Κεντρική σελίδα
Επάνω

 

Από το βάθος του χρόνου

Του Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω Σταύρου Πετροπουλάκου

Πριν από τριακόσια τριάντα χρόνια επισκέφθηκε τη Μάνη, ως περιηγητής, ο τούρκος Ελβιά Τσελεμπί. Κατέγραψε τις εντυπώσεις του, οι οποίες εκδόθηκαν πρόσφατα (1999) από τις εκδόσεις «ΕΚΑΤΗ» με τον τίτλο: «ΕΒΛΙΑ ΤΣΕΛΕΜΠΙ - ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1668-1671)» σε μετάφραση Δημήτρη Λούμη. Μεταξύ των χωριών της Μάνης, που επισκέφθηκε ο Τσελεμπί συγκαταλέγεται και ο Βαχός. Κάνω ιδιαίτερη μνεία σ' αυτόν όχι γιατί είναι το χωριό μου, αλλά γιατί ιδιαίτερη είναι και η μεταχείριση που του επεφύλαξε ο παραπάνω περιηγητής. Έτσι ενώ σε χωριά όπως η Τσίμοβα (Αρεόπολη), η Καρέα, η Κελεφά, η Καρυούπολη και άλλα, αφιερώνει από 4 μέχρι 10 αράδες στον Βαχό αφιερώνει σχεδόν δύο σελίδες. Και το πιο σημαντικό, ενώ για τ' άλλα χωριά βρίσκει και κάποια καλή λέξη, για τους τότε Βαχιώτες χρησιμοποιεί ακραία υβριστικούς χαρακτηρισμούς, που λόγω της κραυγαλέας υπερβολής τους οδηγούν στη σκέψη, πως στον Βαχό δεν θα του επεφύλαξαν ιδιαίτερα θερμή (!) υποδοχή. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος αντιγράφω από το βιβλίο του Τσελεμπί:

«Μισή ώρα ανατολικά των προηγουμένων δύο χωριών (Τσίμοβα, Καρέα) βρίσκεται το χωριό Βαχός, που θεωρείται σύνορο της Μέσα Μάνης. Αποτελείται από εκατό σπίτια χωρίς αμπέλια και περιβόλια και προσφέρει τριακόσιους ένοπλους άπιστους. Οι κάτοικοι του χωριού μεταφέρουν με τους τουρβάδες τους χώμα από τα γύρω χωριά, για να φυτέψουν α' αυτό καλαμπόκι για το ψωμί που τρώνε. Το κλέβουν αυτό το χώμα. Είναι μαυριδεροί, κοντοί, με μεγάλο κεφάλι, στρογγυλά μάτια, με φωνή σαν του μολοσσού, πεταχτά αυτιά, πυκνά μαλλιά, πλατιούς ώμους, λεπτό κορμό, λιγνά μπούτια, πλατιές πατούσες και πηδούν από βράχο σε βράχο σαν τους ψύλλους. Έχουν την χριστιανική πίστη, όμως δεν ενδιαφέρονται γι' αυτήν. Όσοι ζουν γύρω από τη Μάνη σκιάζονται όταν βλέπουν τα μούτρα αυτωνών και των παιδιών τους. ...Τρώνε ακόμα και τις μέδουσες που δεν έχουν σταγόνα αίμα, ενώ πίνουν το αίμα των προβάτων, των κατσικιών και των άλλων ζώων σαν να 'ναι νερό. Αν συναντήσουν ανθρώπους από την Έξω Μάνη πίνουν κι αυτωνών το αίμα...».

Είναι βέβαια πασίγνωστο πως ο Βαχός είχε πάντα και χώμα και αμπέλια και περιβόλια, ενώ οι χαρακτηρισμοί του Τσελεμπί για τους Βαχιώτες μόνο από τον τυφλό φανατισμό φανατικού εχθρού μπορεί να δικαιολογηθούν.

Πάντως ανάμεσα από τις ολοφάνερες ανακρίβειες του Τσελεμπί μπορούμε να διακρίνουμε στοιχεία, που συμβάλλουν στην διακρίβωση της ιστορικής αλήθειας και στην κατανόηση των συνθηκών διαβίωσης της εποχής εκείνης. Έτσι επιβεβαιώνεται πως πάντοτε η ζωή στη Μάνη ήταν διαρκής αγώνας. Πως οι Μανιάτες ούτε στιγμή έπαυσαν να παρενοχλούν τους Τούρκους, «...έρχονται στο κάστρο μας, στον Πασαβά και κάνουν πόλεμο με τους γαζήδες(1)...» γράφει παρακάτω ο Τσελεμπί.

Αν σκεφτούμε πως οι παραπάνω γραμμές γράφτηκαν από τον τούρκο περιηγητή 150 χρόνια πριν από την κήρυξη της επανάστασης του 1821 εύκολα συμπεραίνουμε, και απ' αυτές, πως στη Μάνη δεν έσβησε ποτέ η ιερή φλόγα του Ελληνισμού από την εποχή της Σπάρτης. Ήταν και παραμένει πυρ αείζωον και ζωοποιόν.

1.Γαζής: Αραβική λέξη που σημαίνει «αγωνιστής εναντίον των απίστων».


Μανιάτικα Επώνυμα ] Μέγας Ναπολέων ] Διασπορά Μανιατών ] Ταίναρον 1... ] Ταίναρον 2... ] Καταγωγή Βενιζέλου 1 ] Αρχαιότητες... ] Καταγωγή Βενιζέλου 2 ] Σπήλαια Διρού 1 ] Αρεόπολη-Μελέτη 1 ] Οι Μανιάτες ] Ο Αρός ] Αρεόπολη-Μελέτη 2 ] Σπήλαια Διρού 2 ] Αλλόφυλοι στη Μάνη ] Ανάπτυξη Δήμων ] Ετυμολογία ονομάτων ] Κότρωνας ] Ξαρμάτωμα ] Νόστιμον Ήμαρ ] Αληθινή Ιστορία Διρού ] Η Ψυχή της Μάνης ] Ταινάριος άνθρωπος ] 590 τραγούδια ] Η Μάνη στο ΙΝΤΕΡΝΕΤ ] [ Από το βάθος... ] Η μάνα μας... ] Μάνη και Καλαμάτα ] Νομός Μάνης ]