που μαθαίνεται στους στρατιώτες, που εκτελούν πολεμικές επιχειρήσεις και καταστροφές.

Οι στρατοί όλου του κόσμου περιλαμβάνουν πολλούς και ικανότατους χρήστες εκρηκτικών (καταστροφείς), αλλά πολύ λίγους έως ανύπαρκτους εξουδετερωτές. Σαφώς η αποστολή ενός καταδρομέα είναι όλως αντίθετη απ αυτή ενός πυροτεχνουργού. Κοινό σημείο είναι η γνώση των εκρηκτικών υλών. Από εκεί και πέρα η σκέψη με την οποία χειρίζεται και προορίζει τα εκρηκτικά ο καθένας είναι διαμετρικά αντίθετη. Είναι φανερό πως έστω και αν οι βασικοί θεωρητικοί κανόνες ισχύουν, η απόσταση ανάμεσα σε συνθήκες ανταρτοπόλεμου και σε συνθήκες σύγχρονων βομβιστικών επιθέσεων σε μεγαλουπόλεις, αεροδρόμια κ.λ.π. είναι τεράστια.

Οι συνθήκες του ανταρτοπόλεμου δεν πρόκειται να αλλάξουν εύκολα, όπως και τα στρατιωτικά εγχειρίδια δεν πρόκειται να βοηθήσουν περισσότερο, προσφέροντας κάποια άλλη γνώση, λόγω των περιορισμών που υπάρχουν στους στρατιώτες που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν αυτοσχέδιες εχθρικές παγίδες. Δε συμβαίνει όμως το ίδιο και για τους κάθε κατηγορίας Αυτοσχέδιους Εκρηκτικούς Μηχανισμούς που συναντώνται σε αστικό περιβάλλον και διαταράσσουν την ομαλή πορεία της καθημερινής κοινωνικής ζωής.

Λόγω της αύξησης των βομβιστικών επιθέσεων και από το γεγονός πως η λειτουργία των βομβών πλήττει κυρίως οικονομικά συμφέροντα, η γνώση που κάθε μέρα προστίθεται για το αντικείμενο είναι σημαντική. Εταιρείες κατασκευής μηχανημάτων ανίχνευσης - εξουδετέρωσης, προσωπικό ασφαλείας, συστήματα ασφαλείας, συστήματα επιτήρησης, συναγερμοί και ένα σωρό άλλοι τομείς έχουν ξεκινήσει μία προσπάθεια για την πρόληψη και την προστασία δημοσίων και ιδιωτικών στόχων από βομβιστικές επιθέσεις. Για τους ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συμμετέχουν στην πλευρά της πρόληψης των βομβιστικών ενεργειών, η απαραίτητη γνώση που οφείλουν να κατέχουν διαφέρει σημαντικά από τις επιχειρήσεις ενός ανορθόδοξου πολέμου.

 

ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗΣ

Ο πυροτεχνουργός, κάθε άλλο παρά ανυπεράσπιστος βρίσκεται απέναντι στη βόμβα. Εάν τηρηθούν οι διαδικασίες εξουδετέρωσης, εάν κάθε διαθέσιμο μέσο χρησιμοποιηθεί και εάν έχει σωστά εκτιμήσει την κατάσταση, τότε έχει μειώσει κατά πολύ τον κίνδυνο. Οφείλει πάντως σε κάθε περίπτωση εξουδετέρωσης, να είναι έτοιμος ψυχολογικά και επιχειρησιακά, προκειμένου να αντιμετωπίσει έναν άγνωστο κίνδυνο. Για να τον αντιμετωπίσει αποτελεσματικά, οφείλει να γνωρίζει πολύ καλά τις δυνατότητες που έχουν το τηλεκατευθυνόμενο οχηματίδιο και οι διασπαστήρες. Αυτά είναι και τα βασικά του όπλα.

Ειδικότερα όμως για το ρομπότ, πρέπει να γίνεται προσπάθεια να αποστέλλεται σε όλες τις επιχειρήσεις και μόνο όταν αντικειμενικοί λόγοι δεν το επιτρέπουν, να αποφασίζει ο ίδιος προσωπική προσέγγιση. Η προσωπική προσέγγιση μίας βόμβας από τον πυροτεχνουργό αποτελεί και την πεμπτουσία του επαγγέλματος. Κανένας πυροτεχνουργός δεν μπορεί να νιώσει πυροτεχνουργός, αν δεν έχει κάνει κάποια προσωπική επαφή με βόμβα.

