Κεντρική σελίδα
Επάνω

 

ΣΠΗΛΑΙΑ ΔΙΡΟΥ: ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΑ ΕΚΑΝΑΝ ΓΝΩΣΤΑ

ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΣ

Του Σαμπάτη Σαμπατακάκη

Κύριε διευθυντά με εξένισε ιδιαιτέρως ο τίτλος του δημοσιεύματος σας στο φύλλο της εφημερίδας σας Φωνή της Μάνης, "αυτόπτης μάρτυς"1 και την μαρτυρία του κανείς μεν δεν αμφισβήτησε δεδομένου ότι το σπήλαιο ήταν γνωστό από πάντοτε, αλλά σαν μια τρύπα 70 (εβδομήντα) περίπου μέτρων που κατέληγε σε ένα θόλο στον οποίο περνούσε ένας ποταμός αυτό ήταν όλο. Και όποιος έφθανε ως εκεί χάραζε το όνομά του και επέστρεφε από την ίδια τρύπα.

Κανένας πριν από το 1958 δεν είπε ή έγραψε ποτέ κάτι για την τουριστική αξία που μπορεί να είχε αυτό το σπήλαιο. Παίρνω λοιπόν το λόγο και συμπληρώνω τα γραφόμενα από τον αγαπητό μου Γιώργο Θεοδωρακάκο και θα προσπαθήσω να αποκαταστήσω την αλήθεια σχετικά με την ιστορία του σπηλαίου Βληχάδα του Διρού. Θα προσπαθήσω να θυμίσω ορισμένα περιστατικά της εποχής εκείνης.

Όλοι οι πριν από εμάς μπαίνανε στο σπήλαιο γιατί έρεπαν προς την περιπέτεια. Και επειδή κάποτε τα πράγματα θα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους σας λέγω τα εξής:

Ουδέποτε είπαμε ότι ανακαλύψαμε το σπήλαιο Βληχάδα εμείς και εννοώ όλη την παρέα, εγώ, Γιώργος Θεοδωρακάκος, Μαυροειδάκος Σούλης (Αθανάσιος) Κοιλακίδης Γιωργάκης και Μίμης Καλαποθάκης Σπύρος, Ανδρεάκος Κωρής και κοντά σε μας σποραδικά κάποιος Γερασιμάκος κάποιος αστυνομικός και ο Πέτρος Μπραϊμης.

Ξέραμε ότι πολλοί έχουν μπει πριν από εμάς στο σπήλαιο όμως κανένας δεν μπόρεσε να βγάλει την εικόνα του προς τα έξω και να δώσει στον κόσμο να καταλάβει την αξία για την περιοχή ή καλύτερα για το νομό και την Ελλάδα ολόκληρη. Πράγμα που κάναμε εμείς, γράφοντας τις εντυπώσεις μας μετά από κάθε είσοδό μας στην εφημεριδούλα Μανιάτικα Νέα που εξέδιδε μετά τον αείμνηστο Ιωάννη Φραντζισκάκη, ο Γιώργος ο Θεοδωρακάκος.

Θα ήταν παράλειψη εάν δεν αναφέραμε την ουσιώδη συμμετοχή στην παρέα μας του φίλου Σούλη Μαυροειδάκου, γιου του μπάρμπα Κώστα που με τις διηγήσεις του προκάλεσε τη φαντασία μας για να αποφασίσουμε την εξερεύνηση της Βληχάδας.

Θα θυμίσω στον φίλο Γιώργο Θεοδωρακάκο ότι η πραγματική εξερεύνηση πραγματοποιήθηκε όταν την τρίτη φορά πήραμε μαζί μας δύο σαμπρέλες μεγάλου φορτηγού αυτοκινήτου που μας δάνεισε ο φίλος Γιώργος Κορωναίος και δύο κρεβατοσανίδες με τις οποίες φτιάξαμε σχεδία που την χρησιμοποιήσαμε για το διάπλουν του υπόγειου ποταμού. Με αυτή τη σχεδία από το τελευταίο σημείο του χερσαίου γνωστού έως τότε τμήματος στο οποίον υπήρχε χαραγμένο το όνομα Π. Τσαούτος 1910, περάσαμε απέναντι. Από εκεί και πέρα άρχισε το θαύμα του παρθένου σπηλαίου στο οποίο για πρώτη φορά πατούσε άνθρωπος.

Την επομένη φορά όταν κοντά μας είχαμε και τον ολλανδό δημοσιογράφο FRANS VAN NASEL, συνεχίζοντας την εξερεύνηση μας στο έως τότε παρθένο τμήμα του σπηλαίου, και σε αρκετά μεγάλο βάθος, σταματήσαμε μπροστά σε μία κουρτίνα από σταλακτίτες από την οποία δεν μπορούσαμε να περάσουμε.

