Μπουλαριοί

1.Άνω Μπουλαριοί 2.Κάτω Μπουλαριοί 3.Δίπορο 4. Λιοντάκι 5. Πέπο

1.Άνω Μπουλαριοί: Το χωριό έχει 46 κ. και αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα (134 κ.) του Δήμου Οιτύλου, μαζί με τους οικισμούς Κάτω Μπουλαριοί (20 κ.), Βαθιά (40 κ.), Γιάλια (14 κ.), Λεοντάκης (ή Λιοντάκι 14 κ.) και Πέπο (12 κ.)

Παραδοσιακό χωριό που αποτελούσε κοινότητα μαζί με τον οικισμό Γιάλια, που ήταν το επίνειό του. Στη θέση «Πυργάκια» υπάρχει μεγαλιθικού τύπου οικισμός και ο Σωτήρας του 18^ου αιώνα με εξωτερικές αγιογραφίες.

Οι Μπουλαριοί, είτε διατηρούν το όνομα της αρχαίας Ιππόλας «Ιππολάριοι = Μπουλαριοί», είτε το έλαβαν από τη λέξη «μπολιάρηδες – εμβολάριοι - επαίτες.

Αναφέρονται στο υπόμνημα που έστειλαν οι Μανιάτες στο Δούκα του Νεβέρ, το 1600. Υπάρχουν αρκετές ερειπωμένες εκκλησίες και οι πύργοι του Ανεμοδουρά, που είναι ο αρχαιότερος της Μάνης κτισμένος από ξερολιθιά το 17^ο αιώνα, ο πανύψηλος και ωραίος πύργος των Μαντουβαλαίων και πολλά πυργόσπιτα Μαντουβαλαίων, Γερακαριάνων κλπ.

Πύργος Μαντουβαλιάνων
Ηλιοβασίλεμα από τους Μπουλαριούς

2.Κάτω Μπουλαριοί: Παρατηρούμε αριστοτεχνικά διατεταγμένα μεγαλουργήματα και χαρακτηριστικά κτίσματα, όπως ο πύργος Θεοδωρακάκη και οι παλιές εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου με αγιογραφίες του 13^ου αιώνα και του Αγίου Πέτρου (18^ου αι.) παλιό μοναστήρι με νεώτερο καμπαναριό και υπόγεια κατακόμβη.

Στη θέση «Κουνιά», πάνω από τον όρμο Γιαλιά που ήταν το επίνειό τους, υπάρχει παλαιομανιάτικος οικισμός, όπου όπως λέγεται εκεί πήγαιναν οι λεπροί, ενώ κοντά είναι η ερειπωμένη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής (8^ου αι.).

Πύργος Φραγκόγιαννη

3.Δίπορο: Μικρό χωριό με γραφικούς μανιάτικους πύργους, όπως των Μαντουβαλιάνων και των Φραγκογιανιάνων και παλιές βυζαντινές εκκλησίες, με πιο αξιόλογες του Άη Γιάννη (8^ου αι.), Αγίου Παντελεήμονα (10^ου αι.) με τοιχογραφίες διαφόρων εποχών και τη μοναστηριακή εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα (1792). Πάνω από το Δίπορο είναι οι οικισμοί Μουντανίστικα, Λιοντάκι και Πέπο.

Στο Δίπορο βρίσκεται ο Άη Στράτηγος, ένας από τους εντυπωσιακότερους ναούς της Μάνης, πραγματικό αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Είναι του 11^ου αιώνα, σταυροειδής με οκταγωνικό τρούλο, διπλό πλίθινο αψίδωμα, κιονόσχημο καμπαναριό και σπάνιες αγιογραφίες, του 12^ου κυρίως αιώνα.

4. Λιοντάκι: Τα λίγα πυργόσπιτα των Ψιτσιρικιάνων και Γουνελιάνων στου Λιοντάκι, ορθώνονται στην κορφή του λόφου προβάλλοντας σαν στήθος Λιονταριού, που βλέπει προς δυτικά, μέσα από το φαράγγι του Διπόρου, το Κατωπάγκι και νοτιοδυτικά το απέραντο πέλαγος. Ένας πολεμόπυργος και λίγα σπίτια που τα τελευταία χρόνια επισκευάζονται, συνθέτουν την όμορφη εικόνα του χωριού. Αποτελεί την αφετηρία για μια ευχάριστη πεζοπορική διαδρομή προς Πέπο και Δίπορο.

5. Πέπο: Κλεισμένο γύρω-γύρω από τα βουνά με μόνη ανοιχτή διάβαση από το Δίπορο, απομονωμένο με την μοναστηριακή εκκλησία της Παναγίας του 10^ου αιώνα, καλλιέργησε παλαιότερα με πολύ φροντίδα τη λίγη γη και τα τριγύρω βουνά του. Τα λίγα εγκαταλελειμμένα σπίτια, 10 περίπου, αναπαλαιώνονται τελευταία και οι συχνές επισκέψεις των αποδήμων (Τσατσαρουναίων) ξαναδίνουν ζωή στη περιοχή. Το περίφημο μονοπάτι Δίπορο – Πέπο – Λιοντάκι, θεωρείται μαζί με το μονοπάτι Σταυρί – Αγία Κυριακή – Τηγάνι, από τα πιο φημισμένα και επισκέψιμα από τους περιπατητές.

Παναγία

Παναγία

Πέπο

Πυργόσπιτο

Πεζοπορικη διαδρομή Μουντανίστικα - Λιοντάκι - Πέπο - Δίπορο

[ Μετονομασίες ] [ Αρεόπολη ] [ Άλικα ] [ Βάθεια ] [ Βαχός ] [ Γέρμα ] [ Γερολιμένας ] [ Δρύαλος ] [ Καρέα ] [ Κελεφάς ] [ Κοίτα ] [ Κούνος ] [ Κρυονέρι ] [ Μίνα ] [ Μπουλαριοί ] [ Νέο Οίτυλο ] [ Οίτυλο ] [ Πύργος Διρού ] [ Τσικαλλιά ]