Η ώρα της προετοιμασίας του πυροτεχνουργού για το πλησίασμα στη βόμβα είναι η κορυφή της ανθρώπινης ψυχικής αντοχής. Η προετοιμασία αυτή αφορά τόσο στη στολή που θα φορέσει και στον τεχνικό εξοπλισμό, όσο και στην ψυχική προετοιμασία, που είναι απαραίτητο στάδιο πριν τη στιγμή της εκκίνησης. Είναι χιλιάδες οι άνθρωποι που καθημερινά χάνουν τη ζωή τους σε διάφορα ατυχήματα. Ομως το πρόβλημα δεν είναι εκεί, δηλαδή στο γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος μπορεί να χάσει μ αυτό το τρόπο τη ζωή του. Το πρόβλημα είναι στο γεγονός πως ο άνθρωπος είναι ένα νοήμον και σκεπτόμενο όν και γνωρίζει πολύ καλά που πάει και τι κάνει.

Στα ατυχήματα πολλές φορές ο θάνατος έρχεται τόσο ξαφνικά, που το θύμα δεν έχει συνείδηση του κινδύνου που πλησιάζει, ούτε του θανάτου που έρχεται. Αντίθετα ο πυροτεχνουργός έχει πλήρη συνείδηση της πράξης που αποτολμά και γνωρίζει ότι η εξουδετέρωση βόμβας ή ο διαμελισμός του απέχουν πιθανώς χιλιοστά του δευτερολέπτου. Είναι τέτοιες οι περιπτώσεις που αντιμετωπίζονται, που συχνά δεν αφήνουν περιθώρια στον πυροτεχνουργό να σκεφτεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει το ρομπότ. Τότε το μόνο που του απομένει είναι να φορέσει τη στολή, να πάρει τα απαραίτητα τεχνικά μέσα και να ξεκινήσει για τη βόμβα.

Την ώρα εκείνη πρέπει να ξεπεράσει το διστακτικό εαυτό του, που διαβλέπει τον κίνδυνο, που συγκρίνει αγαθά και που είναι έτοιμος να υποχωρήσει. Εκείνη την ώρα μόνο ένα ξεπέρασμα των ψυχικών δυνατοτήτων του μπορεί να σώσει την κατάσταση. Σ αυτή τη φάση, ο πυροτεχνουργός βρίσκεται μετέωρος, νοιώθει μόνος, είναι μόνος, ο χρόνος παύει να έχει υπόσταση και κάθε τι μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Ανάμεσα σ αυτά τα δύο διατρέχει η σκέψη του πυροτεχνουργού, αδιαφορώντας για το παρόν, που στιγμές - στιγμές παίρνει διαστάσεις τραγικότητας.

Όταν ο πυροτεχνουργός ξεκινήσει ένστολος για την επέμβαση στη βόμβα, έχει ένα ξεκάθαρο σχέδιο στο μυαλό του και το οποίο πρέπει να εκτελέσει. Τις ενέργειες που θα κάνει, θα πρέπει από πριν να τις έχει σκεφτεί και θα πρέπει να αποφύγει να εκτελέσει άλλες πράξεις, εκτός από τις υπολογισμένες. Μόνο κάτι το απρόβλεπτο και συνάμα πολύ επικίνδυνο μπορεί να τον βγάλει έξω από το σχέδιό του. Αν όμως η εκτίμηση που έχει κάνει είναι ορθή, τότε όλες οι κινήσεις του θα είναι και προγραμματισμένες. Αυτό θα τον βοηθήσει να μειώσει το χρόνο παραμονής κοντά στη βόμβα. Όσο μεγαλώνει η παραμονή κοντά στη βόμβα, τόσο μεγαλώνει και ο κίνδυνος. Γι αυτό οι παρακάτω όροι είναι αυστηρά δεσμευτικοί για τον πυροτεχνουργό, αλλά και για κάθε ένα που θα εμπλακεί σ ένα τέτοιο περιστατικό. Αυτοί οι όροι είναι.

- Να πλησιάσει μόνο ΕΝΑΣ τη βόμβα.
- Να την πλησιάσει μόνο ΜΙΑ φορά, και
- Να παραμείνει το ΛΙΓΟΤΕΡΟ δυνατό χρόνο κοντά της.

