Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

Επικοινωνία

Παιχνίδι: η σοβαρότερη απασχόληση του ανθρώπου

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΥ

Μπαίνω στις «Νέες Μορφές» και μου κόβεται η ανάσα από την ομορφιά των πολύ μικρών τοπίων του Ηλία Δεκουλάκου, με τις αναφορές τους στην Αθήνα. Είναι έργα δουλεμένα από το 1993 μέχρι το 1998, έτος θανάτου του καλλιτέχνη, που ομνύουν στη ζωγραφική έκφραση.

Ολοκληρώνουν τη δουλειά του Δεκουλάκου που είχαμε δει το 1992 στο χώρο του Μιχαλαριά με τον τίτλο «Μάνη», μεγάλων διαστάσεων άγρια και γλυκά τοπία με τις πλατιές σίγουρες πινελιές απόλυτα ελεγχόμενες. Πώς το μεγάλο γίνεται μικρό και κάτω από ποιους όρους;

Να μιλήσουμε για απόσταγμα; Ναι, θα μπορούσε να είναι κάτι σαν το κρασί που υφίσταται τις διεργασίες του χρόνου, γίνεται πολύτιμο και συγκινεί ήσυχα και εσωτερικά σε ένα έξοχο παλιό κρύσταλλο σε ελάχιστη ποσότητα. Μπορούμε να τοποθετούμε στο χρόνο τα παλαιότερα έργα του Δεκουλάκου, εκείνα της εποχής της δικτατορίας στον τόπο μας και τη συνέχειά τους που κατοχυρώνουν το ζωγράφο ως έναν από τους καλλιτέχνες που κάνουν τομή στα ελληνικά πράγματα, στη δεκαετία 1970.

Τα μικρά τοπία των Αθηνών, αντιθέτως, δεν έχουν χρόνο. Θα μπορούσαν να είχαν γίνει πριν από 50 χρόνια, μπορούν να γίνουν και ύστερα από 50 χρόνια.
Και αυτό είναι το προνόμιο της καλής ζωγραφικής.

Ο Ηλίας Δεκουλάκος φαίνεται ότι πολύ τη χάρηκε αυτή τη διαδικασία, γι' αυτό και στις σημειώσεις του μιλά για τη ζωγραφική ως την καλύτερη ευκαιρία για να παίζει σε όλη του ζωή, αφού το παιχνίδι είναι η σοβαρότερη απασχόληση του ανθρώπου. Βαθιά κουβέντα αυτή, μόνο να λεχθεί από πολύ σοβαρό άνθρωπο και ακόμη σοβαρότερο καλλιτέχνη.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/12/2002

 

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΔΕΚΟΥΛΑΚΟΥ
‘‘ΤΑ ΤΟΠΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ’’

Στις 3 Δεκεμβρίου 2002 και ώρα 7:00μ.μ. έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης του Ηλία Δεκουλάκου «Τα Tοπία των Αθηνών», στην αίθουσα τέχνης Νέες Μορφές (Βαλαωρίτου9Α, Αθήνα). Στον κατάλογο της έκθεσης περιλαμβάνονται και ορισμένα από τα κείμενα του ίδιου του ζωγράφου, σχετικά με την τοποθέτησή του απέναντι σε Κοινωνικά Πολιτικά και Αισθητικά θέματα:

Η Μάνη, η Ακρόπολις των Αθηνών, ο Λόφος του Λυκαβηττού, εξακολουθούν να υπάρχουν. Πώς υπάρχουν όμως και τι αντιπροσωπεύουν για μένα (ίσως και για πολλούς άλλους) σήμερα;

"Μάνη" - "Αθήναι". Μέσω αυτών των δύο Ελληνικών περιοχών προσπάθησα να εκφρασθώ ζωγραφικά τα τελευταία χρόνια. Τις μεταχειρίστηκα σαν εργαλεία, αλλά και γιατί με έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα ως βιωματικά εγγράμματα.

Ολόκληρη η γεωγραφική έκταση της Ελλάδος ήταν μνημείο πολυποίκιλου φυσικού κάλλους (μορφολογικού και κλιματικού), που μέσα στο σώμα του φύονταν και αναπτύσσονταν άλλα μνημεία, λαϊκής και λόγιας αισθητικής. "Οίδα", θυμάμαι καλά και νοσταλγώ. Έζησα την καταστροφή της Αθήνας και της Αττικής με πλήρη επίγνωση του διαπραττόμενου εγκλήματος. Ήδη έχει αρχίσει η καταστροφή της Μάνης (ελπίζω ότι αυτό θα αποφύγω να το ζήσω). Τα νησιά έχουν υποκύψει. Η Ελλάδα ολόκληρη παραδίδεται στον ολοκληρωτισμό της χυδαίας ανάπτυξης δια της ανάπτυξης της χυδαιότητας.

Τα μνημεία των "Αθηνών" είναι η άλλη πλευρά της "Μάνης". Το άλλο "προφίλ" του ίδιου συναισθηματικού μου αντικειμένου.

Η βεντέτα της Μάνης μυθοποιημένο ηθικό παρελθόν. Η Μάνη ακόμη παρόν.

Η βεντέτα της Αθήνας, παρόν χωρίς ηθικό παρελθόν. Η Αθήνα χωρίς παρόν, χωρίς παρελθόν, χωρίς μέλλον.

Ζω στη "Μάνη" και περπατάω στα μνημεία των "Αθηνών"

Η διάρκεια της έκθεσης ήταν από 3 Δεκεμβρίου 2002 έως 5 Ιανουαρίου 2003.


Αινείας Τίτος ] Αλέπης Κούλης ] Ανεμοδουράς Στέλιος ] Αραπάκης Πέτρος ] Βαγιακάκος Δικαίος ] Γεννηματάς Γιώργος ] Δασκαλάκης Απ. ] [ Δεκουλάκος Ηλίας ] Κολόζης Γιώργος ] Κουγέας Σωκράτης ] Κουκουλές Φαίδων ] Κουτσιλιέρης Ανάργυρος ] Ξεπαπαδάκος Αντώνης ] Πασαγιάννης Κώστας ] Πασαγιάννης Σπήλιος ] Πολίτης Νικόλαος ] Σερεμετάκη Νάντια ] Σκαλκέας Γρηγόρης ] Σκοπετέας Σταύρος ] Ταβουλαρέας Γιάννης ] Τσιμικάλη Πιπίνα ] Φτέρης Γεώργιος ] Ψαρρέας Ιωάννης ]