Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

Αρχική
Προηγούμενη

Ηθελημένες ιστορικές διαστρεβλώσεις

Μάχου υπέρ ιστορικής μνήμης Μάνης

Άρθρο του Ευάγγελου Νικολούδη στην εφημερίδα ΚΑΠΕΤΑΝ ΖΑΧΑΡΙΑΣ, φ. 44 Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2002.

Η Βουλή των Ελλήνων, με την υπογραφή του Προέδρου της κ. Απόστ. Κακλαμάνη, πιστεύει ότι, για την αντιμετώπιση του ορατού κίνδυνου από την διεθνοποιημένη κουλτούρα, οι κοινωνίες πρέπει να στραφούν στο παρελθόν τους, για να γνωρίσουν και κατανοήσουν την ιστορία τους.

Για το σκοπό αυτό, η Βουλή παρέχει την δυνατότητα σε όλους τους Έλληνες και ιδιαίτερα στους νέους, να γνωρίσουν την πολιτική τους κληρονομιά και να προσεγγίσουν με έγκυρο και επιστημονικό τρόπο τα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας, που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τον Ελληνισμό.

Την επιθυμία της αυτή (η Βουλή) την υλοποιεί με διάφορες δραστηριότητες όπως έκδοση βιβλίων, φυλλαδίων, εκθέσεις πινάκων, κειμηλίων και άλλες ιδιόστοχες ενέργειες.

Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος και με αφορμή τη συμπλήρωση 180 χρόνων από την Επανάσταση, κυκλοφόρησε σε χιλιάδες αντίτυπα ένα καλαίσθητο φυλλάδιο 60 σελίδων, με τον εθνοπρεπή τίτλο" Χρονολόγιο των σημαντικότερων γεγονότων της Επανάστασης του 1821".

Μέχρι εδώ, όλα καλά και άγια, προχωρώντας όμως στην ανάγνωση των καταχωρημένων "σημαντικότερων" γεγονότων, διαπιστώνει κανείς, θλιβερή αναντιστοιχία του περιεχομένου με την ελκυστική επιγραφή του φυλλαδίου.

Την ενοχή της ιστορικής κακοποίησης, φέρει κατά κύριο λόγο, ο Πρόεδρος της Βουλής , οποίος ενδεχομένως να μην είχε την ιδέα, είχε όμως την κυρίαρχη ευθύνη της έκδοσης του φυλλαδίου.

Εάν κάποιος θελήσει, να διδαχτεί Ελληνική ιστορία, με μπούσουλα τη "μπροσούρα" της Βουλής, σίγουρα, θα μείνει ανιστόρητος, όπως τους συντάκτες της, οι οποίοι αθέλητα ή θελημένα αγνοούν η αποσιωπούν, τρανταχτά γεγονότα της ιστορίας.

Περνώντας στο σκεπτικό της καταγγελίας, διευκρινίζω ότι, θα κάνω μία σύντομη αναφορά σε ιστορικά περιστατικά, απλά και μόνο, για να ευκολυνθεί ο αναγνώστης, να κρίνει ο ίδιος αν, αυτά, αποτελούν ή όχι σημαντικά γεγονότα της Επανάστασης του 1821.

Μετά την πτώση του Μεσολογγίου (10-11 Απριλίου 1826), ο Ιμπραήμ επέστρεψε στην Πελοπόννησο, με σκοπό την ολοκληρωτική υποδούλωσή της και κυρίως την κατάληψη της Μάνης, η οποία μόνιμα ήταν ενοχλητική στους Τούρκους.

Ο ορατός αυτός κίνδυνος, ένωσε τους Μανιάτες, με απόφαση την αντιμετώπισή του. Συνάχτηκαν 2.500 περίπου Μανιάτες και άλλοι Πελοποννήσιοι και οχυρώθηκαν στη Βέργα του Αλμυρού και περίμεναν τον Ιμπραήμ με όσες δυνάμεις ήθελε, όπως του απάντησαν στο "Μπουγιουρντί", για υποταγή της Μάνης, που είχε στείλει από τη Μεθώνη στο Γιωργάκη Μαυρομιχάλη.

