|
Στράγγα: βρεγμένος. Είμαι στράγγα = έχω βραχεί Τσούπλα: πολύ βρεγμένος, μούσκεμα Πέρα – περού: πεσμένος από την μια μεριά ως την άλλη Ξεστρούλης: ο γουρλομάτης. Ξεστρουλώνω τα μάτια = γουρλώνω τα μάτια. Μονιφοριακός: ο αλλόκοτος, ο ασυνήθιστος στις ιδέες, στα λόγια και στις κινήσεις. Σχεδόν ο ακατανόητος ή και τρελός. Εμπαχέρι: εδώ μπροστά μας, πλησίον, μέσα στα χέρια μας. Απ' αλαργάρου: Από μακριά. Χρησιμοποιείται και στο πήδημα με φόρα. Του κόντου: Από κοντά. Στο πήδημα χωρίς φόρα. Τ' αψήλου: Προς τα πάνω. Ρίχνω πέτρα προς τα πάνω. Εις ύψος. Στάκα: Σταμάτα, στάσου. Κρούω: Χτυπώ, πελεκώ, βαράω. Ξέσκουρα: Επιφανειακά, ξώδερμα. Λέμε τον ηύρε η σφαίρα ξέσκουρα ή λαβώθηκε ξέσκουρα. Αναχαράζει: Ξαναμασάει την τροφή του, αφού την επαναφέρει στο στόμα από το στομάχι, όπως τα μηρυκαστικά. Μηρυκάζει. Αναπαρώθηκε: Έπεσε ξερός. Έμεινε στο τόπο. Τούρλωσε: Ψήλωσε το λαιμό του. Υπερηφανεύτηκε. Τις παρακάτω λέξεις μας έστειλε η συμπατριώτισσα και φίλη της ιστοσελίδας, Αθηνά Η. Κοτσόβολου ( a-kotsov@otenet.gr) από τα Ιωάννινα όπου διαμένει.Για λέξεις μανιάτικες θυμάμαι ελάχιστες από τη γιαγιά μου, που ’λεγε πως αφήσαμε την πόρτα "μπαούρδα" (ορθάνοιχτη) πως κρύωνε και ζητούσε την "μπόλκα" της (κάτι σαν σάλι) και έβλεπε κακά όνειρα, πως "φουρτσίστη" (φουρκίστηκε, πνίγηκε με το σκοινί) η κατσίκα της. Ή άλλους γεροντότερους ή και νεώτερους που φώναζαν "κακοχροναμηνέχετε" ως μια λέξη μια ολόκληρη φράση. Λυπάμαι που δεν μπορώ να βοηθήσω πολύ, λείπω από την Παλιόχωρα από τα 17 μου και τώρα βρίσκομαι αρκετά μακριά (στα Ιωάννινα ) για να μπορώ να ψάξω. Αν όμως βρω κάτι θα σας ενημερώσω. Καλή συνέχεια. |