Με τη βοήθεια των LUX που είχαμε για φωτισμό αυτή τη φορά διακρίναμε την επόμενη αίθουσα όπου δεν την επισκεφθήκαμε γιατί για να περάσουμε έπρεπε να ανοίξουμε δίοδο καταστρέφοντας αυτή την υπέροχη κρυστάλλινη κουρτίνα.

Στην επόμενη φάση όταν ο ολλανδός δημοσιογράφος έγραψε ένα ολοσέλιδο οδοιπορικό για τη Μάνη στην ολλανδική εφημερίδα NIEUWE ROTTERDAMSE COURANT της 12ης Απριλίου του 1958 εις ανύποπτο δηλ. χρόνο στον οποίο έκανε λόγο για αυτό το κρυφό κρυστάλλινο παλάτι της Μάνης το υπουργείο πολιτισμού .... χρηματοδότησε την εξερεύνηση και χαρτογράφηση του σπηλαίου από το ζεύγος Πετροχείλου επιδοτώντας τους με 5.000 δρχ.

Σε άλλη περίπτωση και πριν αρχίσουν τις εργασίες οι Πετρόχειλοι, με την εφημερίδα στο χέρι παρουσιάσθηκαν δύο νέες κοπέλες από την Ολλανδία, των οποίων την ιδιότητα δεν γνωρίζω, στον τότε διοικητή του Αστυνομικού τμήματος μοίραρχο της χωροφυλακής κον Κοκκίνη, ο οποίος με φώναξε και με παρακάλεσε να βοηθήσω τις κοπέλες να επισκεφθούν το σπήλαιο. Πράγματι και με τη συμμετοχή του ίδιου του διοικητή του τμήματος, ο οποίος μας συνόδεψε έως την είσοδο του σπηλαίου και παρέμεινε φρουρός εκεί για την ασφάλεια μας, μπήκαμε και ξεναγήσαμε τις δύο ξένες.

Μετά την χαρτογράφηση από τους Πετρόχειλους και επειδή επιθυμία μας ήταν να βγει η εικόνα του σπηλαίου προς τα έξω βοηθήσαμε τον σκηνοθέτη Ηλία Μαχαίρα να γυρίσει ορισμένες σκηνές του έργου που γύριζε τότε στη Μάνη με την ..... Παπούλια πρωταγωνίστρια, με τίτλο Η ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ.

Την ιστορία δηλαδή της κόρης του Δόγη της Βενετίας που εγκατέλειψε το πλοίο κατ' εντολήν του στους βράχους της Μάνης όπως ομολογεί ο θρύλος.

Σημειώνω ότι τις εντυπώσεις μας περιέγραφε γλαφυρότατα ο φίλος Γιώργος Θεοδωρακάκος, στην εφημερίδα Μανιάτικα Νέα, αλλά της οποίας δεν περισώσαμε δυστυχώς. Κρατώ όμως την ολλανδική εφημερίδα την οποία ο κ. HASEL είχε την καλοσύνη να μου στείλει.

Σας λέμε για άλλη μια φορά εμείς (η παρέα μας) δεν ανακαλύψαμε την Βληχάδα. Την αποκαλύψαμε όμως - αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Ευχαριστώ
Σαμπάτης Σαμπατακάκης

1 Αυτόπτης μάρτυς που; τι; μήπως ότι πριν από εμάς μπήκαν στη βληχάδα όλοι; μα δεν αμφισβητήθηκε από κενέναν. Εδώ και διακόσια (;) ή και παραπάνω χρόνια έμπαιναν και έβγαιναν άνθρωποι


Πολεοδομία Γυθείου ] Γεροντική ] Ανεμογεννήτριες ] Εφορεία Βυζ. Αρχ. ] Οι Βράχοι της Μάνης ] Η Γεροντική ] Έθιμο χοιροσφαγίας ] Βραχοσκεπές ] Το Δίκαιο στη Μάνη ] Πολεοδομία Γυθείου ] Άνοιξη στη Μάνη ] Στεγαστικά δάνεια ] Οπτασία ή όραμα ] Ο Πρόεδρος ] Μανιάτικες Αναμνήσεις ] Εκδήλωση ] Μανιάτες Χριστιανοί ] Διαφύλαξη Αρχ/κής ] Μετεωροστάθεια ] Βουλή ] Στεγαστικά Δάνεια ] Αθλητικά ] Εν όψει εκλογών ] Μαύρες σελίδες... ] Δίκη εφημερίδας ] Οι Νίκες του Αγώνα ] Λογοτεχνία...Μνήμης ] [ Σπήλαια ] Π. Καλονάρος ] Αλ. Κουμουνδούρος ] Προστασία Καταναλωτών ] Συλλογικά ] Δράσεις Συλλόγων ] Κιππούλα ] Οι Πολεμόπυργοι ] Βλυχάδα ] Απόφαση ΒΟΜΒΑ... ]