Θεωρώ ηθικό χρέος, να μνημονεύσω όσα ονόματα των ηρώων της μάχης της Βέργας, διαφύλαξε η ιστορία. Και αυτό, θα το τηρήσω και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Επικεφαλής, λοιπόν, των μαχητών της Βέργας ήσαν:

Ηλίας, Αναστάσιος, Ιωάννης και Γιωργάκης Μαυρομιχάλης, Παν. Γιατράκος, Διονύσ. Μούρτζινος, Καπετανάκης, Αντών. Τρουπάκης, Τζανέτος Γρηγοράκης, Αθανασούλης Κουμουντουράκης, Πανάγος Κυβέλος, Νικόλ.Χριστέας, βοηθούμενοι και από τους οπλαρχηγούς: Γαλάνη Κουμουνδουράκη, Γεώργ. Γρηγοράκη, Στέφ.Χριστέα, Παν.Κοσσονάκο, Ν.Πιερράκο, Στυλ. Πικουλάκη, Γεώργιο, Σταυριανό, Παναγιώτη και Χριστόδ. Καπετανάκη, Δουράκη.
Καθώς και από τους Μεσσήνιους οπλαρχηγούς που είχαν καταφύγει στην Μάνη: Μητροπέτροβα, Παπατσώνη, Γκρίτζαλη, Καμαριώτη, Δαριώτη και Πουλόπουλο. Επίσης από τους Ηλείους: Στρατήγη Ναθαναήλ και Σπύρο Ανδρικόπουλο.

Εναντίον των προμάχων αυτών της ελευθερίας της Πατρίδας, εξαπέστειλε (22 Ιουνίου 1826) ο Ιμπραήμ τον Κεχαγιά του με χιλιάδες πεζούς και ιππείς.

Από τις πρώτες συμπλοκές οι Τουρκοαιγύπτιοι αποδεκατίζονται και τρέπονται σε φυγή. Διατάσσεται νέα επίθεση αποκρούεται κι'αυτή. Τελικά και οι εννέα αλλεπάλληλες επιθέσεις των Αραπάδων αντιμετωπίστηκαν νικηφόρα από τους υπερασπιστές της Βέργας. Οι Έλληνες πολεμούσαν τέσσερα μερόνυχτα. Νίκησαν και σώθηκε η Πατρίδα!

Ε, λοιπόν, το περιλάλητο "Χρονολόγιο" της Βουλής των Ελλήνων», δεν αφιέρωσε ούτε μία μονόστηλη αράδα,ούτε μία λέξη δεν έγραψε, για να θυμίσει σε όλους τους Έλληνες και ιδιαίτερα στους νέους (δάνειο από τον πρόλογο) το σημαντικότατο αυτό γεγονός της Επανάστασης του 1821.

Αιδώς Αργείοι!

Και η ιστορία συνεχίζεται. Την ίδια μέρα που ο Ιμπραήμ έστειλε τον Κεχαγιά του εναντίον της Βέργας,ο ίδιος με 2.000 άντρες, επιβιβάστηκε σε δύο βρίκια και σε αρκετά μεταγωγικά πλοία,και απέπλευσε με πλώρη τη μέσα Μάνη,με διπλή επιδίωξη, τη δημιουργία αντιπερισπασμού και ταυτόχρονα κυκλωτική κίνηση εναντίον των μαχητών της Βέργας.

Τη νύχτα της 21 προς 22 Ιουνίου 1826 άραξε στον όρμο του Δυρού και αποβίβασε τρία αγήματα,με προορισμό τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.

Στην αρχή οι επιδρομείς αιφνιδίασαν τους λίγους κατοίκους,κυρίως γέρους και γυναικόπαιδα, οι άντρες πολεμούσαν στην Βέργα. Σύντομα όμως οι Μανιάτες, μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά,αντεπετέθηκαν με πείσμα και οργή.Οι Μανιάτισσες με θυελλώδη ορμή πολεμούσαν τους Αραπάδες με τα δρεπάνια, που συνέπεσε να θερίζουν στα λουριά και κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή ζητώντας καταφυγή στα πλοία τους,που απέπλευσαν εν τάχη.

