Αρχική Ιστορία Δήμοι - Χωριά Ήθη - Έθιμα Μοιρολόγια Ποίηση Απόδημοι Αρχιτεκτονική
Εκκλησίες Κάστρα Ταΰγετος Χλωρίδα Πανίδα Σπήλαια Προϊόντα Άρωμα Μάνης
Δημιουργοί Απόψεις Εκδρομές Σύλλογοι Σύνδεσμοι Wallpaper Περιεχόμενα Βιβλιογραφία

 

Προηγούμενη

Επικοινωνία

Βαγιακάκος Δικαίος

Πρόκειται ίσως για τον τελευταίο εν ζωή μεγάλο μελετητή της Μάνης της προπολεμικής γενιάς. Έναν φιλόλογο που ανάλωσε όλη την ζωή του στην συλλογή στοιχείων, στην μελέτη και δημοσίευση επί μέρους θεμάτων για τη Μάνη και τους Μανιάτες της διασποράς (Ιδιαίτερα τους Μανιάτες της Κορσικής). Ένας άνθρωπος πού είναι μνημείο της φιλολογικής πορείας της Μάνης από τον μεσοπόλεμο μέχρι σήμερα, όχι μόνο σαν μελετητής, αλλά και σαν μοναδική επιβίωση του παλαιού γνήσιου λόγιου Μανιάτη, με τις διαλεκτικά αδιάλλακτες συντηρητικές αρχές του, με το άτεγκτο ήθος του, με την χαλκέντερη ερευνητικότητά του, την καταπιεσμένη και απόκρυφη ευαισθησία του, το σκληρό χιούμορ του, τις δίκαιες παραξενιές του.

Γεννημένος το 1917 στη Κοίτα, τελείωσε το Γυμνάσιο Αρεόπολης και στη συνέχεια την Φιλοσοφική Αθηνών (1937). Υπηρέτησε απ' το 1938 και συνέχισε με την στράτευση στην Αλβανία στον πόλεμο του '40.

Για λίγο (στην Κατοχή) εργάστηκε στην Ιδιωτική εκπαίδευση. Στρατεύτηκε και μετά την Κατοχή για ένα χρόνο, αλλά έμεινε στην Αθήνα στο Φρουραρχείο. Με καθηγητές όπως ο Σ. Κουγέας λογικό ήταν να στραφεί στην μελέτη της Ιστορίας και γλωσσολογίας της Μάνης.

Συλλέγοντας γλωσσικό υλικό από τη Μάνη ήδη από το 1936, επεράτωσε την πρώτη του μελέτη το 1944, η οποία είναι και η διδακτορική του διατριβή, με τίτλο «Συνίζησις και επένθεσις εν τω γλωσσικώ ιδιώματ της Μάνης», που το εξέδωσε το 1954. Έκανε μεταπτυχιακή Γλωσσολογία στη Σορβόννη (1951). Διορίστηκε στο « Ιστορικό Λεξικό Ε. Γ.» της Ακαδημίας Αθηνών το 1945 και από το 1953 ανέλαβε σαν διευθύνων ως το 1967, όπου έγινε διευθυντής ως το 1980 πού συνταξιοδοτήθηκε. Εργάστηκε με αληθινό ζήλο στο « Ιστορικό Λεξικό». Σκληρά υπηρεσιακός, αλλά και με αυταπάρνηση εργαζόμενος ο ίδιος, δεν άφηνε χρόνο ελεύθερο, αφού τον διέθετε σε εργασία, οργάνωση ή συμμετοχή σε συνέδρια, αποστολές, ανακοινώσεις και άρθρα. Οι τίτλοι των ανακοινώσεών του αυτών αποτελούν ένα μακρύ κατάλογο. Από μονοσέλιδα άρθρα (π.χ. στην «Ιστορία Εικονογραφημένη» του Παπύρου» έως πολυσέλιδες μελέτες. Το βάρος το έχουν οι γλωσσολογικές ανακοινώσεις, που ξεπερνούν τις διακόσιες και έχουν πλατύ φάσμα θεμάτων.