 

ΤΜΗΜΑ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ

Το τμήμα αυτό της Ελληνικής Αστυνομίας δημιουργήθηκε σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 357/86 ΦΕΚ 157 τ.Α. Αργά και σταθερά, με συνεχείς εκπαιδεύσεις που έφεραν στις τάξεις τους νέο προσωπικό, το ΤΕΕΜ της Δ/νσης Ασφαλείας Αττικής και το ΤΕΕΜ της Δ/νσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης επανδρώθηκαν και επεκτάθηκαν σε όλη την επικράτεια. Έτσι πρώτα από την Αττική, έπειτα από τη Θεσσαλονίκη και μετά από όλους τους χώρους της Ελληνικής Αστυνομίας, υπήρξε αποδέσμευση του στρατού ξηράς, και τα καθήκοντα επισήμανσης, περισυλλογής και καταστροφής των εκρηκτικών μηχανισμών και αυτοσχέδιων βομβών, περιήλθαν στη δικαιοδοσία της Ελληνικής Αστυνομίας. Η εμπειρία που απέκτησε το προσωπικό των ΤΕΕΜ μετά από 10 χρόνια υπηρεσίας στον τομέα της αντιμετώπισης Αυτοσχέδιων Εκρηκτικών Μηχανισμών και γενικά σ όλο το φάσμα δραστηριοτήτων του είναι τέτοιο, ώστε έχει επικρατήσει στο χώρο του και συχνά οργανώνει εκπαιδεύσεις στις οποίες λαμβάνουν μέρος στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού, του Στρατού Ξηράς και του Λιμενικού Σώματος.

 

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΠΙΕΡΡΟ ΞΑΝΘΑΚΟ

από μία ανώνυμη φίλη του
(Το δημοσιεύουμε κατόπιν επιθυμίας της)

Ποιά σκύλα μάνα τ’όλεγε τ’αδέλφια δεν πονιούνται
τ’αδέλφια σκίζουν τα βουνά ώσπου που ν’ανταμωθούνε.
Σ’ένα τραπέζι κάθονται να φάνε και να πιούνε,
τα ντέρτια τους να πούνε.

ΠΑΝΤΑ ΒΡΑΧΟΣ Ο ΠΙΕΡΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΝΗ

Στο φίλο και παλιό μου συμμαθητή στο Γυμνάσιο Γυθείου Πιέρρο Ξανθάκο, για τον προ-προ-πάππο του πέντε (5) γενιές πριν, επίσης Πιέρο Ξα(ν)θάκο πολεμιστή του 1821

 

Πέτρος (=Πιέρος) Ξανθάκος εκ του Δήμου
Σμήνους, της Λακωνίας εκ χωρίου Κονάκια
η
(λικίας) ετών 48 (δηλ. γεννημένος το 1791)
περί απολαβής αριστείου.

 

Προς το Β(ασιλικόν) Δημαρχείον Μαραθέας

Ο υποφαινόμενος είς των αγωνισθών του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος ανέφερον λεπτομερώς εις την παύσασα ειδικήν της Μάνης επιτροπήν τους αγώνας και αι εκδουλεύσεις μου με την ελπίδα ότι ήθελον ανταμειφθώσιν αλλά προσέτι απροσδοκήτως αφ ορώ τον εαυτόν μου αδικημένον εις τας αναφερομένας εκδουλεύσεις μου ματαιομένας όσον όπου η Α.Μ. ο Περιπόθητος ημών Αναξ ευαρεστήθη να παραχωρήση προς τους υπέρ ανεξαρτησίας αγωνισθέντας.

Δια τούτο ηναγκάσθην να αναφέρω και αύθις τα δίκαια παράπονά μου βλέποντας πολλούς ελάχιστους των εκδουλεύσεων και έλαβον θέσιν φάλαγγος Β(ασιλικής) καγώ δέ απότυχον του τοιούτο δικαιώματος αλλά είμαι βέβαιος ότι αφού γνωρίση καλώς τας εκδουλεύσεις μου η Β(ασιλική) Κυβέρνησις δεν ελπίζω ποτέ να τις αφίση παραβλεπομένας.

Δεν φέρεται εις τα μητρώα των αριστείων

Αλλ’ ότι θέλει μοί παραχωρήσει βαθμόν ανάλογον των εκδουλεύσεών μου και να μην αφήσει μέχρι τέλους αδικημένον και λυπημένον. Παρακαλείται το Σ(εβαστόν) Δημαρχείον να λάβη την καλωσύνη να διευθύνη την παρούσαν μου όθεν ανήκη και υποφαίνομαι με σέβας το προσήκον.

Εν Κονάκια την 16 Ιουνίου 1839.