Ο κυριαρχικά υπεύθυνος Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (μήπως πλην Μανιατών;) με αναγκαίους συνεργούς, τους συντάκτες του "Χρονολογίου" αρνήθηκαν να καταγράψουν στο πόνημά τους, τον θρίαμβο των Μανιατισσών στη μάχη του Δυρού.

Και το κακό (από πλευράς "χρονολογίου" συνεχίζεζεται). Όταν ο Ιμπραήμ απέτυχε και στις δύο προσπάθειές του, να καθυποτάξει την Μάνη, γεμάτος θυμό, αλλά και ντροπιασμένος, για τις ήττες του, επιχείρησε και Τρίτη εκστρατεία.

Στις 26 Αυγούστου 1826 φθάνει στον Πολυάραβο, όπου ήσαν συναγμένοι 2.000 περίπου Μανιάτες αποφασισμένοι να τον πολεμήσουν ανυποχώρητα.

Επικεφαλής των μαχητών ήσαν οι: Παναγιώτης, Γεώργιος και Νικόλαος Γιατράκος, Ηλίας Κατσάκος ,Ηλίας Τσαλαφατίνος, Γεώργιος, Δημήτριος και Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, Σταμάτης Ροζάκης, Γεώργιος Γραφάκος, Αναγνώστης Καλοειδής, Βασίλ. Βασιλάκος, Γ. Μητσάκος, Γ.Καβαλιαράκος, Δ. Τσιμπιδάρος, Παναγ. Ταβουλάρης Δ. Πετροπουλάκης Αντών. Τρουπάκης, Γεώργιος Στυφάκος, Παναγής Κυβέλος και Στέφανος Χριστέας.

Τρία μερόνυχτα οι Μανιάτες αποκρούουν τις αλλεπάλληλες λυσσώδεις επιθέσεις του Ιμπραήμ, ο οποίος νικημένος και με πολλές απώλειες ανδρών του,αναγκάζεται σε υποχώρηση προς το Μαλεύρι, από όπου και επέστρεψε στην Τρίπολη.

Οι Μανιάτες, για τρίτη φορά διαφύλαξαν την ελευθερία τους, στέλνοντας ταυτόχρονα το ενθαρρυντικό μήνυμα στους άλλους Έλληνες ότι, ο Ιμπραήμ δεν είναι ανίκητος.

Το ίδιο και η Βουλή των Ελλήνων, για τρίτη φορά αρνήθηκε να καταγράψει,έστω, με δυο αράδες, στην ιστορία του "Χρονολογίου" της, τη Νίκη αυτή των Μανιατών.

Δυστυχώς, οι αρνητικές ενέργειες της Βουλής, στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχουν τελειωμό. Βλέπε καταχώρηση στο "Χρονολόγιό" της (10 Ιουνίου 1825) όπου μας πληροφορεί ότι, στις "13 Ιουνίου ο Μακρυγιάννης και ο Δημήτριος Υψηλάντης στους Μύλους της Αργολίδας επιτυγχάνουν σπουδαία νίκη επί των στρατευμάτων του Ιμπραήμ". Είναι γνωστό όμως ότι, στη μάχη των Μύλων Αρχηγός μεν ήταν ο Υψηλάντης Υπαρχηγός δε ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, ο οποίος δεν αναφέρεται καν.

Φυσικά δεν περίμενε κανείς, πολύ περισσότερο, να αναφερθούν οι άλλοι παρόντες οπλαρχηγοί: Χατζημιχάλης, οι αδελφοί Χατζηστεφανή, Γκίκας, Χατζηγιώργης και ο αγωνιστής του Ολύμπου, Μήτρος Λιακόπουλος, που έφτασε στη διάρκεια της μάχης.

