Στον επισκέπτη της Μάνης

Ξένε που ήρθες για να δεις από κοντά τη Μάνη
κι η άγρια της ομορφιά εντύπωση σου κάνει,
βλέπεις την εξωτερική, την άφταστη μορφή της.
Για να τη μάθεις φρόντισε να μπεις μες στην ψυχή της.

Δεν είναι μόνο τ' όμορφο ξεχωριστό τοπίο
όπου η φύση απλόχερα του 'δωσε μεγαλείο,
δεν είναι η απλότητα που δίνει γοητεία,
τα κάστρα και τα άλλα της πανάρχαια μνημεία.

Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που 'χουν μεγαλοσύνη,
φιλοξενία, σεβασμό, αγάπη, ντομπροσύνη,
ούτε το κλίμα τ' όμορφο κι η απόλυτ' ηρεμία
που διώχνουν από την ψυχή κάθε μελαγχολία.

Δεν είναι οι ακρογιαλιές κι η ασύλληπτη ομορφιά τους
με τα γαλάζια τους νερά τα πεντακάθαρα τους,
ούτε οι πύργοι οι ψηλοί ούτε τα σπήλαια της.
Αυτά την εξωτερική κοσμούνε ομορφιά της.

Η εσωτερική ομορφιά και η όλη λεβεντιά της
είναι η ιστορία της, τα κατορθώματα της.
Είναι η ψυχή η άφθαρτη που χρόνος δεν αγγίζει
και μένει αναλλοίωτη να παραδειγματίζει.

Άνθρωποι πάνε κι έρχονται, χάνονται, λησμονιούνται,
μόνο τα κατορθώματα ποτέ τους δεν ξεχνιούνται.
Και τέτοια κατορθώματα ο νους σου δεν τα βάνει
τόσο μεγάλα που η μικρή περιοχή έχει κάνει.

Αυτά τα βράχια που πατάς, το λιγοστό της χώμα,
ηρώων και ημίθεων έχουνε γίνει στρώμα.
Στάσου, αφουγκράσου μια στιγμή, θ' ακούσεις μελωδία,
τραγούδι ασταμάτητο που λέει η ελευθερία.

Οσφρήσου, για να αισθανθείς τ' άρωμα απ' το λιβάνι
και μύρο απ' τ' αμάραντο της δόξας το στεφάνι.
Τότε θα νιώσεις την ψυχή μέσα σου ν' αγαλλιάζει,
που η λαμπρή της η θωριά και σένα αγκαλιάζει.

Μέσα στα βάθη της καρδιάς θα την τοποθετήσεις
κι ανείπωτη θα 'χεις χαρά που 'ρθες να τη γνωρίσεις.
Κι όταν με το καλό βρεθείς στον τόπο το δικό σου,
μετάδωσε στους φίλους σου τον ενθουσιασμό σου.