Ο ευπειθής Δημότης

Πειέρος Ξα(ν)θάκος

Η Δημαρχία Μαραθέας

Αλλος από τον αναφερόμενον φέροντα το αυτό όνομα και επώνυμον εις τον Δήμον δεν υπάρχει μήτε κατηγορήθη επί πλημμελήματι προνοουμένω και τιμωρουμένω παρά του άρθρου 22 του Π.Ν. ο αναφερόμενος υπηρέτησε την πατρίδα του εις την επανάσταση ως μπουλουξής,

Εν Καρβελά την 18 Ιουνίου 1839
Ο Δήμαρχος Β. Μ
(π)ατραπύλιας

 

Επί του εγγράφου, δύο (2) μόνο επισημάνσεις.

1η επισήμανση: "Δέν φέρεται εις τα μητρώα των αριστείων", σημειώνει ανεξίτηλα ο “καθήμενος γραφιάς” της εποχής εκείνης στο κάτω αριστερά μέρος της πρώτης σελίδας του εγγράφου. Επισημαίνει μεν ότι “δεν φέρεται" στα χαρτιά του, αλλά δεν προνοεί -ακόμα και για μάς σήμερα, μετά από 160 χρόνια- να επισημάνει ότι τα χαρτιά του δεν είναι πλήρη. Γιατί όμως να το επισημάνει αυτό; Αφού τότε άμεσα θα έλεγε ότι φταίνε τόσο οι συνάδελφοί του, όσο βεβαίως και αυτός ο ίδιος. Επιπρόσθετα, γιατί να ψάξει παραπέρα; Γιατί να ερευνήσει; Γιατί να βρει την αλήθεια; Γιατί να κουραστεί; Γιατί τέλος να προσπαθήσει;

Μήπως έτσι κι αλλιώς δεν θα πληρωθεί; "!" (Σήμερα θα προσθέταμε εδώ: Μήπως θα χάσει τη θέση του ; Τόσο τα έξοδά του, της οικογένειάς του, ... ως και τα έξοδα της κηδείας του ακόμα, γνωρίζει από ποιόν κορβανά θα βγουν!) Γιατί λοιπόν να “σκοτιστεί” για τη δυσκολία που δημιουργεί μ αυτήν του την ανεξίτηλη σημείωση, ... σ` έναν Πιέρρο του `21;:

Και όλα αυτά, αφού ο Δήμαρχος βεβαιώνει σαφέστατα: “ο αναφερόμενος υπηρέτησε την πατρίδα του εις την επανάσταση - όχι ως απλός στρατιώτης, αλλά - ως μπουλουξής !".

2η επισήμανση: Ο Πιέρρος από τη Μάνη, αναφέρει στην παραπάνω αίτησή του το 1839, πως δεν ελπίζει ποτέ να τον αφήσει η κυβέρνηση παραβλεπόμενο, “Αλλ` ότι θέλει μοι παραχωρήσει βαθμόν ανάλογον των εκδουλεύσεών μου και να μην (με) αφήσει μέχρι τέλους αδικημένον και λυπημένον".

Ελπίζουμε κι εμείς με τη σειρά μας, ότι σήμερα, μετά από 160 χρόνια, ο κυβερνητικός μηχανισμός έχει αποκτήσει κάποια ευαισθησία και θα αποδείξει εμπράκτως πως δεν επαναλαμβάνονται τα ίδια, οι ίδιες αδικίες. Αδικίες ούτε για τον Πιέρρο, ούτε για τη Μάνη, ούτε για τη Λακωνία ολόκληρη.

Αγαπητέ φίλε να είσαι πάντα καλά. Βράχος!

Άρης Πουλημενάκος
(Κιτρινισμένα Χαρτιά)
Τηλ 9351449

Το έγγραφο είναι από την έρευνα στα Γενικά Αρχεία του Κράτους για τα Ελληνικά Γενεαλογικά Γραφεία.

                          


[ Αρετή και Τόλμη ] Συμπληρώνεται η Ιστορία του Μαλευρίου ] Δημοτικές Εκλογές ] Ιστορικό Χειρόγραφο ] Περί του "ΛΩ" των Μανιατών ] Λεηλασία Αγίου Δημητρίου ] Αρχοντικό Αϊβάζη ] Βιβλίο Σαράντου Καργάκου για το Καπετάν Ζαχαριά ] Επανέκδοση Επιθεώρησης ΗΩΣ ] Ιστορία Μαλευρίου ] Μάνη και Καστοριά ]