Αντίθετα,οι "συντάκτες" δεν παράλειψαν να μας πληροφορήσουν ότι την "1 Δεκεμβρίου 1825,πέθανε ο τσάρος Αλέξανδρος και τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Νικόλαος". Μας λένε ακόμα ότι στις 10 Ιουλίου 1823: "Ο Μαυροκορδάτος εκλέγεται πρόεδρος του Βουλευτικού και την επομένη εξαναγκάζεται σε παραίτηση".

Αβίαστα, στον καθένα μας, γεννιέται το ερώτημα, με ποία άραγε κριτήρια, τα επουσιώδη αυτά περιστατικά, θεωρήθηκαν από τους "χρονολογιστές" άξια να συμπεριληφθούν στα σημαντικότερα γεγονότα της Επανάστασης του 1821; Είναι κάτι, που το ξέρουν μόνοι τους. Ας μας το πουν, για να το μάθουμε κι εμείς.

Πάντως, και για τις δύο αυτές εγγραφές (και όχι μόνον) ταιριάζει ο λόγος του Κλεισθένη "Ου φροντίς…".

Το "Χρονολόγιο" με την εκλεκτική μνήμη των συνενόχων του, δεν θυμήθηκε, πως στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη της Μάνης, κηρύχτηκε η έναρξη της Επανάστασης από τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Ο Πρόεδρος της Βουλής και η πολυπρόσωπη, (11 άνθρωποι), συντακτική ομάδα του "Χρονολογίου",φαίνεται πως εργάστηκε με απεργοποιημένο το ιστορικό γνωστικό της, γιατί διαφορετικά, θα θυμόντουσαν τη μάχη της Βέργας,του Δυρού και του Πολυάραβου, και ακόμη, δεν θα ξεχνούσαν να συμπεριλάβουν στα σημαντικότερα γεγονότα της Επανάστασης του 1821 και τη μάχη που έγινε στη γέφυρα του Αλφειού, στη θέση Άγιος Αθανάσιος, (29 Μαρτίου 1821). Πολύ περισσότερο μάλιστα, θάπρεπε να την θυμηθούν και για το λόγο ότι, ήταν η πρώτη εκ παρατάξεως σύγκρουση Ελλήνων και Τούρκων, στην οποία ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης με τρακόσους Μανιάτες, κατατρόπωσε πολλαπλάσιους Τούρκους.

Σε άλλη καταχώρηση, στη σελίδα 25 του "Χρονολογίου", διαβάζουμε: "23 Σεπτεμβρίου 1821: Οι επαναστάτες καταλαμβάνουν την Τριπολιτσά. Η Επανάσταση εδραιώνεται πλέον στην Πελοπόννησο".

Τέσσερες όλες κι'όλες μονόστηλες αράδες καταδεχτήκανε οι ακριβοπίτουροι να αφιερώσουνε στο σημαντικότατο αυτό γεγονός της Επανάστασης του 1821. Δεν μας λένε όμως,έστω με δυό λόγια, όταν σε ήσσονος σημασίας περιστατικά, έχουν διαθέσει μέχρι και 15 δίστηλες αράδες, πως οργανώθηκε η πολιορκία, πόσο καιρό κράτησε και πρωτίστως ποίοι ήσαν οι κύριοι συντελεστές της νίκης αυτής των Ελλήνων, που "εδραίωσε την Επανάσταση στην Πελοπόννησο".

Με ζωηρή την αίσθηση του χρέους, στη μνημοσύνη εκείνων που με αυταπάρνηση πρόταξαν τα στήθια τους για την αποτίναξη του αβάσταχτου ζυγού της σκλαβιάς,θα παρακαλέσω να μου επιτραπεί να κάνω το προσκλητήριο ,των συντελεστών αυτής της νίκης.

