Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

 

Επικοινωνία

Ο Παλιόπυργος και η θυσία των Καλκαντήδων

Το 1770 ο Οσμάν Πασσάς, κατά Σουλτανική εντολή εκστρατεύει με 16.000 πεζούς, και με το ανάλογο ιππικό και πυροβολικό κατά της Δυτικής Μάνης. Εκεί στην περιοχή Πόρος, κοντά στον Αλμυρό, ηττήθηκε από τους Μανιάτες και τις γυναίκες τους (έχασε 1.000 άνδρες), στο ίδιο μέρος που 56 χρόνια αργότερα ηττήθηκε και ο Ιμπραήμ πασσάς στη γνωστή μάχη της Βέργας. Οπισθοχωρεί, ανασυντάσσεται, και μετά από ένα μήνα σημειώνει επιτυχίες επιτιθέμενος στο μόλις αναπτυσσόμενο Γύθειο, και προχωρεί ακάθεκτος εναντίον του Σκουταρίου που είναι μεγάλο χωριό κι' έχει μεγάλες και επικίνδυνες, για τους Τούρκους, οικογένειες όπως τους Καλκαντήδες και τους Γρηγοράκηδες.

Όλοι τους είχαν λάβει μέρος στην εκστρατεία κατά της Τριπολιτσάς, με τον Ορλώφ και ο Οσμάν ήθελε να τους εκδικηθεί σκοτώνοντας και καταστρέφοντας τον τόπο τους.

Πλησιάζοντας στο Σκουτάρι, πολλοί Σκουταριώτες υπεχώρησαν μπροστά στην τεράστια πολεμική μηχανή. Όσοι δεν έφυγαν, μικροί μεγάλοι, εφονεύθησαν. Οι πέντε αδελφοί Καλκαντή με τις οικογένειές τους και αρκετούς Σκουταριώτες, που δεν υπερέβαιναν τους εβδομήντα, μπήκαν στον πύργο των Καλκαντή για να καθυστερήσουν τους Τουρκαλβανούς, αλλά και να δώσουν χρόνο στους Μανιάτες να ετοιμαστούν για επίθεση εναντίον του Οσμάν.

Οι Τούρκοι που πλησίασαν τον πύργο, έπεσαν νεκροί απ' τα βόλια των Καλκαντή. Ο Οσμάν στέλνει ανθρώπους του για συνεννοήσεις, αλλά οι Καλκαντή τους διώχνουν και για κοροϊδία κρεμάνε στα πλευρά του πύργου τους γουρούνια, που αποτελούσε μεγάλη προσβολή για τους Τούρκους.

Ο Χατζή Οσμάν που τους έβλεπε τόσο ασήμαντους διέταξε αμέσως επίθεση. Αλοίμονο όμως για τους Τούρκους. Οι Σκουταριώτες εξαπολύουν θύελλα από τις πολεμίστρες τους. Το έδαφος γύρω απ' τον πύργο γεμίζει με νεκρούς και τραυματίες Τούρκους. Οι Τουρκαλβανοί αλαφιασμένοι από την απροσδόκητη υποδοχή αποσύρονται. για να ετοιμαστούν για νέο γιουρούσι την άλλη μέρα. Προφανώς δεν εβιάζοντο και πολύ αφού το ποντίκι ήταν κλεισμένο στη φάκα.

Την άλλη μέρα ξανά επιτίθενται λυσωδώς, αλλά οι Σκουταριώτες τους αποδεκατίζουν με εύστοχες βολές, και με κυψέλες γεμάτες μέλισσες, που κυριολεκτικώς τους τσιμπούν και καταδιώκουν.

Οι γέροντες παπούδες μας, μας έλεγαν ότι ο Οσμάν τόσο πολύ είχε ταπεινωθεί ώστε στο τρίτο γιουρούσι ήταν κι' αυτός παρών και έδιδε ο ίδιος διαταγές. Τους δε Αξιωματικούς του είχε υποτιμήσει βάναυσα.

