ΣΤΟΝ ΑΗ ΠΕΤΡΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ

Της Γιούλης Μπαγετάκου

Το ξωκλήσι του Άη Πέτρου από κτιριακή άποψη μόνο ερείπιο μπορεί να χαρακτηρισθεί. Κι’ όμως, επαναλήφθηκε η περσινή επίσκεψη σ’ αυτό σαν εκπλήρωση θρησκευτικού καθήκοντος για κάποιους και για άλλους σαν αφορμή για βόλτα και μάλιστα με συμμετοχή διπλάσια της περασμένης χρονιάς, στοιχείο που αποδεικνύει ότι η περσινή πρωτοβουλία του Πάτερ Ηλία είχε νόημα και πως η μελλοντική επιτυχία είναι εξασφαλισμένη.

Χαρακτηριστικό της φετινής εξόρμησης ήταν η ποικιλία ηλικιών που ξεκινούσε από τα προεφηβικά χρόνια κι έφτανε μέχρι την ηλικία των 80 χρόνων.

Φέτος λοιπόν, το απόγευμα της Παρασκευής 25 Ιουλίου ξεκινήσαμε για τη θέση Κουφαλίτσα Μαλευρίου, όπου η εκκλησία. Χωρισμένοι σε δύο ομάδες πήραμε το μονοπάτι του Πολυαράβου οι μεν, της Αρχινίτσας οι δε και φτάσαμε στον προορισμό μας με τη δύση του ήλιου. Στην ίδια θέση η περσινή λίθινη κατασκευή χρησίμευσε και πάλι σαν Αγία Τράπεζα. Εκεί και η δυσδιάκριτη αναγραφή σε πέτρα (τμήματος τοίχου του ναού) με τη χρονολογία 1794(;). Σκαρφαλωμένοι σε βράχους και ρίζες δέντρων συμμετείχαμε στο βραδινό τελετουργικό υπό το φως λαμπτήρων.

Για όσους για δεύτερη φορά βρισκόμασταν εκεί πάνω το σκηνικό ήταν γνώριμο, πανομοιότυπα τα στιγμιότυπα με εμπλουτισμένο πρωταγωνιστικό στοιχείο.

Η θεία Ναυσικά με το μελωδικό τραγούδι “Καημένε Πολυάραβε με τα κρύα νερά σου”, ο μπάρμπα Παναγιώτης Πλαγιαννάκος με τις αφηγήσεις του για τα χρόνια της κατοχής στα μέρη που βρισκόμασταν, το δροσερό αεράκι, η εξοχική ατμόσφαιρα, όλα συντελούσαν σα νανούρισμα για κάποιους, ενώ σε άλλους ενέτειναν μία εξωστρεφή διάθεση.

Στις 05:30 άρχισε η θεία λειτουργία. Όταν τελείωνε, ο πρωινός ήλιος ήδη μας συντρόφευε.

Στο δρόμο της επιστροφής όσοι πήραμε το μονοπάτι που φτάνει στον Πολυάραβο είχαμε την τύχη να “ξεναγηθούμε” από τον 70 χρόνο Παναγιώτη Πλαγιαννάκο, κάτοικο Εξοχής Πέρα Κάμπου που από μικρό παιδί γυρίζει στα μέρη αυτά με το κοπάδι του. Μέχρι τη θέση Προφήτης Ηλίας όπου χωρίσαμε μας έδωσε τοπωνυμία της περιοχής, ιστορικά στοιχεία σχετικά με την κίνηση του στρατού του Ιμπραήμ το 1826 αλλά και πληροφορίες κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου του αιώνα που διανύουμε. Έτσι μάθαμε ότι το 1936 έγιναν αναγκαστικά μεροκάματα από τους κατοίκους για τη διάνοιξη δρόμου Πολυαράβου-Σολών, κάτι που δικαιολογούσε την άριστη κατάσταση τμημάτων του μονοπατιού που χρησιμοποιούσαμε. Τέλος μας υποσχέθηκε ότι του χρόνου την ίδια εποχή θα έχει ετοιμάσει, μάλλον καθαρίσει, το εσωτερικό της ερειπωμένης εκκλησίας του Αη Πέτρου από τις πέτρες του θολωτού αφού μεταξύ των συμμετεχόντων είχε γίνει μιά σιωπηρή συμφωνία:

Κάθε τελευταίο Σάββατο του Ιουλίου που ξημερώνει, η μέρα μας θα ξεκινάει ψηλά στον ορίζοντα που αντικρύζουμε από τα σπίτια μας.

Τα ονόματα των συμμετεσχάντων στο προσκύνημα είναι:

Από τα ΚΟΝΑΚΙΑ Ελένη, Παναγιώτης, Βασίλης Μπαγετάκος, Αντωνία, Φώτης, Χριστίνα Μανιατάκου, Στέλιος, Γιάννης, Σούλα Δριβάκου, Άννα, Τόνια Κρυστάλλη, Παναγιώτης, Πέτρος Πανάγος, Ολυμπία Αρ. Βλαχοδημητράκου, Ολυμπία Γ. Βλαχοδημητράκου, Δημήτρης, Βασίλης Μανιατάκος, Μαρία, Χρήστος Πολυχρονάκης, Ναυσικά, Γιάννης Ξανθάκος, Ελπινίκη Ταβουλάρη, Γιούλη Μπαγετάκου, απο το ΛΥΓΕΡΕΑ Ντόναλντ Μακφαίηλ, Νώντας Δριβάκος, απο το Πάνω Αστέρι Νίκος Βαρζακάκος, απο το Σκουφομύτη Αντώνης Τσαρπαλής, απο τη ΜΥΡΣΙΝΗ Πιέρρος Ξανθάκος, απο το ΡΕΓΚΛΕΑ Χρήστος Μπεζαντάκος απο τη ΜΕΛΙΣΣΑ Πέτρος Πλαγιαννάκος απο την ΕΞΟΧΗ ΠΕΡΑ ΚΑΜΠΟΥ Παναγιώτης Πλαγιαννάκος

                           


Πολυάραβος ] Η τριήμερη μάχη του Πολυαράβου ] Εκκλησίες Πολυαράβου ] Ηρωΐδα Αναειπόνυφη ] Μαλευριάνοι πολεμιστές Πολυαράβου ] Ονοματεπώνυμα Πολυαραβιτών ] Άγιος Δημήτριος Πλατάνου ] Κάποτε στο Μαλεύρι ] Οι Νέοι είναι το μέλλον του κόσμου ] [ Στον Άη Πέτρο ] Εκκλησίες τ. Δ. Μαλευρίου ] Μαλευριώτικα ] Τρίτος χρόνος κυκλοφορίας ] Συμπλήρωμα Ιστορίας Μαλευρίου ] Ζωντανή Ιστορία σε Φωτογραφίες ] Βιβλιοπαρουσίαση ]