ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΕΣ ΧΡΟΝΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΥΡΟΥ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Στους όρμους Δυρού Λιμενίου και Ν. Οιτύλου της πελοποννησιακής Μάνης και στις ενδιάμεσες απόκρημνες ακτές έχουν καταγραφεί και περιγραφεί περισσότερα από 100 παράκτια σπήλαια τα οποία, σχεδόν στο σύνολό τους, περικλείουν ιδιαίτερα σημαντικά ευρήματα παλαιοντολογικής, παλαιοανθρωπολογικής και αρχαιολογικής σημασίας.

Το ανάγλυφο της ευρύτερης περιοχής, που μελετάται κατά τη διάρκεια των τελευταίων 400 χιλιάδων ετών, έχει διαμορφωθεί από την ταυτόχρονη δράση α) των ενεργών ρηγμάτων που δημιουργούν αλληλουχία τεκτονικών κεράτων και βυθισμάτων, β) της ηπειρογενετικής ανύψωσης του χέρσου λόγω εφίππευσης της αιγαιακής μικροπλάκας επάνω στην αφρικανική πλάκα και γ) των ευστατικών αυξομειώσεων της θαλάσσιας στάθμης, που συμβαίνουν στο χρονικό διάστημα που εξετάζεται.

Από τη γεωμορφολογική ανάλυση των σπηλαίων και των άλλων καρστικών μορφών που έγινε μέχρι υψομέτρου 200m, προκύπτει ότι ο παράγων που είναι κυρίως υπεύθυνος για τη δημιουργία διαλυσιγενών εγκοίλων είναι το πολλαπλά ανυψωμένο και ταπεινωμένο κατά το Τεταρτογενές "επίπεδο βάσεως του καρστ" και όχι οι επιφάνειες ασυνέχειας των ανθρακικών σχηματισμών που δομούν την περιοχή.

Η υπόγεια ανάπτυξη και η τοπογραφική θέση των σπηλαίων συσχετίσθηκαν με τις απολιθωμένες ακτογραμμές και τις επιφάνειες ισοπέδωσης που εμφανίζονται πολύ έντονες στους κόλπους και τις απόκρημνες ακτές.

Οι απόλυτες χρονολογήσεις που έγιναν με τις τεχνικές ESR, U-series και ραδιοάνθρακα σε χρονολογήσιμα υλικά και σε απολιθώματα απέδωσαν ηλικίες που τοποθετούνται από τις αρχές του Ανωτ. Πλειστόκαινου μέχρι και το Ολόκαινο. Τα αποτελέσματα των χρονολογήσεων συνδυάστηκαν με την καμπύλη ισοτόπων οξυγόνου που αντιστοιχεί στο διάστημα που μελετάται.

Η παλαιογραφική ανασύσταση που παρουσιάζεται στην ανακοίνωση (η τρίτη στη διάρκεια των τελευταίων ετών) υποστηρίζεται από νέα αποτελέσματα χρονολογήσεων σταλακτιτικού υλικού που ανασύρθηκε από υποβρύχιες θέσεις και από άλλα νέα δεδομένα.

Με βάση τα παραπάνω εξηγούνται ικανοποιητικά και χρονολογούνται τόσο η πληθώρα των οστεοπαγών και της εξαφανισμένης πανίδας που έχει διαπιστωθεί όσο και το τέλος της παλαιολιθικής κατοίκησης στην περιοχή.

Εργαστήριο Αρχαιομετρίας, ΕΚΕΦΕ "Δημόκριτος", Αγ. Παρασκευή 15310, Αττική.

Κείμενο Μπασιάκος I.E. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

http://www.archaeometry.gr/eae/abstracts/s2-4.html