Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

 

Επικοινωνία

του Γιώργου Π. Δημακόγιαννη

Ένα άλλο... τάξιμο
Τέσσερα από τα γίδια του έλειπαν στο μαντρί ένα βράδυ - μιας άλλης εποχής - κι ο αρειμάνιος 30άρης Σαμπάτης έφαγε τον τόπο να τα βρει, αλλά που... Έψαξε όπου πίστευε ότι μπορεί να «ξεδόκισαν», ρώτησε όποιον συνάντησε, αλλά επί ματαίω... Αν και δεν πολυπίστευε σε θαύματα κι αγίους κατέληξε... στην επίκληση της βοηθείας του θεού κάπως όμως παράδοξα:

- Προφήτη Λιακά μου, είπε κοιτάζοντας κατά το Σαγγιά (το βουνό - συνέχεια του Ταϋγέτου, ως το Ταίναρο) - το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, Προφήτη Λιακά μου, βοήθησε μου να βρου τα γίδια μου και του χρόνου ...θα στείλου τη (γ)καφή μου (= αδελφή) τη Δημήτρω ξυπόλυτη στη χάρη Ζου!

Πίσου και... μπρος
Μαζί ανεβαίνανε τις ανηφοριές της σκληρής ζωής, μοιραστήκανε τον πόνο και το δάκρυ μα και τις λιγοστές χαρές, στην πέτρα της Μάνης, αχώριστοι σαράντα χρόνια και βάλε ο Παντελής και η Κανέλλα, μα ήρθε άξαφνα η βαριά αρρώστια της γυναικός και αργοσβύνει στα χέρια του, αφού τα παιδιά τους είναι στην Αμερική και τον Καναδά. Κι εκείνες όμως τις δύσκολες μέρες και ώρες, ο «γέρος» 65άρης, προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρατά την 60χρονη «γριά» του, μακριά από σκέψεις μαύρες και απαλύνει τον πόνο της... Ένα πρωί του λέει και τα μάτια της τρέχανε, απαρηγόρητα:

- Δεν ήθελα κακομοίρη Παντελή μου να ζ' αφήσου πίσου μου, του 'πε.

Κι εκείνος έξυπνα βρήκε και τότε το κουράγιο, για να την κάμει να σκάσει χαμόγελο στο μαραμένο χείλι της:

- Και ποιος σου 'πε μωρή Κανέλλα πως ήθελα να πάου μπροστά ζου!

(Είναι αυτό που λένε τα ξαδέρφια μας οι Κρητικοί, «καλλιά μαύρο πουκάμισο, παρά μαύρο τζεμπέρι! ή αλλιώς, «η ζωή είναι γλυκιά»).

Υπομονή
Ακούγεται πολύ στη Μάνη, στα καφενεία και όχι μόνον, ο διάλογος:

- Τι κάνεις, μπάρμπα - τάδε;
- ...Υπομονή, παιδάκι μου!

Καλούτσικα
Από τις περασμένες δημοτικές εκλογές - λίγο... ετεροχρονισμένο, αλλά... καλό: Έκανε περιοδείες ένας εκ των υποψηφίων Δημάρχων με δυο-τρεις υποψηφίους συμβούλους του, την Κυριακή των εκλογών. Έξω από το εκλογικό τμήμα ενός χωριού συναντά τον μπάρμπα-Μιχάλη (που προεκλογικά είχε τάξει ψήφο, αλλά δεν ήταν και της... απολύτου εμπιστοσύνης!), μόλις ψηφίσαντα, και τον ερωτά:

- Μπάρμπα Μιχάλη ψήφισες... καλά;

Κι εκείνος που 'χε... λερωμένη τη φωλιά:

- Εεε, ...καλούτσικα!

Γύρισε το βλέμμα ο υποψήφιος στους δικούς του με νόημα - όλοι κατάλαβαν τι σήμαινε το... καλούτσικα!

Καινούργιες ...μίτζες
Γεράσανε μαζί, δύσκολη κι αξιοθαύμαστη πορεία δύο ολόκληρων ζωών που έγιναν μία με το γάμο τους προ ...αμνημονεύτων χρόνων. Στα στερνά όμως ήταν... όλο γκρίνια: «στρινιούνα (=μαλώνανε) σα μικρά παιδιά», όπως έλεγε ένας συγχωριανός τους, δι' ασήμαντον πάντοτε αφορμή! Ο γέρος πιο... στωικός, μονολογώντας έλεγε στη συμβία του:

- Τι περιμένεις γριά από 'δω και πέρα... Καινούργιες μίτζες (= ελαττώματα) μου φανέρουσες, κι είχες και τις... παλιές ζου!

...Τόσο βαθιά
- Ποιος σου ‘βγάλε το μάτι άνθρωπέ μου;
- Ο καφός μου! (= ο αδελφός μου) Κι ο άλλος μονολογώντας:
- Α, γι' αυτό είναι τόσο βαθιά!

Οι δεκαπέντε καφέδες
Οι παλαιότεροι καφετζήδες της Μάνης είχαν «τα δικά τους», ο καθένας την παραξενιά του.

Λέγεται για κάποιον στην Αρεόπολη, που μόλις πριν λίγες δεκαετίες, έπρεπε οι καφέδες που του παρήγγειλαν οι συγχωριανοί - πελάτες του να φτάσουν τους... δεκαπέντε (15) για να σηκωθεί και να τους φτιάξει! Ήταν δηλαδή στο «περίμενε» τόσοι άνθρωποι.


Ανέκδοτα Α' ] Ανέκδοτα Β' ] Ανέκδοτα Γ' ] Ανέκδοτα Δ' ] [ Ανέκδοτα Ε' ] Ανέκδοτα ΣΤ' ] Ανέκδοτα Ζ' ] Διδακτικές Ιστορίες Α' ] Διδακτικές Ιστορίες Β' ] Τα Κεσέμια ] Ο Γιατρός ] Ανέκδοτα Εξωχωρίου ]