Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

 

Επικοινωνία

του Γιώργου Π. Δημακόγιαννη

Οι... ζαλάδες και το... μέλι!
Για χήρες, αλλά και για γριές λέγονται πολλά, συνήθως βέβαια για αστείο και γέλιο τα περισσότερα, σχετικά βέβαια με τις παράκαιρες... σεξουαλικές ορέξεις τους! Ακούγονται και στη Μάνη κάποια, όπως τα δυο που ευθύς αναφέρουμε.

Στο πρώτο η ηρωίδα μας είναι μια πενηντάρα χήρα που 'χε μια κόρη μόνο, τηνε πάντρεψε και κράτησε σώγαμπρο τον ξενομερίτη γαμπρό της. Δεν άργησε μετά το γάμο κι η χήρα ξεκίνησε τα παράπονα... Έχου ζαλάδες, με πονά το κεφάλι, το σώμα μου και άλλα παρόμοια. Η κατάσταση έγινε σχεδόν αφόρητη και μια μέρα που θα πήγαινε ο γαμπρός με το λεωφορείο στην Καλαμάτα, με την προτροπή και της συζύγου του, πήρε μαζί την πεθερά του για να τη δει γιατρός. Πράγματι, πήγανε στο γιατρό, πεθερά και γαμπρός, κι εκείνος την εξέτασε εξονυχιστικά και την βρήκε τέρας υγείας! Στην ίδια δεν είπε τίποτα, μα όταν ο γαμπρός τον ρώτησε παράμερα, του αποκάλυψε ότι η πεθερά του δεν έχει το παραμικρό:
- Να σου πω τι έχει άνθρωπέ μου, για να μη βασανίζεστε; Άντρα θέλει η γυναίκα! Ο άλλος γούρλωσε τα μάτια και βουβός επέστρεψε με την... άρρωστη στο χωριό. Τα βραδάκι γύρισε κι η γυναίκα του απ' τις δουλειές κι αποσύρθηκαν στο δωματιάκι τους. Πρώτη ερώτηση της κόρης ήταν τα νέα απ' το γιατρό:
Τι μου 'πε... είπε εκείνος. Σαν θες να μάθεις μου 'πε πως δεν έχει τίποτα, αλλά θέλει... άντρα! Η κοπέλα έκανε σαν να τη βάρεσε κεραυνός:
- Τον κακό του τον καιρό, είπε φωναχτά, δεν ξέρει τι του γίνεται! Κι η χήρα που κοιμότανε απ' έξω και άκουγε καλά την κουβέντα:
- Και ξέρετε εσείς! Τον επιστήμονα θα γελάσετε…

Στο δεύτερο μια γερόντισσα κοντεύει να...διπλαρώσει τον πρώτο αιώνα ζωής, μπορεί να 'ναι ξεδοντιάρα (φαφούτα) μα στέκει όρθια με όλες τις αισθήσεις και τις ορμές... σε επιφυλακή! Ένας δισέγγονος, διαόλου κάλτσα, μακρινός συγγενής, θέλησε να την πειράξει και της λέει:
- Γιαγιά τι θα 'θελες να σου φέρω τώρα, ένα βάζο μέλι ή ένα... γέρο;! Κι εκείνη έτοιμη... για νέες περιπέτειες:
- Ωωω, παιδάκι μου, που... δόντια για το μέλι!

Περί... τουαλέττας
Στην παλαιότερη (...πριν τη χούντα του 1967) Μάνη, σε ελάχιστα χωριά υπήρχαν... τουαλέττες, είτε σε σπίτια είτε σε καταστήματα! Παρέπεμπαν, λοιπόν, τις περισσότερες φορές τους... άμαθους ξένους επισκέπτες, στα... γειτονικά περιβόλια! Ο μπάρμπα-Γιώργης της ιστορίας μας, είχε παλιό καφενείο και συνήθως δεν άκουγε την ερώτηση που ακολουθεί, γιατί ήταν στη Μέσα Μάνη κι όσοι έφταναν εκεί... ήξεραν! Μια τουρίστρια, λοιπόν, τόνε ρωτά στα Ελληνικά:
- Σας παρακαλώ έχετε τουαλέττα; Κι εκείνος βαριά:
- Όχι κοπέλλα μου, μόνο... γκαζόζα! (άραγε δεν άκουσε καλά ή δεν ήξερε καν τι είναι η τουαλέττα;!)