Σε στάση προσοχής και με γονατισμένη την ψυχή ονοματίζω μεγαλόφωνα: Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Παν.Κεφάλας, (είναι ο ήρωας που ύψωσε την Ελληνική σημαία πάνω στο φρούριο της Τριπολιτσάς), Αθανάσ. Κίντζιος, Κανέλος Δεληγιάννης, Κυριάκος Τσώλης (βοσκός από την Ζαράκοβα,που πρόσφερε στον αγώνα, σε μία μέρα, όλο το κοπάδι του, 120 γίδια), αδελφοί Σπηλιοτόπουλοι (από τη Δημητσάνα, που προμήθευαν τους μαχητές με πυρομαχικά, έβγαζαν 500 οκάδες μπαρούτι την ημέρα), Δημήτριος Πλαπούτας Ανδρέας Παπαδιαμαντόπουλος, Γιαννάκης και Θανάσης Δαγρές, Δ.Παπατσώνης, Μητροπέτροβας, Βαλσαμής, Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, Π.Βαρτσιώτης, Αντ.Μαυρομιχάλης, Νικηταράς, Ιωάν.Κολοκοτρώνης, Πάνος Κολοκοτρώνης, Δημήτριος Υψηλάντης, Παν.Ζαφειρόπουλος, Α.Κονδάκης, Π.Σαράντης, Λ.Ριζιώτης, Ζανέτος Χριστόπουλος, Σολιώτης, Αναγνώστης Παπαγιαννόπουλος, Αναγνώστης Παπαγεωργίου, Έλους Άνθιμος, Σωτ.Χαραλάμπους, Παν.Κρεββατάς, Παλαιών Πατρών Γερμανός, Αναγνωσταράς, Παναγ. Γιατράκος, Διονύσιος Μούρτζινος, Ν.Πετμεζάς, Γιώργος Χελιώτης, Κυριακούλης, Ηλίας και Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, Γιαννάκης Κολοκοτρώνης και ο γιός του Αποστόλης, Ιωάννης Πέτας, Διονύσιος Αντίοχος, ο Σέρβος Καραγεώργης, Χριστόφορος Ζαχαριάδης, αδελφοί Πιέρρος και Τζανέτος Βασιλιάνοι, Γιωργάκης Ντρίτζας, Δημήτριος Δεληγιάννης, Γεώργιος Μιχαλάκης, Επίσκοπος Βρεσθένης, Γκόρντον(φιλέλληνας), Μανόλης Δούνιας (από τον Πραστό της Κυνουρίας,ο οποίος συνέβαλε αποτελεσματικά στο πέρας της πολιορκίας. Κατάφερε, με τη βοήθεια φίλου του Τούρκου, να ανεβεί με δύο συντρόφους του στα τείχη, όπου έστριψαν το κανόνι στο εσωτερικό και άνοιξαν την πλησιέστερη πύλη).

Ανώνυμοι μαχητές: Καρυτινοί, Φαναριώτες, Μανιάτες, Λεονταρίτες, Τριπολιτσιώτες, Μεσσήνιοι, Αρκάδες, Επτα-νήσιοι, Ζακύνθιοι, Κυνουραίοι, Αγιοπετρίτες, Τσάκωνες.

Η επώνυμη αναφορά των Αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης, αποτελεί ελάχιστη οφειλή μας, στην ιερή μνήμη τους.

Προτιμώ να κλείσω το σημείωμά μου αυτό, χωρίς να προχωρήσω σε επισήμανση και άλλων κακοποιήσεων της Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους, από τους υπεύθυνους της έκδοσης του "Χρονολογίου" των παραλείψεων.

Και τελειώνω, με την υπενθύμιση ότι, το μεγαλύτερο παράπτωμα στην ιστοριογραφία (και στις αναφορές στην ιστορία), είναι η αποσιώπηση. Γιατί όπως είπε ο Θερβάντες "Η ιστορία είναι θεματοφύλακας μεγάλων πράξεων, μάρτυρας του παρελθόντος, παράδειγμα και δάσκαλος για το παρόν και μεγάλος σύμβουλος για το μέλλον".

Ευάγγελος Π. Νικολούδης


Ατοπήματα ] 1ο Μανιάτικο Συνέδριο ] Προς Βουλή ] Προς κ. Κακλαμάνη ] Προς κ. Δαβάκη ] Κείμενο κ. Κουτσιλιέρη ] [ Άρθρο κ. Νικολούδη ] Επιτροπές ] Ψήφισμα Δ. Οιτύλου ] Καλαμάτα 18.10.03 ] e-mail ]