Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

 

Επικοινωνία

Καλονιοί

kalonioi.jpg (58748 bytes)Το χωριό Καλονιοί βρίσκεται μεταξύ της Κοίτας και της περίφημης εκκλησίας της Τρουλωτής. ΒΑ του χωριού υψώνονται δυο πλαγιές του Σαγγιά, σχηματίζοντας μικρή ρεματιά.

Ένα απόγευμα του Απρίλη, πίνοντας καφέ στο σπίτι του φιλόξενου κ. Κυριάκου Χονδροκούκη και απολαμβάνοντας τον ήλιο που πλησίαζε προς τη δύση, ακούσαμε πρώτα και μετά είδαμε τα εντυπωσιακά κοράκια, που φωλιάζουν σε σύμπλεγμα υψηλών βράχων στην αριστερή πλαγιά.

Στη δεξιά πλαγιά, παλιό μονοπάτι μας οδηγεί προς το Ναό των Ασωμάτων, ένα εκκλησάκι με μοναδική αρχιτεκτονική δομή, ειδικά ο τρούλος είναι μοναδικός στη Μάνη, σύμφωνα με το καθηγητή κ. Δρανδάκη. Στη πλαγιά του Σαγγιά από το σημείο που βρίσκονται οι Ασώματοι μέχρι το «Νικόλακο» και τη θέση «Αμπέλια», οι κάτοικοι μέχρι και τη δεκαετία του 1950, φύτευαν ντομάτες, φασόλια, κρεμμύδια, ραπανάκια, ρεβίθια, ακόμα και καρπούζια. Η παραγωγή μάλιστα ήταν τόση που όχι μόνο κάλυπταν τις ανάγκες του κάθε νοικοκυριού, αλλά πουλούσαν ή αντάλλασσαν μεγάλο μέρος της παραγωγής με άλλα είδη.

kalonioi1.JPG (47031 bytes)Οι θέσεις αυτές είναι σε οροπέδιο και παλαιότερα παρήγαγαν και στάρι. Η ποιότητα και ποσότητα ήταν μεγάλη, παρ’ όλο που δεν υπήρχαν στέρνες ή πηγή νερού. Η παραγωγή αυτών των ειδών είναι σπάνιο για τη Μάνη, ειδικά όταν δεν υπάρχει νερό, που είναι απαραίτητο για να ευδοκιμήσουν αυτά τα είδη.

Σε σχετική ερώτηση ο κ. Χονδροκούκης που περιέγραφε τα παραπάνω είπε ότι ποτίζονταν ως εξής: «Το κλίμα της Μάνης είναι ξηρό, αλλά το πρωί από τις 2 έως τις 5 έχει υγρασία, που δημιουργείτε με την εξάτμιση του θαλασσινού νερού, που σε συνδυασμό με τη θερμοκρασία της καυτής πέτρας, δημιουργεί δροσοσταλίδες που είναι το καλύτερο φυσικό και καθημερινό πότισμα για τα φυτά. Πολλές φορές μάλιστα έπιανε και ομίχλη που την ονόμαζαν ‘Κατσιφάρα’».

Η ομίχλη όντως είναι συνηθισμένο φαινόμενο για το Σαγγιά και αυτό το διαπιστώσαμε τόσο κατά τη διάσχισή του από Τριανταφυλλιά σε Ζούδα, όσο και κατά την επίσκεψή μας στο μοναστήρι του Κουρνού και τα Κιόνια. Άλλωστε είναι ορατή και από τη ψηλότερη κορφή του Ταϋγέτου, το Προφήτη Ηλία, απ’ όπου τα σύννεφα πάνω από το Σαγγιά νομίζει κανείς ότι είναι ακίνητα και μόνιμα.


Νόμια ] [ Καλονιοί ]