Η ψήφος και... ο λόγος
«Δήμαρχος» ήθελε να γίνει στις αρχές του αιώνα μας, ένας πονηρός και εύπορος Μανιάτης - με σπουδαίο εμπορικό και παντοπωλείο στην περιοχή του, και δεν δίστασε, για να δημιουργήσει την πολυπόθητη διαφορά απ' τον αντίπαλο του, για την κατάκτηση του θώκου, ακόμη και να... δωροδοκήσει κάποιους που είχαν μεγάλη ανάγκη (δηλαδή πεινούσαν!).

Ένας απ' αυτούς, για να τον ψηφίσει... φανερά, μαζί με το σόι του, μετά από πολλά... παζάρια, εξασφάλισε προκαταβολικά ένα ολόκληρο σακί αλεύρι! Πήρε, λοιπόν, το σακί, που ποιος ξέρει πόσες μέρες θα του εξασφάλιζε ψωμί για την πολυμελή φαμίλια του, αλλά στα καφενεία και όπου αλλού, δημοσίως επαινούσε... τον αντίπαλο του άλλου! Το 'μαθε εκείνος και όταν τον συνάντησε, λάβρος του ζήτησε το λόγο της ανέντιμης συμπεριφοράς.

Ο φτωχός όμως είχε έτοιμη την απάντηση.
- Με ένα σακί αλεύρι κορώνα μου παίρνεις τους ψήφους μας... όχι όμως και το λόγο μας και τη γνώμη μας. Αυτή κάνει πολλά-πολλά σακιά! ...Κόκκαλο ο υποψήφιος δήμαρχος.

Τα... χαιρετίσματα
Για δουλειά στα ρύζια, στο Έλος - όπως πολλοί προσηλιακοί - ήταν πηγαιμένος ο νέος πατέρας, από τον Πύρριχο. Πριν λίγο καιρό (ούτε μήνα πριν) είχε αποκτήσει την κορούλα του, στον Καβάλο, και ως συνήθως την είχε ονοματίσει (στη συνείδησή του) με το όνομα της Μάνας του, Πότας (Παναγιώτας).
Ο καιρός όμως δεν ήταν καλός, και οι δυσκολίες για εξοικονόμηση των λίγων και τόσο απαραίτητων χρημάτων για τα προς το ζην της φαμελιάς, μεγάλες. Τηλεγραφεί, λοιπόν, της γυναικός του:
«Καιρός βροχερός, λεφτά λίγα, χαιρετισμούς στην Πότα»! (ο αθεόφοβος έστελνε χαιρετισμούς…στην ολίγων ημερών κόρη του).

Στο ένα καφενείο που μέχρι πριν λίγα χρόνια υπήρχε στον ιστορικό Πύρριχο (δυστυχώς τώρα δεν υπάρχει ούτε αυτό!) κάθε φορά που 'χε κακοκαιριά ή βαρυχειμωνιά κι έμπαινε κάποιος... συννεφιασμένος συγχωριανός δεν χρειαζόταν να τον ρωτήσουν για τις αιτίες της κατήφειάς του: «Καιρός βροχερός, λεφτά λίγα, χαιρετισμούς στην Πότα» έλεγαν, και το... κλίμα έφτιαχνε, προς γενικήν ευθυμίαν!


Ανέκδοτα Α' ] [ Ανέκδοτα Β' ] Ανέκδοτα Γ' ] Ανέκδοτα Δ' ] Ανέκδοτα Ε' ] Ανέκδοτα ΣΤ' ] Ανέκδοτα Ζ' ] Διδακτικές Ιστορίες Α' ] Διδακτικές Ιστορίες Β' ] Τα Κεσέμια ] Ο Γιατρός ] Ανέκδοτα Εξωχωρίου ]