Πάνω από 25 αφορούν τη Μάνη. Το σύνολο των εργασιών του ξεπερνούν τις 380. Ανάμεσά τους 9 λαογραφικά μελετήματα (όλα για τη Μάνη) και 43 Ιστορικά (30 για τη Μάνη). Το μεγάλο βάρος του έργου του μετατοπίζεται και στην μελέτη των Μανιατών της Κορσικής, καθώς επίσης η σημαντική και επίμοχθη πολύτομη έκδοση των επετηρίδων «Λαχωνικαί Σπουδαί», που από το 1972 ως σήμερα ανελλιπώς εκδίδει, σαν πεπραγμένα της «Εταιρείας Λαχωνικών Σπουδών» που ίδρυσε ο ίδιος το 1971.

Στους τόμους αυτούς συνεργάστηκαν διάφοροι μελετητές, που ασχολήθηκαν με τη Λακωνία και τη Μάνη ειδικότερα, αλλά όλο το βάρος της επιμέλειας είχε πάντοτε ο Δ. Βαγιακάκος.

Από την πρώτη δημοσιευθείσα εργασία του «Αποικία Μανιατών» 1949, μέχρι σήμερα ξεχωρίζουν οι εργασίες: «Συμβολή περί Νίκλων - Νικλιάνων» 1949, «Μελισσηνοί και Κοντόσταβλοι εκ Μάνης εις Ζάχυνθον», «Σχέσεις Ζακύνθου - Μάνης» 1953, «Δομέστικος... Δεμέστιχας κλπ.» 1955, «Μεσαιωνικά Τοπωνύμια εκ Μάνης» 1961, «Ιμπραήμ εναντίον της Μάνης» 1961, «Οι Μανιάται της Κορσικής» 1965, «Η Μηλέα της Έξω Μάνης» 1967, «Μάνη» 1968, «Η. Π. Μαυρομιχάλης» 1975, «Συμβολή της Μάνης εις τον Μακεδονικόν Αγώνα» 1986. Η πολύμορφη φιλολογική δουλειά του δεν έχει ακόμα αξιολογηθεί. Εκείνο που είναι ολοφάνερο, είναι η μύχια και διάπυρη αγάπη του για την πατρίδα του τη Μάνη και η άοκνη προσπάθειά του να προωθήσει τις μελέτες γι' αυτήν.

Ευχόμαστε να μακροημερεύει και να προφτάσει έτσι πάντοτε ακμαίος να δίνει καινούργιες μελέτες «σαν τα ψωμιά από τον φούρνο», ο πολύτιμος αυτός σεμνός εργάτης της Μάνης και της επιστήμης με τις πάντοτε τεκμηριωμένες και σχολαστικά βάσιμες έρευνές του. Και να ολοκληρώσει αυτό το τεράστιο μωσαϊκό της εργογραφίας του με τις λαμπρές ψηφίδες.

Από το βιβλίο το Κυριάκου Δ. Κάσση «Διακόσιοι Μανιάτες Λογογράφοι», Αθήνα 1998.


Αινείας Τίτος ] Αλέπης Κούλης ] Ανεμοδουράς Στέλιος ] Αραπάκης Πέτρος ] [ Βαγιακάκος Δικαίος ] Γεννηματάς Γιώργος ] Δασκαλάκης Απ. ] Δεκουλάκος Ηλίας ] Κολόζης Γιώργος ] Κουγέας Σωκράτης ] Κουκουλές Φαίδων ] Κουτσιλιέρης Ανάργυρος ] Ξεπαπαδάκος Αντώνης ] Πασαγιάννης Κώστας ] Πασαγιάννης Σπήλιος ] Πολίτης Νικόλαος ] Σερεμετάκη Νάντια ] Σκαλκέας Γρηγόρης ] Σκοπετέας Σταύρος ] Ταβουλαρέας Γιάννης ] Τσιμικάλη Πιπίνα ] Φτέρης Γεώργιος ] Ψαρρέας Ιωάννης ]