Στο τρίτο γιουρούσι οι Τουρκαλβανοί του, προσπαθούν να γκρεμίσουν τον πύργο με κάθε μέσον. Οι Σκουταριώτες όμως τους ετοιμάζουν τρίτη έκπληξη. Τους πετούν καυτά λάδια και τους ζεματίζουν, ενώ ταυτόχρονα από τις πολεμότρυπες ρίχνουν αστροπελέκια. Πολλοί νεκροί και τραυματίες Τούρκοι. Ο Οσμάν ταπεινώνεται. Αντιλαμβάνεται πως οι ήρωες μόνο με ήρωες ηττώνται. Και τέτοιους δεν διέθετε.

Είχε περάσει μια βδομάδα και οι Σκουταριώτες τον είχαν καθηλώσει στο Σκουτάρι. Φοβόταν πως αν δεν έβγαζε από τη μέση γρήγορα τους Σκουταριώτες, οι άλλοι Μανιάτες θα παίρναν θάρρος, και αποφασίζει να ανατινάξει τον πύργο μέσω υπογείου σήραγγος που θα έφθανε ως τα θεμέλια. Έτσι και έκαμε.

Η νότια πλευρά του πύργου κατέρρευσε και οι υπερασπιστές του εφονεύθησαν μέχρι ενός, για να μεταστούν στο εθνικόν μας πάνθεον και να επιβιούν εις το διηνεκές του Ελληνισμού, όπως λέγει και ο Ν. Γ. Ηλιόπουλος.

Και όμως, ποτέ δεν τιμήσαμε τη μνήμη τους στο χωριό μας. Ο Παλιόπυργος κατερειπωμένος, εγκυμονεί κινδύνους για τους διερχόμενους χωριανούς ή τα παιδιά μας που το καλοκαίρι αθλούνται στον προσκείμενο χώρο.

Ο τέως Πρόεδρος, κύριος Κουράκος Γεώργιος, προσπάθησε να κάνει κάτι καλό δια της νομίμου οδού φυσικά, αλλά οι αρμόδιες υπηρεσίες του είπαν να τον γκρεμίσει.

Αλήθεια, ποιος θα τολμήσει να γκρεμίσει τον Παλιόπυργο;

Τον ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ; Πόσο πιο σπουδαίο ήταν το Κούγκι με τρεις νεκρούς στις 16-12 του 1803 ή το ολοκαύτωμα της Μονής Σέκου στην Μολδαβία τον Σεπτ. του 1821 με τον Γιωργάκη Ολύμπιο και έντεκα συντρόφους του νεκρούς;

Αν αξία έχει η ΘΥΣΙΑ και όχι ο αριθμός των νεκρών, τότε θα λέγαμε ότι δεν διαφέρει ούτε κι' από αυτό το Αρκάδι με 845 Έλληνες και 1500 Τούρκους νεκρούς με τον Γιαμπουδάκη, στις 9 Νοεμβρίου 1866.

Παρακαλώ όλους τους Σκουταριώτες απ' αυτή τη στήλη, να βοηθήσουν τον Σύλλογο Bορδώνα του οποίου προεδρεύει ο εξαίρετος συγχωριανός και φίλος Ταξίαρχος ε.α. Ιωάννης Οικονομάκος, ο οποίος σε αγαστή συνεργασία με τον πρόεδρο της Κοινότητας Σκουταρίου κ. Σταύρο Πετσίνιαγκα, αλλά και με την υποστήριξη της Νομαρχίας, η οποία ήδη έχει εκφράσει το ενδιαφέρον της δια του Νομάρχου κυρίου Φαλιάγκα την 10-2-1992 στο Σκουτάρι, να στεραιωθεί ο Παλιόπυργος για να μην κινδυνεύουμε, αλλά και να έχει κατάλληλη εμφάνιση ώστε να αναδειχθεί σε Μνημείο πανελληνίου ακτινοβολίας, όπως αρμόζει να είναι ο Παλιόπυργος.

Τέλος πολύ σύντομα θα ανοιχθεί λογαριασμός σε κάποια Τράπεζα. για να μπορούν οι συγχωριανοί και οι φίλοι του χωριού μας να κάνουν τις καταθέσεις τους, για την στήριξη του Παλιόπυργου.

Αθήνα, Μάρτιος 1992
Γεώργιος Κουράκος Αντισμήναρχος ε.α.
Δημοσίευμα στην εφημερίδα ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